آرشیو
انتخاب نشریه


عظمت ميلاد نبي اعظم (ص)

حجت الاسلام محمد سلماني کياسري
ربيع الاول هر سال ياد آور ولادت انساني برگزيده و بزرگي است که باولادتش دنيا چهره ديگري به خود گرفت و مسير شرک و بت پرستي و قدرت نمايي قدرتمندان بزرگ و شاهان هواپرست به چالش کشيده شد و صعود شيطان واعوان و انصار او در آسمان ها متوقف و صداي ناله او در دنيا شنيده شد و هر آنچه اغواگري و خرافه سرايي بود، خود را در مرز نيستي و نابودي مشاهده کرد، چرا که مولودي پا به عرصه دنيا نهاده بود که با خود برتري، فضيلت، حقانيت و کمال را به ارمغان آورد و متقابلاً هر آنچه باطل بود، رخت بربست وخود را در سراشيبي سقوط ديد و نداي حق به تعبير اميرالمؤمنين علي عليه السلام در آن هنگام شنيده شد که فرمود: «جاء الحق و ذهق الباطل ان الباطل کان ذهوقا (سوره اسرا، آيه 81) حق آمد و باطل نابود شد، همانا باطل نابود شدني است.» (مجلسي /1403/ج15/ص274)
آنچه هر موضوع و موقعيت وعظمت آن را بيان خواهد کرد، بررسي مسائل مربوط و حواشي مرتبط با آن مي باشد. عظمت و بزرگي شب ميلاد پيامبر عظيم الشان اسلام صلي الله عليه و آله از آن حيث داراي اهميت است که حوادث و اتفاقات در آن شب که با قدرت لايزال الهي به وقوع پيوست، داراي اعتبار و جايگاه ممتازي است که همه افکار را به سوي خود معطوف مي کند. بررسي ابعاد حوادث آن شب، انسان را به مولودي که به عنوان ختم رسل، عالي ترين و بهترين دستورالعمل هاي زندگي انسان را رقم مي زند، آشنا مي کند. اين حوادث شگفت انگيز که با حوادث زمان تولد انبياي ديگر متفاوت است جهاني بوده و همين امر نويد بخش آيين جهاني است که البته با تابلوي تمام نماي قرآن کريم، جامع تر معرفي مي شود: «و ما ارسلناک الا رحمه للعالمين» (سوره انبياء، 107)
اکثر محدثان و مورخان بر اين قول اتفاق دارند که تولد پيامبر(ص) در ماه ربيع الاول بوده، ولي در روز تولد او اختلاف دارند. معروف ميان محدثان شيعه اين است که آن حضرت در هفدهم ماه ربيع الاول روز جمعه پس از طلوع فجر چشم به دنيا گشود و مشهور ميان اهل تسنن اين است که ولادت آن حضرت در روز دو شنبه  دوازدهم  همان ماه اتفاق افتاده است. (سبحاني/1388/صفحه 59)
آنچه روشن است اين است که پيامبر اسلام (ص) در ربيع الاول عام الفيل متولد شد. اما آنچه مهم مي نمايد وقايع واتفاقات خارق العاده اي است که در ايام ولادت پيامبر اکرم (ص) رخ داده است که هم در تاريخ و هم در کتب روايي مورد توجه و تاييد قرار گرفت. اتفاقات وحوادث بسيار مهم وخارق العاده قبل از پيامبران الهي را ارهاص  مي گويند.
ارهاص در لغت و اصطلاح:
در کتاب «تاج العروس من جواهر القاموس» و نيزدرکتاب «اساس البلاغه» آمده است: «ارهص الشيء اذا اثبته و اسسه» ارهاص به معني تاسيس و بنيان کردن، محکم کردن و نيز اثبات کردن تعريف شده است. (حسيني زبيدي ، 1314 ج9 ص 214 و زمخشري 1979 ص 261) اما دراصطلاح، ارهاص به اتفاقات وحوادث خارق العاده و شگفت انگيزدر آستانه تولد انبياي الهي 
عليهم السلام گفته مي شود يعني براي آنکه افکار و روحيات جامعه آماده شنيدن و پذيرش نبوت پيامبران الهي گردد، قبل از آنکه ادعاي نبوت صورت پذيرد حوادثي نمايان مي شود که موجب شگفتي انسانها و نيز توجه مضاعف آنها مي گردد. به عبارت ديگر خلق اين اتفاقات وحوادث بزرگ مقدمه براي بيان مسئله مهمي به نام نبوت انبياء الهي عليهم السلام است. 
فرق بين ارهاص و معجزه:
ارهاص و معجزه هر دو يک مبدأ دارد و از سوي يک قدرت مطلق به نمايش درمي آيد و کسي را ياراي ادعا يا عمل و حتي درک حقايق آن نمي باشد. تفاوت ابتدايي ارهاص و معجزه اين است که ارهاص امور 
خارق العاده و اتفاقات عجيب (که از حيطه درک و نيز قدرت بشر خارج است) و در قبل از ولادت يا هنگام تولد و يا دوران قبل از نبوت انبياي الهي به وسيله قدرت بي انتهاي خداوند بزرگ تحقق پيدا مي کند ولي معجزه در  هنگام رسالت و نبوت  پيامبران الهي از سوي خداوند  قادر متعال متحقق مي شود گرچه بعضي افراد حتي اتفاقات قبل از نبوت را نيز به نوعي معجزه مي دانند نظير علامه مجلسي که در «روضه المتقين في شرح من لايحضره الفقيه، ج4، ص 144» درباره اصحاب فيل مي گويد: «... و دليل باهر علي وجود القدر بالذات علي نبوت نبينا صلي الله عليه واله وسلم فانه وقع في سنه ولادته علي ما هو المشهور بين العلماء وهو من قبيل الارهاص والمعجزات التي حصلت له صلي الله عليه واله وسلم قبل دعوي النبوه ...» علامه مجلسي قضيه خارق العاده اصحاب فيل را (که در قرآن کريم هم به آن اشاره شده است) جزء ارهاصات و معجزات به شمار مي آورد که اين مهم قبل از نبوت رسول گرامي اسلام (ص) به وقوع پيوست. و نيز محقق طوسي براي امکان ارهاص، به وقوع معجزات پيامبر (ص) پيش از نبوت استدلال کرده و سپس علامه حلي به برخي از موارد ارهاص، از قبيل شکست و نابودي اصحاب فيل، شکاف برداشتن ايوان کسري، خشک شدن درياچه ساوه و خاموش شدن آتشکده فارس که نزديک يا هنگام ولادت حضرت روي داده و سايه افکندن ابر بر سر حضرت و حرکت آن با ايشان و سلام کردن سنگ ها به ايشان پيش از بعثت، اشاره کرده است. (رنجبر، سايت فلاح)
 تفاوت ارهاصات زمان تولد پيامبر اسلام (ص) با ساير انبياء (ع):
ارهاصات زمان حضرت موسي عليه السلام در قرآن کريم در آيات 6 الي 13 سوره قصص و نيز ارهاصات حضرت عيسي عليه السلام در آيه 47 سوره آل عمران و نيز آيات 15 الي 30 سوره مريم مورد اشاره قرار گرفته است. نکته مهمي که در اين ارهاصات به چشم مي خورد اين است که در يک محيط محدود و با افراد مخصوص اين اتفاقات به وقوع پيوست. اگر ماجراي حضرت موسي عليه السلام را بخوانيم از نگراني مادر حضرت موسي تا دوران تولد و سپس رها شدن در دريا و نيز نجات طفل و حضورش در کاخ فرعون وحفظ و نگهداري او توسط خداي بزرگ، از شگفتي هاي اعجاب برانگيز در جهان هستي است اما همه اين اتفاقات در يک فضاي محدود و با افرادي معدود رقم خورده است و همچنين ماجراي حضرت مريم سلام الله عليها و بارداري او و نيز بارور شدن نخل خشک و جاري شدن رود و در نهايت سخن گفتن حضرت عيسي عليه السلام در گهواره، همه از امور خارق العاده است که در حيطه فهم ودرک بشر نيست، اما همه اين حوادث در محيطي محدود و در بين افرادي معين ظاهر گشت. اما ارهاصات قبل و هنگام تولد حضرت ختمي مرتبت محمد مصطفي صلي الله عليه و آله و سلم تفاوت زيادي با ارهاصات ساير انبياء الهي دارد، چرا که طبق نقل امام معصوم عليه السلام و نيز تاريخ نگاران، اين اتفاقات خارق العاده و شگفتي آفرين به نوعي در سراسر گيتي و اقصي نقاط جهان به وقوع پيوست و از سويي همه جوامع و همه انسان ها در سراسر دنيا مخاطب اين اتفاقات بودند و البته آيه شريفه «و ما ارسلناک الا رحمه للعالمين - و ما تو را جز رحمتي براي جهانيان نفرستاديم.» (سوره انبياء، 107)  «و ما ارسلناک الا مبشرا و نذيرا - و ما تو را جز نويد دهنده و بيم رسان نفرستاديم .» (سوره فرقان، 56) مؤيد اين هشدارها و اتفاقات جهان گستر مي باشد. هم آيينش برترين آيين هاست؛ «الاسلام يعلوا و لا يعلي عليه - اسلام برترين آيين هاست و برتر از آن وجود ندارد.»، «ان الدين عندالله الاسلام - به درستي که دين پذيرفته شده نزد خداوند، فقط اسلام است» و نيز اکمال دين و اتمام نعمت و در نهايت همه بشريت و همه گيتي مخاطب اين فيض عظما و رحمت الهي هستند. اگر خوب ابعاد اين حوادث و اتفاقات را در نظر بگيريم و تعداد و چگونگي آنها را بررسي نماييم به يک نتيجه قطعي مي رسيم و آن، اين است که اين مولود عظيم و بسيار شريف و گرانقدر و نيز رسالت و آيين اين انسان برگزيده، با عظمت و جهان گستر است.

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9098/6/3944/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha