آرشیو
انتخاب نشریه


هفته وحدت، ايده قبل از پيروزي انقلاب

شايد جالب باشد که بدانيم ايده‌ نام‌گذاري هفته‌ اي به‌ نام «وحدت»، مربوط به دوران پس از پيروزي انقلاب اسلامي ايران نيست. اين نام‌گذاري پيش از انقلاب نيز در سيستان و بلوچستان اجرا شده است؛ زماني‌که حضرت آيت‌الله خامنه‌اي در ايرانشهر روزگار تبعيد خود را سپري مي‌کردند. روايت اين نام‌گذاري را از سخنان رهبر انقلاب اسلامي بخوانيم: 
* شکل‌ گيري اولين هفته وحدت در دوران تبعيد 
يکي از ابزارهاي هميشه مورد استفاده‌ دشمنان ملتهاي مسلمان براي اختلاف، مسئله‌ اختلافات مذهبي، شيعه و سني و از اين قبيل بوده است. دعوا درست کنند، اختلاف ايجاد کنند، برادران را به جان هم بيندازند، اختلافات را بزرگ کنند، برجسته کنند، موارد اشتراک و اتحاد را ضعيف کنند، کمرنگ کنند، يک چيز کوچک را بزرگ کنند، برجسته کنند؛ اين همه نقاط اشتراک را که بين برادران سني و شيعه هست، کوچک کنند، ضعيف کنند؛ اين کاري است که دائم انجام گرفته است، الان هم دارد انجام مي گيرد.
جمهوري اسلامي از اولين روز در مقابل اين توطئه ايستاده است؛ علت هم اين است که ما ملاحظه‌ کسي را نمي کنيم؛ اين عقيده‌ ماست. قبل از اينکه نظام اسلامي تشکيل شود، برادران ما، بزرگان نهضت، بزرگان مبارزه‌ انقلابي در آن روز - که هنوز خبري از حکومت اسلامي و جمهوري اسلامي نبود - در جهت وحدت شيعه و سني تلاش مي کردند. من خودم در بلوچستان تبعيد بودم. از آن زمان تا حالا با علماي سني حنفي شهرهاي بلوچستان - ايرانشهر و چابهار و سراوان و زاهدان - با آنهايي که بحمدالله زنده هستند، رفيقيم، نزديکيم، صميمي هستيم. من آنجا تبعيدي بودم، دستگاه‌ها نمي خواستند بگذارند تلاشي از سوي ما انجام بگيرد؛ اما در عين حال ما گفتيم بياييد کاري کنيم که يک نشانه‌اي از اتحاد شيعه و سني را در اين شهر نشان بدهيم؛ که اين مسئله‌ هفته‌ وحدت - ولادت نبي اکرم در دوازدهم ربيع‌الاول به روايت اهل سنت، و در هفدهم ربيع‌الاول به روايت شيعه - آن روز به ذهن ما رسيد و در ايرانشهر آن را عمل کرديم؛ يعني از دوازدهم تا هفدهم جشن گرفتيم. اين يک فکر عميقي بوده است، مال امروز و ديروز نيست. (1390/7/25)
* فکر وحدت اسلامي يک فکر زودگذر نيست 
فکر وحدت اسلامي يک فکر زودگذرِ تازه‌پا نيست، بلکه از اعماق دل ما مي‌جوشد. سنّي براي خود سنّي است، شيعه هم براي خود شيعه است، هرکدام عقايد و مناسکي دارند و هيچ کدام ديگري را مجبور نمي‌کند که مثل من وضو بگير يا اعمال ديگر را مثل من انجام بده. حقيقت اين است که هر دو به خداي واحد، قبله‌ واحد، پيامبر واحد، اهداف و ارزش هاي واحد و به اسلام واحد معتقدند. چرا اينها را فراموش کنيم؟! من در همان روزهايي که تبعيد بودم - آقاي مولوي قمرالدّيني اين‌جاست - پيغام دادم، خودم به مسجد ايشان رفتم و گفتم بياييد اين يک هفته ميان هفده ربيع - که ما شيعه‌ها هفده ربيع را روز ولادت پيغمبر مي‌دانيم و جشن مي‌گيريم - و دوازده ربيع را - که شما سني ها روز ولادت پيامبر مي‌دانيد - جشن بگيريم. ما بگيريم، شما هم بگيريد. ايشان هم قبول کرد. اتّفاقاً در همان روزهاي اوّل و دوم در ايرانشهر سيل آمد و بساط همه چيز را به هم زد و ما در کار امداد مردم افتاديم و نتوانستيم کاري انجام دهيم. به اين چيزها توجّه داشته باشيد. خوب؛ طبيعي است که هر کسي براي عقايد خود احترام و ارزش قائل است. اما اگر زيد به عقيده‌ خود احترام مي‌گذارد، مگر مستلزم اين است که به عقيده‌ عمرو اهانت کند؟! يا اگر عمرو به عقيده‌ خود احترام مي‌گذارد، مگر مستلزم اين است که به زيد اهانت کند؟! چرا؟! دشمن همين را مي‌خواهد و اين آتش عجيبي است اگر مشتعل شود.
الان شما ببينيد در همين همسايگي اين مرز ما، دست هايي اختلاف و تفرقه بين شيعه و سنّي را تحريک مي‌کنند. سرِ همين اختلافات، همديگر را کافر و فاسق و فلان مي‌دانند و مي‌کشند. 
اين است که من تأکيد مي‌کنم و اين نکته اساسي است. بله؛ از دوستان و علماي عزيز خيلي متشکّرم که تلاش کرديد؛ اما اين تلاش را تعميق کنيد و به دوستي ها عمق ببخشيد؛ هرکدام هم در مذهب خود پايدار و ثابت قدم بمانيد. بحث علمي و فکري و غيره هم به جاي خود محفوظ، خيلي خوب است و مانعي هم ندارد. اما مراقب اختلاف باشيد؛ مراقب مردم باشيد؛ مراقب دست دشمن باشيد. (۱۳۸۱/۱۲/۲)
* علما به نداي وحدت پاسخ مثبت دادند 
اوّلِ انقلاب هم اوّلين نقطه‌اي که امام، هيئت اعزام کردند، گمان مي‌کنم بلوچستان بود. بنده را خواستند، يک حکم هم نوشتند که در راديو خوانده شد. من با جماعتي راه افتادم و به بلوچستان رفتم. مرحوم مولوي عبدالعزيز ساداتي ملازهي آن موقع حيات داشتند؛ رفتيم ايشان را در سراوان ديديم.
غرض؛ دوستان فراواني از مجموعه‌ علماي منطقه بودند که به نداي وحدت پاسخ مثبت دادند. بالاتر از اين بگويم؛ در دلِ خودشان حقيقتاً اين ندا وجود داشت. جامعه‌ ايراني و اسلامي از اين وحدت سود برد. اوايل انقلاب با ايجاد درگيري و با استفاده از بعضي آدم هاي ناباب توانستند در ايرانشهر و جاهاي ديگر کارهايي بکنند؛ ليکن به جايي نرسيد و اختلاف مورد نظر آنها بحمداللَّه به وجود نيامد...
من خودم همان سفري که آمدم، در ايرانشهر همه‌ رؤساي طوايف را جمع کردم و در جلسه‌اي با آنها صحبت کردم و گفتم نظامِ جمهوري اسلامي بنا دارد که در سرتاسر کشور عدالت واقعي را اجرا کند؛ لذا ظلم و تعرّض و تبعيض را بين استانها و طوايف کشور هيچ تحمّل نمي‌کند و شما به اين امر کمک کنيد. به آنها گفتم که اين نظام از نظام قبل به مراتب نيرومندتر است؛ چون آن نظام به دستگاه هاي امنيتي و اطّلاعاتي و سلاحِ خودش متّکي بود؛ اما اين نظام به عواطف و دلها و علايق مردم متّکي است.
منبع: پايگاه تخصصي مسجد

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9098/6/3943/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha