آرشیو
انتخاب نشریه


گفت و گو با اميرحسين شريفي، تهيه کننده سينما
پرداختن به الگوهاي جديد؛ نياز سينماي انقلاب

داود کنشلو
يک تهيه‌ کننده سينما گفت: اين انتظار که سينما تنها با الگو‌هاي دهه شصت به سينماي انقلاب توجه داشته باشد، نگاهي ساکن است. ما نيازمند بازنگري در اين امر هستيم تا بتوانيم با مخاطب نسل جوان ارتباط برقرار کنيم.
اميرحسين شريفي، تهيه ‌کننده سينما در گفت و گو با خبرنگار ايکنا درباره شاخصه‌هاي سينماي انقلاب اظهار کرد: زماني که انقلاب کمونيستي در روسيه رخ داد و حاکميت تزارها در روسيه به پايان رسيد تمامي ارکان اين کشور دستخوش تغيير شد و اين وضعيت، در سينماي اين کشور نيز تغييرات همه جانبه‌اي ايجاد کرد. در اين ميان فيلمسازان بزرگي هم پرورش يافتند که کارهايشان در سينماي جهان ماندگار شد. اين دست فيلمسازان که آندري تارکوفسکي پيش‌آهنگ آنها بود با مخاطب قرار دادن جبهه روشنفکري براي خود منزلتي پيدا کردند، اما در اين گونه از سينما مخاطب عام فراموش شد.
وي افزود: اتفاقي که در سينماي روسيه رخ داد به نوع ديگري در چين و چند کشور ديگر که شرايط انقلابي را تجربه کرده بودند نيز رخ داد، اما همه اين تلاش‌ها با گذر زمان کمرنگ شد، به نحوي که امروزه سينماي چين همان راهي را مي‌رود که هاليوود در پيش گرفته است، حتي سينماي روسيه نيز توجه خود را به سمت مخاطب عام معطوف کرده است. سينماي کشور ما هم بعد از پيروزي انقلاب به نوعي تحت تاثير نگاه ايدئولوژيک بود، با اين تفاوت که در کنار پرداختن به باورهاي انقلابي، مخاطب عام را هم در نظر داشت.تهيه ‌کننده فيلم «ضيافت» ادامه داد: درباره سينماي انقلابي بايد به يک نکته توجه کرد؛ ايران اسلامي با فاصله‌اي اندک از پيروزي انقلاب درگير جنگي ناخواسته شد. به همين جهت سينما هم نگاه ويژه خود را به اين سمت معطوف کرد، زيرا شرايط اين‌گونه بود تا هنر هفتم با توليد آثار حماسي روحيه مردم را بالا ببرد، البته در کنار اين فيلم‌ها آثاري هم بودند که نگاه هنري به سينما داشتند؛ آثاري که توانستند به افتخارات خوبي در جشنواره‌هاي سينمايي دست يابند. به همين جهت هويتي که براي سينماي ايران پديد آمده است وام‌دار سينماي شرق يا غرب نيست، البته الگوهايي از آنها گرفته شده اما هويت مستقل خود را به نوعي حفظ کرده است.
وي در پاسخ به اين پرسش که آيا سينماي انقلاب نيازمند مصاديق و چارچوب‌هاي خاص است؟ اظهار کرد: داشتن چارچوب و مصاديق در سينما، امر بدي نيست که بخواهيم از آن پرهيز کنيم. براي مثال در سينماي هاليوود هم ما الگوها و مصاديقي را مي‌بينيم که مختص اين کشور است. اتفاقي که نمود ديگر آن را در سينماي هند نيز مي‌توان مشاهده کرد. در سينماي ايران نيز مصاديق و چارچوب‌هاي خاصي وجود دارد که من از آن به عنوان اخلاقيات نام مي‌برم؛ اخلاقياتي که ريشه در باورهاي اسلامي دارد.
تهيه ‌کننده فيلم «اشک و سرما» ادامه داد: ماهيتي که از سينماي انقلاب برشمرديم در شکل ديگرش در سينماي دفاع مقدس متبلور مي‌شود، زيرا اين شکل از سينماي جنگ را تنها در ايران مي‌توان مشاهده کرد. در فيلم‌هاي دفاع مقدسي، تنها صحنه‌هاي جنگ موضوع و محور نيست، لحظات معنوي فيلم‌هاي جنگي را شايد بتوان تنها در فيلم‌هاي ايراني مشاهده کرد. براي مثال فيلم «پرواز در شب» رسول ملاقلي‌پور در ظاهر يک اثر کاملاً جنگي است، اما اشاراتي که درآن شاهديم به نوعي يادآور واقعه عاشوراست.
اين سينماگر ادامه داد: ممکن است اين سوال در ذهن پيش آيد که امروز سينمايي که شاهدش هستيم همان چيزي است که در ابتداي انقلاب شاهدش بوديم، آيا آرمان‌هاي انقلاب اسلامي به همان نحوي که در فيلم‌هاي دهه شصت مد نظر قرار مي‌گرفتند مورد توجه واقع مي‌شوند؟ جواب اين است؛ اگر ما توقع داشته باشيم با همان رويکرد گذشته ادامه مسير دهيم به چيز مهمي دست نيافته‌ايم، حتي مي‌توان گفت که ساکن مانده‌ايم، ولي از نگاه من آن چيزي که امروز وجود دارد، شايد با ايده‌‌آل‌ها فاصله داشته باشد، اما به نظرم فيلم‌هاي ايراني توانسته‌اند به جايگاهي دست يابند که از سينماي ايران در جهان به عنوان سينماي اخلاق‌گرا نام برده مي‌شود، بنابراين ما توانسته‌ايم با آثارمان معرف خوبي براي انقلاب اسلامي ايران باشيم هر چند در اين مسير فراز و فرودهايي نيز داشته‌ايم و نيازمند بازنگري در مولفه‌هاي فيلمسازي در اين زمينه هستيم.
وي درباره پرتره‌ نگاري در سينما هم چنين گفت: نگاه ديگر به بحث پرتره ‌نگاري در سينما مربوط مي‌شود که به نظرم در اين زمينه نتوانسته‌ايم آن گونه که بايد موفق باشيم، زيرا ما شخصيت‌هاي بسيار بزرگي داريم که پرداختن به آنها مي‌تواند جذابيت فراواني داشته باشد، ولي اين اتفاق به دلايل بسياري رخ نداده است. در اين ميان کارهايي نظير «چ» استثنا هستند که بايد تعدادشان بيشتر شود. براي مثال فيلم «عمر مختار» کاري درباره يکي از رهبران ليبي است که در مقابل استعمار ايتاليا ايستاد، اين فيلم به قدري زيباست که بعد از 40 سال هنوز ديدن آن لذت‌ بخش است. همين امتياز باعث شده تا نسل امروز نيز با نام اين انقلابي آشنا باشد، اما متاسفانه ما چنين کاري نداريم تا بتواند در جهان معرف شخصيت‌هاي انقلابي ما باشد.شريفي در پايان تاکيد کرد: پرتره نگاري شکلي از سينماست که هيچ گاه تکراري نمي‌شود. براي همين هم سينماي جهان بر آن تاکيد ويژه‌اي دارد. بنابراين اگر ما مي‌خواهيم مبلّغ انديشه‌هاي انقلابي خود باشيم بهترين مسير، محور قرار دادن شخصيت‌هاي برجسته است تا به واسطه آن به اهداف مورد نظرمان دست يابيم.

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9309/6/38923/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha