آرشیو
انتخاب نشریه


جشنواره دولتي جاي آزمون و خطا نيست!

 سومين جشنواره فيلم سلامت با فراز‌ها و فرودهاي بسيار، اخيرا به کار خود خاتمه داد؛ اما اين جشنواره به چه ميزان تاثيرگذار است؟
خبرگزاري فارس نوشت: جشنواره‌هاي سينمايي، از جمله جشنواره‌هايي هستند که براي عموم مخاطبان جذابيت‌هاي بسياري دارد و به همين دليل هم يا در آن مشارکت کرده يا از دور اخبار آن را دنبال مي‌کنند. جشنواره‌هايي که چند سالي است که از ظرفيت يک سال سينماي ايران بيرون زده‌‌اند. جشنواره‌هايي که مخاطب عام ندارند، کارآمدي چنداني هم ندارند و اگر نباشند هم معترضان چنداني پيدا نخواهد شد. جشنواره فيلم «سلامت» نمونه‌اي از اين گونه جشنواره‌هاست. اين جشنواره که امسال سومين سال برگزاري‌اش را پشت سر گذاشت از مشکلات عديده‌اي برخوردار است که در ادامه به مواردي از آن اشاره مي‌کنيم؛
شايد يکي از اساسي‌ترين ضعف‌هاي جشنواره فيلم سلامت، بخش فيلم‌هاي حاضر در اين جشنواره باشد. فيلم‌هايي که صرفاً به خاطر موضوعشان و کمبود فيلم در عرصه سلامت انتخاب مي‌شوند و دست آخر جايزه‌ هم دريافت مي‌کنند. فيلم‌هايي که بارها و بارها در ديگر جشنواره‌هاي مختلف داخلي به نمايش در آمده و نخ‌نما شده‌اند.
قطعاً يکي از ارکان تشکيل يک جشنواره ملي، مخاطبان آن جشنواره هستند، مخاطباني که نه تنها رونق جشنواره هستند، بلکه به آن جشنواره رسميت مي‌بخشند؛ اما جشنواره سلامت از اين رکن هم بي‌بهره است و مخاطباني چنداني ندارد.
چند سالي است که وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکي بخشي از بودجه خود را صرف برگزاري جشنواره فيلم سلامت مي‌کند؛ اما اين جشنواره در طول سه سال برگزاري خود به چه ميزان توانسته‌ مؤثر واقع شود؟ وقتي اين سوال را از هادي ايازي معاون اجتماعي وزارت بهداشت پرس‌وجو مي‌کنيد، سخن از جريان‌ساز بودن جشنواره سلامت بر روند فيلمسازي کشور، به ميان مي‌آيد؛ اما آيا واقعاً چنين است؟ آيا جشنواره سلامت جريان‌ساز است؟ بسياري از فيلمسازان پاسخ اين سوال را منفي مي‌دانند، يعني جشنواره سلامت به هيچ عنوان تاثيري در انتخاب سوژه فيلمسازان ندارد.
انتخاب دبير يک جشنواره سينمايي قطعاً نياز به ملاک‌ها و تخصص‌هاي بسياري دارد، تخصص‌هايي که شايد بايد طي سالها فعاليت در حوزه سينما به دست آيد. محمد کياسالار امسال دبيري سومين جشنواره فيلم سلامت را برعهده داشت؛ اما براي دبيري جشنواره‌اي ملي که با هزينه کلان دولتي برگزار شده است، تجربه لازم را نداشت. شايد بتوان سومين سال برگزاري جشنواره فيلم سلامت را بي‌برنامه‌ترين و بي‌نظم‌ترين سال برگزاري اين جشنواره دانست و برخي دلايل اين بي‌نظمي و بي‌برنامگي متوجه دبير جشنواره است. وقتي هم گلايه مي‌کنيد که چرا دبير جشنواره نمي‌تواند فضاي جشنواره را مديريت کند، مي‌گويند: «درست مي‌شود، سال اول دبيري کياسالار است، در سال‌هاي ديگر حرفه‌اي‌تر مي‌شود!» آيا جشنواره‌اي ملي که با هزينه کلان دولتي برگزار مي‌شود، جايي براي آزمون و خطاست!؟
به راستي در اين اوضاع ويژه اقتصادي، لزوم برگزاري جشنواره فيلم سلامت چيست؟ آيا بودجه اين جشنواره نمي‌توانست به شيوه‌هاي بهتر و حتي ارزان‌تر براي تقويت فرهنگ سلامت و بالابردن آگاهي مردم هزينه شود؟! 

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9309/6/38921/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha