آرشیو
انتخاب نشریه


دموکراسي‌ها فرو نمي‌‌پاشند

فاطمه اميري رز 
اين روزها که جمهوري اسلامي با مشکلات اقتصادي کم سابقه و دشواري دست و پنجه نرم مي کند و مردم به شدت در تنگناهاي اقتصادي و معيشتي گرفتار آمده اند، رسانه هاي مخالف و مخالفان رسانه دار جمهوري اسلامي (اعم از شبکه هاي ماهواره ، فضاي مجازي و  ...)  هم فرصت را غنيمت شمرده و از يک تحول مهم روايت مي کنند. آنها با آب و تاب فراوان از پايان عمر چهل ساله جمهوري اسلامي مي گويند و اين سوال که آينده جمهوري اسلامي چه خواهد شد، تقريبا نقل هر محفلي شده  است. در اين ميان حتي از تئوري هاي 
تاريخي و پيش گويي هاي معتبر و غير معتبر و رمالي و امثالهم هم مد  جسته شده و پاي ابن خلدون و شاه نعمت اله ولي به ميان کشيده مي شود؛ خواننده اش ترانه چهل سالگي مي سرايد و فيلم سازش نمايش چهل سالگي مي سازد و بازيگرش از چهل سال  سياه مي نالد. لب کلام اين است که کار جمهوري اسلامي تمام است و استدلال هم اين است که هر انقلابي در ايران بيش از چهل سال نمي پايد و هيچ سلسله اي هم بيشتر از چهل ،پنجاه سال دوام نياورده است!
صدالبته برخي از مديران و صاحب منصبان و انقلابيون پشيمان هم با چنين تحليلي،
چمدان هاي شان را بسته اند که اگر تقي به توقي خورد ، فرار را بر قرار ترجيح داده و پيش آقازاده هاي شان رحل سفر کنند!
برخي نيز هاج و واج مانده اند که عاقبت چه خواهد شد و آيا بايد در انتهاي سال منتظر حوادث و رويدادهاي خانمان برانداز و گرد و بادهاي تند سياسي تحول  ساز از نوع عميق و زير بنايي و  انقلابي اش باشند؟
به راستي اين جوسازي ها و ادعا ها يا تئوري ها چه اندازه معتبر است؟ آيا واقعا خبري در راه است يا نه دست هايي در پس پرده است که با ذهنيت سازي ، مردم را نگران و مهياي تن دادن به حوادث از پيش طراحي شده نمايد؟ آيا جمهوري اسلامي در يک شرايط بحراني  و در آستانه فروپاشي قبل از اتمام چهل سالگي قرار دارد؟
دلايل ، شواهد و استدلال هاي مستحکمي وجود دارد که جوسازي اخير هيچ مبناي دقيقي ندارد و تنها شانتاژ رسانه اي براي فشار بر جمهوري اسلامي آن هم در شرايط حساس کنوني است، از اين رو بايد گفت: جمهوري اسلامي در آستانه فروپاشي قرار ندارد ، اما نه به دليل داشتن  قدرت دفاعي بي رقيب، موشک هاي قاره پيما ، نيروهاي مسلح خود کفا و توانمند و توانايي امنيني و اطلاعاتي کم نظيرش ؛ چرا که نظام هاي سياسي قدرتمند بسياري با وجود ارتش نيرومند و نيروهاي اطلاعاتي و امنيتي مجهز و مسلح، در برابر خروش مردمي  يا حمله خارجي تاب نياوردند که از جمله آنها نظام پهلوي و رژيم بعث عراق بود.
جمهوري اسلامي فرو نمي پاشد اما نه به دليل داشتن نفوذ منطقه اي در عراق و سوريه و لبنان و حتي ديگر مناطق جهان چرا که قدرت هاي بسياري با وجود نفوذ و حضور گسترده در نيمي از کره زمين، به دليل بن بست ايدئولوژيک، فروپاشيدند که نمونه برجسته آن اتحاد جماهير شوروي بود.
جمهوري اسلامي فرو نمي پاشد اما نه  فقط به دليل داشتن زير ساخت هاي علمي ،صنعتي ، تجاري ، کشاورزي و  رسيدن به خودکفايي يا مرز خودکفايي در توليد کالاهاي  استراتژيک و  يا مهمي مثل گندم، لبنيات، ميوه جات و نيز دارو و تجهيزات پزشکي، بنزين و فرآورده هاي نفتي و....
جمهوري اسلامي فرو نمي پاشد نه فقط به اين دليل که خون صدها هزار انسان پاک پاي آن ريخته شده است و امروز انسان هاي  وارسته بسياري چون حجي ها  که حاضر جان خود را فداي بقاي اين نظام برآمده از انقلاب کبير اسلامي بکنند تا پرچم شيعه بر افراشته بماند.بلکه جمهوري اسلامي فرو نمي پاشد به دليل اينکه ايده «جمهوري اسلامي» و «مردم سالاري ديني» حرفي تازه و درختي نو با ريشه  هزار و چند صد ساله است که  نه تنها تناقضي با دموکراسي به عنوان آخرين دستاورد بشري در عرصه حکومت داري ندارد، بلکه  تبصره اصلاحي به آن است. جمهوري اسلامي ترکيبي از دو عنصر جمهوريت و اسلاميت است. 
عنصر جمهوريت هم نقش و  مشارکت مردم در شکل گيري حکومت را تاييد کرده و هم با بهره گيري از سنت و سيره اسلامي، آن را تقويت کرده است و عنصر اسلاميت ، نقدي است به سکولاريسم و دنياگرايي مندرج در دموکراسي ليبرال، آفتي که همه وجدان هاي بيدار بشري متوجه آن هستند و حاصل سکولاريسم بحران هاي  فکري و رواني بشر مانند 
پوچ گرايي و انواع بيماري هاي روحي رواني در سطح خرد و قدرت طلبي و توسعه طلبي و جنگ افروزي در سطح کلان است.
بله جمهوري اسلامي فرو نمي پاشد،چرا که نظامي مردم سالار است، اگرچه مردم امروز با انواع مشکلات اقتصادي و فرهنگي و اجتماعي  درگير هستند، اما خودشان را هم تاحدي در اين مشکلات سهيم مي دانند چرا که در روي کار آمدن اصل جمهوري اسلامي و در قدرت گيري ارکان آن مانند مجلس شوراي اسلامي و دولت سهيم هستند. مردم ايران چه اعتراف بکنند و چه نکنند مي دانند ، در مشکلات فعلي جامعه خودشان سهيم هستند، البته اين به معناي انكار سهم حاکميت در مشکلات نيست که در جاي خود مبحث مهمي است. اما مردم هم اگر امروز با دولتي مواجه هستند که کارآمدي لازم براي مديربت شرايط بحراني کنوني ندارد، مي دانند اين دولت با راي آنها روي کار آمده است و يا اگر  با مجلسي مواجه هستند که  به وظيفه نظارتي خود به درستي عمل نمي کند، متوجه هستند که  اين مجلس منتخب خود آنهاست، البته اين يک سمت ماجراست و مردم به همان اندازه که در مشکلات سهم دارند، دستاوردهاي نظام هم متعلق به آنهاست، اين ذات دموکراسي است. طرفداران نظريه دموکراسي در روابط بين الملل  از نظريه اي با عنوان «صلح دموکراتيک» سخن مي گويند و مفهوم آن اين است که اگر کشورها به سمت دموکراتيک شدن حرکت کنند، صلح جهاني هم تضمين مي شود ، چرا که دموکراسي ها  با هم نمي جنگند.اين نظريه را در سياست داخلي هم مي توان به کار برد يعني اين که دموکراسي نه تنها «با هم» نمي جنگند، بلکه «در هم» نيز 
نمي جنگند. تا جمهوري اسلامي ، جمهوريت و اسلاميت خود را پاس داشته باشد، هيچ خطر فروپاشي و سرنگوني آن را تهديد نخواهد کرد چرا که هيچ ملتي عقب گرد نمي کند و ملت ايران به عنوان يک ملت آگاه صاحب تمدن هم نه به استبداد بر مي گردد و نه به مشروطه که آن را قبلا به تلخي آزموده است و نه به ليبرال دموکراسي غربي روي مي آورد که بشريت تجاربي تلخ از آن دارد .اين ملت با همه اعتراضات و نقد ها و غرزدن ها ، 
قدر جمهوري اسلامي را که پلي ميان جمهوريت و اسلاميت، دنياگرايي و آخرت باوري،مادي گرايي و معنويت گرايي و در يک کلام ايده نوين حکومت مداري است ، مي داند.آنچه امروز جمهوري اسلامي را تهديد و تضعيف مي کند، نه بن بست ايدئولوژيک است و نه فقدان مشروعيت، بلکه مشکلات ناشي از فشار دشمن خارجي  و  ناکارآمدي  مديريت داخلي  است که با همه دشواري ، هر دو مهار شدني اند.


آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9305/1/37225/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha