آرشیو
انتخاب نشریه


يوروهاي ۱۸ هزار گردشگر خارجي در جيب يک روستايي کارآفرين
خانه اي روستايي که رتبه گردشگري اش بالاتر از تخت ‌جمشيد است!

اين روستايي بي سواد بدون پول و کمک دولت، با پذيرايي از چندين هزار گردشگر خارجي در خانه روستايي محقرش درآمد ميلياردي داشته و براي اهالي يک روستا شغل ايجاد کرده است.
به گزارش تسنيم، امروزه صنعت گردشگري جزء بزرگترين و متنوع‌ ترين صنايع در دنيا به‌ حساب مي‌آيد. با توجه به آثار اقتصادي اين صنعت، اگر کشوري که جاذبه‌هاي فرهنگي، طبيعي يا تاريخي مناسبي دارد، بتواند از ظرفيت‌هاي خود استفاده کرده و چرخ‌هاي اين صنعت را به‌ نحو صحيحي به ‌حرکت درآورد، شاهد رشد و شکوفايي بزرگي در سطح اقتصاد خود خواهد بود. با توجه به ظرفيت فراوان کشورمان در جذب گردشگر بين المللي و تأثير مستقيم و غير مستقيم اين صنعت بر بخش‌هاي مختلف اقتصادي، رشد و توسعه صنعت گردشگري مي‌تواند به‌عنوان يکي از راهکارهاي رهايي از اقتصاد تک ‌محصولي و دستيابي به رشد و توسعه پايدار مورد استفاده قرار بگيرد.
در شرايطي که رکود در جامعه حاکم است و اقتصاد کشور دچار بحران است، برخي افرد با استفاده از ظرفيت ‌هايي که در روستاها وجود دارد براي خود و تعدادي ديگر اشتغالزايي مي‌کنند.
اين روزها به‌سراغ هرجوان بيکاري که برويم خواهيم ديد که توقع  او از کار، پشت ‌ميز نشيني و انجام کار اداري است. اما در همين بحران بيکاري، هستند کارآفريناني که با اراده، همت، پشتکار و توکل به خدا توانسته‌اند با بهره‌گيري از ظرفيت‌هاي موجود در زندگي و حتي بدون داشتن سرمايه‌هاي کلان با برنامه‌ريزي کارآفريني کنند و تنها در عرض چند سال به موفقيت‌هاي چشمگير که آوازه جهاني دارد دست يابند.
عباس برزگر متولد 1352 اهل شيراز، يک مرد روستايي است که تا سوم دبستان بيشتر درس نخوانده و کارش را با شستن قبر در قبرستان شروع مي‌کند. اما شرط همسرش براي ازدواج اين بوده که شغلش را عوض کند؛ که مجبور مي‌شود به کار دستفروشي در شيراز روي بياورد، اما بعدها به‌خاطر مشکلاتي که در شهر براي او پيش مي‌آيد مجبور مي‌شود به امامزاده بزم برود و در آنجا بساطش را پهن کند. ماجراي زندگي‌اش شبيه فيلم‌هايي است که قهرمان فيلم يک شبه پولدار شده و تحول عظيمي در زندگي‌اش رخ داده است.
يک شب دو نفر آلماني به ‌خاطر باران به خانه ‌اش پناه مي‌برند؛ و همين سرآغاز بخت و اقبال او مي‌شود و تا امروز ادامه دارد.
خانه عباس برزگر در 15کيلومتري شهر بوانات يکي از بزرگترين مراکز جذب توريست خارجي در ايران است، به‌ گونه‌اي که در کتاب رده ‌بندي جاذبه‌هاي توريستي ايران، رتبه خانه عباس برزگر بالاتر از تخت ‌جمشيد است؛ خانه‌اي که در سال پذيراي بيشتر از 6 هزار گردشگر خارجي به‌خصوص گردشگران اروپايي است.
هم ‌اکنون عباس برزگر 13 سررسيد دارد که روي هر صفحه‌اش يکي از گردشگران با زبان و خط خاص از صفاي اين خانه و مديريت عباس برزگر و روزهاي خوشي که در آنجا سپري کرده‌اند، نوشته است.
عباس برزگر نه سرمايه ‌اي براي شروع کار داشته است و نه از دولت تسهيلات کارآفريني گرفته، بلکه با پيدا کردن جاذبه‌هاي گرشگردي روستايش و همچنان اراده و همت توانسته علاوه بر اشتغالزايي براي خانواده و ساير اهالي روستا، به ‌عنوان کارآفرين برتر معرفي و روستايش را به پنجمين جاذبه گردشگري تبديل کند.
* اولين تجربه موفق:
 در يک شب باراني دو گردشگر موتورسوار آلماني در راه ماندند و براي اينکه بتوانند در يک جاي امن شب را به صبح برسانند به خانه يک روستايي پناه بردند. عباس برزگر يک کارگر ساده روستايي همراه خانواده‌ اش تلاش کرد تا به ‌شيوه خودش از مهمانان خارجي به ‌خوبي پذيرايي کند.  کلبه آنها محقر بود و به ‌جز چاي آتشي و دم‌پختک گوجه‌ فرنگي و ماست محلي چيز ديگري نداشتند. مهمانان عباس خارجي بودند و امکانات او براي پذيرايي اندک. سادگي  پذيرايي خانواده برزگر و زندگي يک‌ روزه در روستاي خوش‌ آب‌وهوا رضايت حداکثري دو مهمان آلماني را جلب کرد، آن ‌قدر که سه ماه بعد يک گروه ‌هفت  ‌نفره آلماني به ‌پيشنهاد دوستانشان به خانه عباس رفتند. آنها خواستند تا با همان دم‌پختک و چاي آتشي اي که دوستانشان تعريف کرده بودند در خانه روستايي عباس پذيرايي شوند. صبح، آقاي برزگر راهنماي آنها شد تا بتوانند مناطق ديدني و طبيعي روستاي بزم‌ شهر بوانات فارس را ببينند.
 موقع برگشت، مهمانان آلماني 200 هزار تومان به عباس هديه دادند. اين پول در آن زمان براي عباس زياد بود و او را به اين فکر انداخت که بهترين راه براي کسب‌وکار مي‌تواند پذيرايي از گردشگران در يک روستاي باصفا باشد؛ بنابراين شروع به کار کرد. به‌ طوري که طي 9 سال 18 هزار گردشگر خارجي به روستاي بزم در منطقه بوانات فارس آمده‌اند و عباس هم به‌عنوان کارآفرين برتر در صنعت گردشگري توانسته 126 لوح سپاس بگيرد و درآمد روزانه‌اش از روزي هزار تومان به درآمد ميليوني برسد.
* تبديل يک روستا به قطب گردشگري:
 وي درباره شروع کارش مي ‌گويد: روزﻫﺎي اول ﺑﻪ آژاﻧس‌هاي ﻣﺴﺎﻓﺮﺗﯽ ﺷﯿﺮاز و اﺻﻔﻬﺎن ﺳﺮ زدم و ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ "ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ از ﮔﺮدﺷﮕﺮان ﺷﻤﺎ در روﺳﺘﺎ ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﮐﻨﻢ." آﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ مجاني از روستا ديدن کنند تا بتوانند تصميم بگيرند که اوضاع براي پذيرايي مناسب است يا خير! آرام آرام ﻣﻬﻤﺎﻧﺎن ﻣﻦ از ﻫﻔﺖ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﻫﺰار ﮔﺮدﺷﮕﺮ ﺧﺎرﺟﯽ رﺳﯿﺪ و ﺑﻪ ﯾﮏ ﺣﻤﺎم ﺧﺎﻧﻪ ‌ام 21 ﺣﻤﺎم دﯾﮕﺮ اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ ﭼﻨﺪ ﻫﺰار ﮔﺮدﺷﮕﺮ را در روﺳﺘﺎ اﺳﮑﺎن ﺑﺪﻫﻢ و ﺑﺮاي ﻫﺰار ﻧﻔﺮ در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻮاﻧﺎت اﺷﺘﻐﺎﻟﺰاﯾﯽ ﮐﻨﻢ. 
ﻋﺒﺎس ﺑﺮزﮔﺮ ﻗﺼﺪ دارد ﺗﺎ ﯾﮏ ﻫﺘﻞ ﻋﺸﺎﯾﺮي در ارﺗﻔﺎﻋﺎت روﺳﺘﺎ ﺑﻨﺎ ﮐﻨﺪ. اﯾﻦ ﻫﺘﻞ ﯾﮑﯽ از ﮔﺮان ترﯾﻦ ﻣﺮاﮐﺰ اﻗﺎﻣﺘﯽ اﯾﺮان ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ. وي مي‌گويد: اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﺎ  ﮐﻤﮏ اﯾﻞ ﻋﺸﺎﯾﺮي انجام ﻣﯽدﻫﻢ.  در حال حاضر 600 کودک عشايري تحت آموزش گردشگري قرار گرفته‌اند، قصد دارم در آينده اين کار را انجام دهم.  ﺑﺮزﮔﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ اﺳﺖ در اﯾﺮان ﻣﺴﺌﻮﻻن ﻓﻘﻂ ﺷﻌﺎر ﻣﯽدﻫﻨﺪ، ﮔﺮدﺷﮕﺮي ﺻﻨﻌﺖ درآﻣﺪزاﯾﯽ اﺳﺖ، اﻣﺎ ﻣﻦ ﯾﮑﯽ از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺧﻮدم و ﻫﻢ اﻫﺎﻟﯽ روﺳﺘﺎي ﺑﺰم ﺑﻮاﻧﺎت درآﻣﺪزاﯾﯽ ﮐﻨﻢ. ﻫﺮ روز از ﯾﮏ ﻣﻐﺎزه ﺧﺮﯾﺪ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﻐﺎزه‌داران از اﯾﻦ ﮐﺎر ﺳﻮد ﺑﺒﺮﻧﺪ. 
وي بيان مي‌کند: متوجه شدم ﮐﻪ اﺻﺎﻟﺖ و ﻧﻮع ﻏﺬا و ﭼﺎرﭼﻮب ﺧﺎﻧﻮاده روﺳﺘﺎﯾﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎارزش اﺳﺖ و ﻣﯽﺗﻮان از راه ﻣﻌﺮﻓﯽ آن ﺑﻪ دﯾﮕﺮان ﻫﻢ ارزش‌ها را ﺣﻔﻆ و ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺧﻮد و دﯾﮕﺮان درآﻣﺪزاﯾﯽ و اﺷﺘﻐﺎل‌زاﯾﯽ ﮐﺮد. 
 ﺑﺮزﮔﺮ با ابراز اينکه "از ﮔﺮدﺷﮕﺮان ﺧﺎرﺟﯽ در روﺳﺘﺎ ﺑﺎ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﮐﺸﺎورزي ﺧﻮد ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﻣﯽﮐﻨم" گفت: ﺧﺎﻧﻮاده و اﻫﺎﻟﯽ روﺳﺘﺎي ﺑﻮاﻧﺎت ﻫﻤﮕﯽ در اﻣﺮ ﮐﺸﺎورزي ﻣﻮﻓﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ و صبح ها ﺑﺎ ﻋﺴﻞ ﻃﺒﯿﻌﯽ و ﮔﺮدوي زمين‌هاي ﺧﻮدﺷﺎن از ﻣﺴﺎﻓﺮان ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. 
وي با اشاره به راه‌اندازي موزه‌اي در دهکده‌اش گفت: زماني که به‌فکر ساختن موزه‌هايم افتادم خيلي‌ها باورم نکردند و خنديدند ولي به‌لطف خداوند خوبي ها و همت و تلاش فراوان حالا موزه‌هايم يکي از افتخارات کشورم شده است.
 ﺑﺮزﮔﺮ ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ در ﻣﻮﻓﻘﯿﺘﺶ ﻫﯿﭻ ﺳﺎزﻣﺎن و ﻣﺮﮐﺰي دﺧﺎﻟﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ، ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﯿﺮاث ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﭘﺮواﻧﻪ ﮔﺮدﺷﮕﺮي ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽداد و ﻣﯽﮔﻔﺖ ﮐﻪ "ﺑﺎﯾﺪ   ﺗﺤﺼﯿﻼت ﻋﺎﻟﯿﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ"، اﻣﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺎرم روﻧﻖ ﮔﺮﻓﺖ، پرواﻧﻪ اﻓﺘﺨﺎري ﮔﺮدﺷﮕﺮي دادﻧﺪ و در ﻫﻤﺎﯾﺶ‌ﻫﺎﯾﺸﺎن از ﻣﻦ و دﺧﺘﺮاﻧﻢ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﮐﺮدﻧﺪ. 
اين کارآفرين موفق بيان مي‌کند: ﻫﻤﻪ تجربياتم را در ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﮔﺮدﺷﮕﺮان ﺑﻪ دﺳﺖ آوردم، به‌عنوان مثال زماني که رئيس جمهور مي‌خواست به بنده جايزه کارآفرين موفق در حوزه گردشگري را بدهد، قبول نکردم. درخواست سفر به آلمان را داشتم. ﺑﻪ‌ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﮔﺮدﺷﮕﺮ ﺑﻪ ﮐﺸﻮرﻫﺎي اروﭘﺎﯾﯽ ﺳﻔﺮ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﯾﮏ ﺗﻮرﯾﺴﺖ ﺑﻪ ﭼﻪ‌ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﻧﯿﺎز دارد و آﻧﻬﺎ ﺑﺮاي ﮔﺮدﺷﮕﺮان ﭼﻪ‌ﮐﺎري انجام ﻣﯽدﻫﻨﺪ. اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﻤﮏ زﯾﺎدي ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﺮد. ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ راه ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ از  ﻣﻬﻤﺎن ﺧﺎرﺟﯽ رﻓﺘﺎر درﺳﺖ ﺑﺎ اوﺳﺖ. ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺧﻮﺷﺎﻣﺪ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ. درﺳﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ زﺑﺎن ﺷﻤﺎ را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد اﻣﺎ ﻣﯽﻓﻬﻤﺪ ﮐﻪ از او ﺑﺮاي ﭼﻪ  ﻣﻨﻈﻮري ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﮐﺮده‌اﯾﺪ. ﮔﺮدﺷﮕﺮ ﺧﺎرﺟﯽ ﻓﻘﻂ ﻣﯽﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻪ او ﺗﻮﺟﻪ ﺷﻮد، ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ ﺑﺎﺷﺪ، دروغ ﻧﺸﻨﻮد و اﺣﺴﺎس ﻧﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﯿﺪ ﺟﯿﺐ او را  ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﯿﺪ. اﯾﻦ ﺳﺎدﮔﯽ در رﻓﺘﺎر و ﮔﻔﺘﺎر ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺗﺎ آﻧﻬﺎ از زﻧﺪﮔﯽ روﺳﺘﺎﯾﯽ ﻟﺬت ﺑﺒﺮﻧﺪ. ﻣﺎ ﻣﺴﺎﻓﺮان را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ‌ﻣﺎن راه ﻣﯽدﻫﯿﻢ ﻧﻪ ﺑﺮاي چاپلوسي بلکه ﻣﯽداﻧيم آﻧﻬﺎ ﻣﯽﺧﻮاﻫﻨﺪ ﯾﮏ زﻧﺪﮔﯽ واﻗﻌﯽ روﺳﺘﺎﯾﯽ را ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ و ﺑﺎ ﻫﻤﺎن آدﻣﻬﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﻫﺮ ﮐﺪام از ﻣﺎ ﮐﻪ از ﻣﺴﺎﻓﺮ ﺧﺎرﺟﯽ ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﺳﻔﯿﺮ اﯾﺮاﻧﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ اﯾﺮان را ﺑﻪ ﮐﺸﻮرﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ رﻓﺘﺎرﻫﺎ را ﺑﺎ ﮔﺮدﺷﮕﺮ ﺧﺎرﺟﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ. ﺑﺮزﮔﺮ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ: وﻗﺘﯽ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻣﻦ و ﺧﺎﻧﻮاده‌ام ﻣﻮرد اﺳﺘﻘﺒﺎل دﯾﮕﺮان ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺴﯿﺎري از ﮐﺸﻮرﻫﺎ ﺑﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﺧﺪﻣﺎت ﻣﺎ ﻋﻼﻗﻪ ﻧﺸﺎن دادﻧﺪ ، کارشناسان داخلي و خارجي ﺣﻮزه ﮔﺮدﺷﮕﺮي ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﺲ از اﯾﻦ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﻢ در ﺑﺮﮔﺰاري ﺗﻮرﻫﺎ و دﻋﻮت از ﻣﺴﺎﻓﺮان و ﮔﺮدﺷﮕﺮان ﺧﺎرﺟﯽ ﺑﺎ اﻓﺮاد ﻣﺘﺨﺼﺺ ﻫﻤﮑﺎري ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﯿﻢ ﻣﻮﻓﻘ ﺘﺮ از ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﯿﻢ و ﻋﻼوه ﺑﺮ آن ﺧﻮدﻣﺎن مجري ﺗﻮرﻫﺎ ﺑﺎﺷﯿﻢ؛ اﯾﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‌ﻓﮑﺮ راه‌اﻧﺪازي ﺷﺮﮐﺖ ﺧﺪﻣﺎت ﻣﺴﺎﻓﺮﺗﯽ ﺑﻮان ﮔﺸﺖ اﻓﺘﺎدم و ﺑﺎ ﻫﻤﮑﺎري دوﺳﺘﺎن اﯾﻦ ﺷﺮﮐﺖ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪ. اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ را ﻫﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ از روزي ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﺑﻮاﻧﺎت قابليت ﺟﺬب ﮔﺮدﺷﮕﺮ را دارد، ﺑﻪ‌ﮔﻮﻧﻪاي ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‌رﯾﺰي ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻣﺮدم روﺳﺘﺎﯾﯽ و ﺷﻬﺮي و ﺣﺘﯽ ﻋﺸﺎﯾﺮ از ﻣﺰاﯾﺎي اﻗﺘﺼﺎدي ﺗﻮرﻫﺎ و ورود ﮔﺮدﺷﮕﺮان ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻬﺮه‌ﻣﻨﺪ ﺷﻮﻧﺪ. 
 ﺑﺮزﮔﺮ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ: ﻣﺸﮑﻞ ﻣﺎ اﯾﺮاﻧﯿﺎن اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﻧﺸﯿﻨﯿﻢ ﺗﺎ دﯾﮕﺮان ﺑﺮاي ﻣﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‌رﯾﺰي ﮐﻨﻨﺪ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﻮاﻧﺎن ﮐﺸﻮر ﻣﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ‌ راﺣﺘﯽ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ذوق و سليقه، ﮐﺎري ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺧﻮدﺷﺎن درآﻣﺪ ﺧﻮﺑﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻫﻢ دﯾﮕﺮان از ﮐﻨﺎر آﻧﻬﺎ ﺳﻮد ﺑﺒﺮﻧﺪ. 
 وي ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ: ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﯽ دﻧﺒﺎل ﮐﺎرآﻓﺮﯾﻨﯽ ﻣﯽرود. ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﻫﺮ روﺳﺘﺎﯾﯽ در اﯾﺮان ﺑﻪ‌ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ از روستاي اﺑﯿﺎﻧﻪ ﺑﻬﺘﺮ و ﭘﺮروﻧﻖ‌ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ.  ﻫﻤﻪ اﻫﺎﻟﯽ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻮاﻧﺎت و روﺳﺘﺎي ﺑﺰم از دﻫﮑﺪه ﮔﺮدﺷﮕﺮي ﻋﺒﺎس درآﻣﺪ دارﻧﺪ. دﯾﮕﺮان ﻫﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﯿﺎﯾﻨﺪ و ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﭼه ﻄﻮر ﯾﮏ ﭘﺴﺮ ﺳﺎده روﺳﺘﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺳﻮاد ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻢ ﺗﻮاﻧﺴﺖ کارآﻓﺮﯾﻨﯽ ﮐﻨﺪ و از ﺻﻨﻌﺖ ﮔﺮدﺷﮕﺮي ﺑﻪ‌ﻣﻌﻨﺎي واﻗﻌﯽ درآﻣﺪزاﯾﯽ ﮐﻨﺪ.  هزينه بازديد از موزه‌ها و دهکده در حال حاضر پنج هزار تومان، ولي هزينه اقامت از دويست هزار تومان و براي تورهاي ويژه حدود ششصد يورو است. از زماني که ترامپ به کشورم توهين کرد ديگر دلار را قبول نمي‌کنم و يورو را جايگزين دلار کرده‌ام. تا زماني که ترامپ از مردم کشورم عذرخواهي نکند، ديگر دلار قبول نمي‌کنم.
روﺳﺘﺎي ﺑﺰم در 17 کيلومتري شهر ﺑﻮاﻧﺎت ﺑﻪ ‌ﺳﻤﺖ اﺳﺘﺎن ﯾﺰد و ﮐﺮﻣﺎن، آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ اﺳﺘﺎن ﻓﺎرس اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﮔﺮدﺷﮕﺮي ﺑﻮاﻧﺎت ﻣﻌﺮوف ﺷﺪه اﺳﺖ.  فاصله اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ از ﺷﯿﺮاز و ﯾﺰد دو ﺳﺎﻋﺖ و ﻧﯿﻢ اﺳﺖ.  ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﻣﺎﻣﺰاده ﺑﺰم و ﮐﻨﺎر آن ﺑﺎرﮔﺎه اﻣﺎمزاده ﺷﺎه ﻣﯿﺮﺣﻤﺰه، ﭘﻞ ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﺳﻮرﯾﺎن، ﻣﻨﻄﻘﻪ ﮔﺮدﺷﮕﺮي ﻣﺤﻤﺪ ﺣﻨﯿﻔﻪ و مسجد جامع ﺳﻮرﯾﺎن و ﻣﻮزه  ﺑﻮاﻧﺎت از جمله ﺑﻨﺎﻫﺎي ﺗﺎرﯾﺨﯽ و ﻣﻨﺎﻃﻖ ﮔﺮدﺷﮕﺮي ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻮاﻧﺎت ﻓﺎرس ﻫﺴﺘﻨﺪ.

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9303/6/36936/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha