آرشیو
انتخاب نشریه


آل اسحاق در گفت‌وگو با رسالت:
بازيگران ، قوانين و مقررات در عراق روزانه تغيير مي‌کنند

رئيس اتاق مشترک ايران و عراق گفت: عربستان عامل عمده تشنج در عراق است و حالا با لابي گري، هزينه اي را که براي پرورش و تقويت داعش انجام مي داد، صرف حمايت از فعالين اقتصادي خود براي سرمايه گذاري در اين کشور کرده است.  بعد از شکست داعش در عراق، حالا نوبت بازسازي فرا رسيده است اما آنچه در روند اين بازسازي خودنمايي مي کند، تکاپوي کشورهايي است که در جنگ عليه داعش حضور نداشتند و اکنون براي سرمايه گذاري دست پيش را گرفته اند تا پس نمانند. اگرچه رابطه ايران با عراق در سطح خوبي قرار دارد اما در شرايط فعلي، تمامي کشورها تلاش دارند، منافع اقتصادي خويش را با ورود به بازار عراق تنظيم کنند و به همين علت سرمايه گذاران ايراني بايد خود را با شرايط فعلي اين بازار تطبيق داده و خواست عراقي ها مبني بر خودکفايي و مشارکت در توليد را برآورده سازند. 
در اين رابطه با يحيي آل اسحاق، رئيس اتاق مشترک ايران و عراق به گفت و گو 
پرداخته ايم. اين گفت و گو را در زير مي خوانيد :  
*همان طور که مي دانيد جمهوري اسلامي ايران در جنگ عليه داعش در عراق حضور داشت و در دوران بازسازي هم در اين کشور حاضر خواهد بود. به اعتقاد شما چگونه مي توانيم حضور خود را براي سرمايه گذاري تثبيت کنيم؟
بازار عراق، براي ايران و ساير کشورهاي منطقه بسيار بزرگ است و به دلايل مختلف تا 15 يا 20 سال ديگر بزرگترين بازار منطقه در حوزه سرمايه گذاري و همکاري هاي اقتصادي و تجاري خواهد بود، برهمين اساس در همه حوزه ها، 
زمينه فعاليت وجود دارد. 
از سوي ديگر بايد در نظر داشت، براي نوسازي و بازسازي عراق حداقل سرمايه گذاري 400 تا 500 ميليارد دلاري لازم است که امکان تامين آن وجود دارد. 
همچنين سرمايه گذاري در عراق براي ما مزيتهايي دارد. به دليل همسايگي، سابقه تاريخي، فرهنگ همگن، ارتباطات و مرزهاي طولاني و شرايط متعدد ديگر و اينکه سطح نياز آنها از نظر کيفيت و استانداردهاي لازم با سطح آن چيزي که ما در کشور داريم، هماهنگ است. البته اين را هم بدانيد که محور سياست آينده دولت عراق بر مسئله  خودکفايي استوار است. اين کشور 
مي خواهد در صنايع و توليداتش خودکفا بشود.
ضمن اينکه در حال حاضر شرکت سايپا و ايران خودرو در اين کشور موفق هستند، به دليل اينکه همان جا توليد مي کنند و برند خودشان را دارند، ضمن اينکه برند ما هم هست. قطعات توليد مي کنند و نيازي به تامين قطعه نيست.
در حال حاضر بازارمان خوب است و حجم مبادلات ايران و عراق در بخش کالايي 6/5 ميليارد دلار است و در واقع 6/5 ميليارد دلار صادرات انجام شده است. در زمينه انرژي، برق و گاز هم مجموعا بين 10 تا 12 ميليارد دلار صادرات داريم که پيش بيني ما براي روابط اقتصادي با اين کشور 20 ميليارد دلار است.
بسياري از کشورهاي محافظه کار در جنگ عراق حضور نداشتند و حالا براي سرمايه گذاري وارد شده اند. بنابراين فعالين اقتصادي ما بايد بدانند که رقيب دارند، ضمن اينکه بازار عراق؛ اتوبان نيست. جاده سنگلاخي است و الزاماتي دارد. 
تجربه ما نشان مي دهد، کساني در عراق موفق هستند که در اين کشور دفتر و نماينده دارند، زيرا قوانين و مقررات، شرايط  و آدمها و بازيگران روزانه، هفتگي، ماهانه و سالانه تغيير مي کنند. 
*گفته مي شود، يکي از طرح‌هاي جذاب براي ايراني‌ها ساخت کنتورهاي برق و استفاده از انرژي‌هاي خورشيدي و بادي است، ديدگاه شما چيست؟
يکي از مشکلات اساسي عراق، مسئله نفت، گاز، انرژي و برق است. اين ها در توزيع شبکه برق مشکل دارند که ما مي توانيم کمک کنيم و هم در تامين برق، چون نيروگاه هايشان کم است و جوابگو نيست و گاهي برق را از کشورهاي همسايه خريداري مي کنند و يکي ديگر از بازارهاي بزرگ، ايجاد نيروگاه هاست که برخي در نجف و بغداد مشغول شده اند.
جمهوري اسلامي بالغ بر 90 درصد يک نيروگاه اعم از قطعات و ماشين آلات و دانش را در اختيار داشته و مي تواند به راحتي ارزان تر از کشورهاي ديگر در عراق نيروگاه ايجاد کند. انتقال برق هم به صورت مستقيم در حال انجام است. در زمينه استفاده از انرژي هاي نو مثل انرژي هاي خورشيدي و بادي هم امکان سرمايه گذاري وجود دارد، هوا، آفتاب و زمين هاي مسطح از الزامات استفاده از انرژي خورشيدي و آفتابي است و از سوي ديگر ما دانش و توليد را در اختيار داشته و مي توانيم با يکديگر همکاري کنيم. بنابراين در رابطه با ايجاد نيروگاه ها به منظور توسعه و اصلاح شبکه هاي توزيع برق با الزامات و صنايع مورد نياز اعم از کنتور و سيم و غيره در زمينه نيروهاي جديد خورشيدي و بادي مي توانيم از فرصت استفاده کنيم.
سرمايه گذاري در زمينه برق هم توجيه دارد. توليد برق براي ما به دليل داشتن انرژي هاي فسيلي، نفت و گاز؛ ارزانتر و اقتصادي است و اين مسئله سرمايه گذاري و درآمدي بزرگ براي کشور ما خواهد بود. 
* از ميان اقلام صادراتي ايران به عراق،  سيمان بيشترين آمار را به خود اختصاص داده، به اعتقاد شما ظرفيت در اين زمينه وجود دارد؟
ببينيد اينکه عراق به سيمان، 40 ميليون تن کمتر يا بيشتر نياز دارد، رقم بسيار بالايي است، اما واقعيت اين است که اين کشور به دليل نوسازي و بازسازي و اقدامات عمراني احتياج به سيمان دارد و تاکنون هم يکي از اقلام عمده صادراتي همان طور که اشاره کرديد، سيمان بوده اما تحت همان سياست خودکفايي که مي خواهند دنبال کنند، واردات سيمان را ممنوع کرده است.
بعضي واحدهاي ما مثل واحد سيمان ايلام که نزديکترين سيمان به مرز عراق هست به دليل عدم اجازه ورود سيمان به عراق، ضربه مي بينند. در حال حاضر اين واحدها با 60 يا 61 درصد ظرفيت خود توليد مي کنند اما به دليل عدم صادرات به بازار عراق، متوقف شده اند، بايد در اين زمينه با عراق به تفاهم برسيم تا در ظرفيت هاي ما شريک شده و سيمان را در ايران توليد کنند و به کشور خودشان ببرند. ولي اينکه عراق احتياج به سيمان دارد، قطعي است.
* مطابق آماري که حيدرالعبادي ارائه کرده، بازسازي ويرانه هاي جنگ به 400 ميليارد دلار سرمايه نياز دارد، چگونه مي توانيم از اين فرصت استفاده کنيم؟
عراقي ها مي خواهند هم تکنولوژي و محصول و هم ارز و دلار بياوريم و به صورت فاينانس و بلندمدت سرمايه گذاري کنيم. در واقع دنبال تکنولوژي و سرمايه خارجي هستند، ما هم در رابطه با تکنولوژي، ماشين آلات و توان نيروي انساني هيچ مشکلي نداريم و در اين زمينه بايد مشارکت داشته باشيم اما در زمينه تامين مالي اينکه بخواهيم 50 ميليارد دلار براي سرمايه گذاري تعهد کنيم، سخت است. ما در حدود سه ميليارد دلار مي توانيم تامين مالي انجام دهيم که اين قرارداد در حال تنظيم است بنابراين راه حل جبران کسري سرمايه و استفاده از توانايي و آورده هاي خودمان، استفاده از نوعي کنسرسيوم براي فعالين اقتصادي است.  
*بسياري از بخش ها در عراق تخريب شده اند و صدور مصالح ساختماني اهميت زيادي دارد. ارزيابي شما چيست؟
بله ظرفيت خوبي است و امکان توسعه آن وجود دارد. اگر کساني مي خواهند، بلندمدت فکر کنند يا بايد به عنوان مثال در ساخت کاشي و مصالح ساختماني اعم از لوازم بهداشتي و غيره مشارکت داشته باشند يا در عراق نمايشگاه فروش يا دفتر نمايندگي داشته باشند و نماينده مطمئن بگيرند. 
*به نظر مي رسد براي سرمايه گذاري در عراق با مسائل متعددي روبه رو خواهيم بود، چه اقداماتي براي تسهيل سرمايه گذاري بايد انجام داد؟
توجه به بازار اين کشور براي دولت و مسئولين دولتي و حکومتي، توليدکنندگان، تجار و سرمايه گذاري هاي ما، داراي اهميت بوده و فرصتي تاريخي است.
در اين مسير بايد هر کدام از بخش هاي ياد شده، به وظايف خود عمل کنند. اين را هم بايد در نظر داشت که يکسري وظايف مربوط به دولت و مجموعه حاکميت ماست، باتوجه به استراتژي هاي بيان شده دولت و حاکميت قرارشان بر توسعه هست و اين توسعه احتياج به هزينه دارد، اگر دولت بخواهد توسعه روابط با عراق را بدون هزينه انجام دهد، شدني نيست. به ويژه اينکه توسعه اقتصادي ما با توسعه امنيتي هماهنگ است، يعني اگر موفقيت هايي در حوزه امنيتي و سياسي در رابطه با ايران و عراق به وجود آمده، به نفع هر دو کشور است و اگر بخواهيم پايدار شود، پايداري فردي آن منوط به توسعه اقتصادي است. طبعا در اين زمينه رقبا و دشمناني داريم، يعني رقباي ما که رقباي اقتصادي هستند و دشمنان ما آنهايي هستند که از داعش حمايت کرده اند و حالا آن هزينه اي را که بابت ناامني در عراق انجام مي دادند، در حوزه اقتصادي انجام مي دهند.
همان طور که مي دانيد عربستان عامل عمده تشنج در عراق بوده و هست و پولي را که به داعش مي داده، حالا سوبسيد مي دهد و از فعالين و تاجرين اقتصادي خودش حمايت مي کند. اين کشور در حال حاضر هزينه و لابي گري 
مي کند. 

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9302/4/36853/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha