آرشیو
انتخاب نشریه


چرا بايد تنگه ابو قريب را ببينيم؟

مهدي افشاريان
فيلم تنگه ابو قريب که روزهاي اکران عمومي خودش را سپري مي کند، بار ديگر ياد حماسه گردان عمار در اين تنگه را زنده کرد. فيلم سينمايي تنگه ابوقريب به نويسندگي و کارگرداني بهرام توکلي به يکي از حساس‌ ترين برهه ‌هاي دفاع مقدس مي‌ پردازد که در نبردي تن به تن در جشنواره سي و ششم فيلم فجر عنوان بهترين فيلم را نيز از آن خود کرد و موفق به شکار 6 سيمرغ بلورين شد. سينماي دفاع مقدس با اين فيلم جهش بلندي رو به جلو کرد و در مجموع تمام نقدها و گفته ها و مصاحبه ها، اين فيلم يک اتفاق مهم در ژانر دفاع مقدس است. 
ابوقريب در نزديکي دشت عباس و جاده انديمشک به  دهلران، نشان سرزميني است که کارگردان جوان سينما را براي روايت يکي از حساس ‌ترين 
برهه ‌هاي جنگ راهي جنوب کرده است. توکلي به بخشي از تاريخ دفاع مقدس پرداخته که تا به حال کمتر مورد توجه بوده و اين فيلم بيشتر و بهتر مي‌ تواند سختي ‌ها و مشکلات رزمندگان را در آخرين سال جنگ نشان دهد. اگر تاريخ هشت ساله دفاع مقدس را به سه دوره سال‌ هاي آغازين از سال 1359 تا 1361، سال‌ هاي مياني از 1361 تا 1365 و سال‌ هاي پاياني از 1365 تا 1367 تقسيم کنيم، متوجه خواهيم شد که بيشترين تمرکز رسانه‌ ها، پژوهشگران و راويان، بر سال ‌هاي آغازين و مياني بوده و کمتر به اتفاقات مهم سال ‌هاي پاياني جنگ پرداخته شده است. فيلم تنگه ابوقريب اتفاق و مجال خوبي است تا با دقت و حساسيت بيشتري سال‌ هاي پاياني جنگ را مرور کنيم. سال‌ هايي که به لحاظ مقاومت و ايثار نيروها مثال ‌زدني است و اجازه تعرض دوباره دشمن به خاک مقدس مان را نداد.
از لحاظ تکنيکي فيلم تنگه ابوقريب فيلم خوش‌ ريتم و خوش ساختي است که لحظات نفس ‌گيري را از ابتدا تا انتهايش به مخاطب نشان داده است. نه آن ‌قدر ريتم تندي را در روايت پيش گرفته که تماشاگر از اتفاقات آن جا بماند و نه آن ‌قدر روند کندي دارد که حوصله مخاطب را سر ببرد و از جذابيت يک فيلم در ژانر جنگ و دفاع مقدس بکاهد. در جريان دفاع مقدس، اگر پيروزي يا دفاعي انجام شده، نتيجه تلاش و شجاعت يک نفر نبوده و صدها يا هزاران نفر جانباز و شهيد شده ‌اند 
تا سرزمين‌ شان را حفظ کنند. بنابر اين اگر بپرسيد قهرمان تنگه ابوقريب کيست؟ بايد گفت همه.
سردار يزدي را مهدي پاکدل زنده کرده، خليل با بازي حميد رضا آذرنگ جلوه مي کند، علي سليماني در نقش عزيز است و امير جديدي، حسن را بازي مي کند. بازي نقش مجيد بر عهده جواد عزتي است و علي را مهدي قرباني جان بخشيده، که هرکدام از اين نقش ها به خودي خود، با فداکاري‌ ها و شجاعت‌ هايشان حکم قهرمان اين فيلم را دارند و از لحاظ فيلمنامه نويسي مي توان اين موضوع را نقطه قدرت توکلي دانست که قرار نيست قهرمان يک نفر باشد. چهره پردازي اين فيلم به درستي انجام داده شده. زخم‌ هايي که در طول فيلم عميق و عميق‌ تر مي ‌شوند، چهره‌ هايي که خاکي و خاکي‌ تر مي‌شوند و ترتيب اتفاقات فيلم، به خاک و خون کشيده شدن شخصيت ‌ها را به خوبي نشان 
مي ‌دهد. علاوه بر ظاهر شخصيت‌‌ هاي زنده، شهدا و مجروحاني که در گوشه و کنار افتاده ‌اند و چهره ‌هاي مصدومان شيميايي هم به قدري باورپذير است که در لحظاتي حتي ممکن است درد روحي و مانع چشم دوختن شما به پرده سينما بشود. کارگردان فيلم با روايت بي‌ پرده ‌اي که دارد، واقعيت و زشتي ‌هاي جنگ مانند شيميايي شدن رزمنده‌ ها و مردم بي ‌گناه، تلف شدن از تشنگي، قطع شدن دست و پا و اتفاقاتي شبيه اينها را  پيش چشم تماشاگر مي‌ گذارد و مخاطب را تا عمق فاجعه مي برد.  توکلي نخواسته روايتي پاستوريزه از جنگ ارائه بدهد و در لحظاتي که نياز بوده، دست روي واقعيت‌ هاي جنگ گذاشته است. تماشاگران تنگه ابوقريب شايد در برخي لحظات، تصاويري را ببينند که در عين نمايش خشونت ذاتي جنگ، گاهي از ژانر دفاع مقدس حذف شده، چيزهايي که نمي ‌توان از روزهاي سخت جنگ و تاريخ جدا کرد.

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9298/12/35217/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha