آرشیو
انتخاب نشریه


آيا نظام سرمايه داري کمر به قتل ما بسته است ؟

پل کريگ رابرتز
اقتصاددانان زيست بومي نظير هرمان اي. ديلي با تاکيد بر اينکه 
هزينه هاي جانبي آلودگي زيست محيطي و اتلاف  منابع در توليد ناخالص داخلي لحاظ نمي شوند، ما نمي دانيم که آيا فلان افزايش صورت گرفته در توليد ناخالص داخلي، يک سود است يا زيان.
هزينه هاي جانبي هنگفت هستند و هر چه مي گذرد بيشتر نيز 
مي شوند. از نظر تاريخي شرکت هاي توليدي و صنعتي، مزرعه داري شرکتي، 
سيستم هاي فاضلاب شهري و ديگر عاملان تخريب محيط زيست، هزينه فعاليت هاي
خود را سربار محيط زيست و طرف هاي ثالث کرده اند. اخيرا انبوه گزارش هاي
 مربوط به علف کش ساخت شرکت مونسانتو را شاهد بوده ايم که  گفته 
مي شود گليفوسات، ماده اوليه اساسي سازنده آن سرطان زاست.
يک سازمان درمان عمومي موسوم به «گروه کاري زيست محيطي» اخيرا گزارش داده است که در آزمايش هاي خود، گليفوسات را جز 2 مورد در تمام 45 غذاي صبحانه مخصوص کودکان که حاوي گرانول، جو دو سر، تکه هاي اسنک ساخته شده توسط شرکت هاي کوآکر، کلاگ و جنرال هستند يافته است.
در برزيل آزمايش ها نشان داده اند که شير 83 درصد از مادران شيرده حاوي گليفوسات است.موسسه زيست محيطي مونيخ گزارش کرده که 14 قلم از پر فروش ترين آبجوهاي آلماني حاوي گليفوسات بوده اند.گليفوسات در ادرار کشاورزان مکزيکي و در آب هاي زيرزميني اين کشور نيز يافت شده است.
«ساينتيفيک آمريکن» گزارش داده است که حتي مواد اوليه بي اثر آن 
علف کش نيز مي تواند سلول هاي انسان به خصوص سلول هاي جنيني، جفتي و بند نافي را بکشد.
اقتصاددانان زيست بومي تاکيد دارند که سرمايه داري در يک «اقتصاد تهي» که در آن فشار بر انسان ها و منابع طبيعي جزئي است عمل مي کند. اما سرمايه داري در يک «اقتصاد کامل» که در آن منابع طبيعي در مرز اتمام قرار دارند عمل نمي کند. هزينه هاي جانبي همراه با رشد اقتصادي که با معيار توليد ناخالص داخلي اندازه گيري مي شود، مي تواند بسيار پر هزينه تر 
از ارزش خروجي باشد.
وضعيتي که در حال حاضر با آن مواجه ايم نمونه کاملي از چنين روندي است. ناپديد شدن گونه ها، ظهور مواد سمي در مواد خوراکي، نوشيدني ها، آب، شير زنان شيرده، هوا، خاک، تلاش هاي نوميدانه براي  تامين انرژي از  شکافت سنگ ها که آب هاي زير زميني را از بين مي برد و موجب زلزله مي شود و از اين قبيل، نشانه هايي از وجود سياره اي هستند که روزگارش را به سختي مي گذراند. وقتي خوب نگاه مي کنيم، تمام سودهايي که سرمايه داري قرن هاست کسب کرده، احتمالا به اين دليل است که سرمايه دارها هزينه کامل توليد خود را تقبل نکرده اند. آنها اين هزينه ها را سربار محيط زيست و طرف هاي ثالث ديگر کرده اند و اين صرفه جويي ها 
را به اسم سود به جيب زده اند.

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9296/13/35039/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha