آرشیو
انتخاب نشریه


راز جاودانگي لاجوردي

صادق رخ‌فرد
«بعد از انقلاب هم همين‌جور بود. ايشان از اوّلِ انقلاب تا همين شهادت شان 
هميشه در راه مستقيم، در صراط مستقيم حرکت کردند و ذرّه‌اي انحراف پيدا نکردند از طريق مستقيم و خطّ صحيح. کار را ايشان براي خدا مي‌کرد، اهل تظاهر، اهل نشان دادن نبود؛ براي خدا کار را قبول مي‌کرد، براي خدا کار را انجام مي‌داد؛ براي همين هم بود که هيچ ملاحظه‌اي نمي‌کرد. بعضي‌ها در کار، ممکن است ملاحظه‌ وجهه را بکنند، ملاحظه شأن و آبرو را بکنند، [امّا] بعضي‌ها هستند که نه، اين ملاحظه را نمي‌کنند و شهيد عزيزِ ما، شهيد لاجوردي، ازاين‌قبيل بود؛ آدمي نبود که ملاحظه‌ گفتن اين و آن، وجاهت پيش اين و آن را بکند، محض «خدمت» براي ايشان مطرح بود. حقيقتاً اخلاصي که ايشان داشتند، خيلي اخلاص بالايي بود.»
متن فوق بخشي از سخنان امام خامنه اي در جمع خانواده شهداي اول شهريور سال 77 يعني شهيد لاجوردي به همراه دو فرد ديگر در بازار تهران است. در همين يک بند مقام معظم رهبري 10 صفت بارز شهيد لاجوردي را بر مي‌شمرند تا مشخص شود چرا قسمت شهيد سرنوشتي مورد غبطه و حسرت رقم مي‌خورد. 
يکي از مشکلات اصلي کشور خصوصا در حال حاضر فاصله گرفتن مسئولين و مديران ازسبک مديريت و حتي سبک زندگي مديراني از جنس لاجوردي است که اوايل انقلاب بيشتر 
ميدان دار بودند.
چرا در مديريت امثال شهيد لاجوردي خبري از حقوق‌هاي نجومي نيست؟ چرا برادر يا فرزند شهيد لاجوردي از رانت استفاده نمي‌کنند؟ يکي از مهم ترين دلايل آن مانعي است که ابتدا خود امثال شهيد پايه ريزي کردند. وقتي فرزند شهيد لاجوردي براي ديدار پدر به محل کار آمده و ناهار مي‌ماند و پدر بعد از رفتن وي بيش از دو برابر مبلغ ناهار را به خزانه اداره مي‌ريزد، لقمه حرامي به سفره‌اش راه نمي‌يابد و هيچ گونه چشمي به بيت المال ندارد.
با ديدن اين نوع عملکرد ديگر منسوبان و منصوبان شهيد به خود اجازه نخواهند داد درخواست نامربوط بکنند يا بخواهند پاي خود را کج بگذارند، زيرا مي‌دانند شهيد لاجوردي بدون ملاحظه با آنها برخورد مي‌کند و خاک رانت خيز تبديل به باير مي شود.
ويژگي زيباي ديگر شهيد لاجوردي انتقادپذيري است که خود را بدون هيچ محافظي در ميان زندانيان رها مي کند و مي گويد من امروز لاجوردي هستم نه دادستان يا نه رئيس زندان و به قول مرحوم قديريان «عجيب از انتقاد استقبال مي‌کرد. يعني اگر کسي از او انتقاد مي‌کرد خوشحال مي‌شد، کسل و اوقاتش تلخ نمي‌شد. بعضي مواقع سکوت مي‌کرد و چيزي نمي‌گفت». در واقع انتقاد را براي خود سازنده تعريف مي‌کرد و به جاي اينکه طرف مقابل را براي انتقاد سرزنش کند يا با القاب بي‌شناسنامه و افراطي و ... خطاب کند فرصت تلقي مي‌کرد و از آن بهره حداکثري مي‌برد؛ حتي اگر انتقاد صحيح نبود، چيزي را از دست نمي‌داد اما با شنيدن انتقاد و استقبال، راه‌هاي ترقي را بر خود نمي‌بست.
شهيد لاجوردي کاري را قبول نمي‌کرد يا اگر قبول مي‌کرد، اول رضاي خدا را در نظر گرفته و بعد از بررسي توانايي خود آن را پذيرفته و به نحو احسن اجرا مي‌کرد. در واقع پاسخگوي عملکرد و مديريت خود بود. در کار هم چون خدا را در نظر مي‌گرفت، اميدش به خدا بود نه کدخداها؛ از اين رو ديگر برايش نظر کدخداهاي دنيوي مهم نبود و هيچ وقت سمت سازش نمي‌رفت. براي همين خيلي از دنيا دوستان همگي با وي دشمن بودند.
از ويژگي‌هاي خوب ديگر شهيد لاجوردي اين بود که اعتقاد راسخي به نيروي جوان داشت. اکثر افرادي که در اطراف شهيد بودند از متولدين دهه سي يا چهل بودند که در اوايل انقلاب در سنين جواني به سر مي‌بردند. براي مثال در اوايل سال 60 و در بحبوحه دستگيري منافقين و نگهداري آنها در زندان اوين که پذيراي حدود 4000 زنداني بود، مديريت آن زندان با عظمت را که اکثرا افرادي با جرم‌هاي امنيتي و نفاق بودند را به جواني بيست و يک ساله مي‌سپرد. در واقع بخش زيادي از موفقيت‌هاي شهيد حاصل تربيت و کادرسازي و اعتماد به جوانان و سپردن مسئوليت‌هاي بالا به آنها و نظارت صحيح بوده است.
از طرفي اصلاح و توبه انسان ها براي وي بيشتر از مجازات آنها اولويت داشته است تا جايي که بيشتر اوقات خود را در کنار زندانيان مي گذرانده است تا بتواند با بحث و اقناع مسير زندگي آنها را از نفاق تاريکي به سمت روشنايي سوق دهد.
هرچند اين ويژگي‌ها تنها بخشي از صفات و ويژگي‌هاي ممتاز آن مرد پولادين انقلاب محسوب مي‌شود اما اگر مديران کشور بخصوص مديران دولتي خود را به همين ويژگي‌ها نزديک کنند ريشه بسياري از فسادها و مشکلات کشور از بين خواهد رفت.
کشور به دولتمرداني احتياج دارد تا به سبک شهيد لاجوردي قدم بردارند و به تعبير مقام معظم رهبري آدم‌هاي خسته نشو. همان طور که در وصف شهيد گفتند: «در جمع دوستانِ ما گفته مي‌شد اين مرد، مرد پولادين است؛ اين مرد، آدم خسته‌نشو است؛ تصويري که از آقاي لاجوردي در ذهن ما بود، همين تصوير يک انسان خسته‌نشوي صادقِ با استقامت [بود]. البتّه دوستان ما در آن زمان خيلي بودند و آدم هاي صادقِ مؤمنِ ثابت‌قدم در ميان آنها کم نبود؛ [امّا] مرحوم لاجوردي چهره‌ برجسته‌اي بود.»

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9293/1/34229/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha