آرشیو
انتخاب نشریه


گريز از نقد هاي بي پاسخ

مهدي عامري
روزنامه شرق در يادداشتي (21 تير 97، ص 1) با عنوان «رويکرد جليلي وار به اقتصاد؟» مطالب عجيب و خلاف واقعي را به دکتر سعيد جليلي نسبت داده است که غالبا و يا به اتفاق تنها ادعاي بدون سند است. 
نقدي که به روح کلي اين نوشته وارد است اين است که نويسنده به جاي شخص جليلي، گاه به نقد يک گروه يا افرادي پرداخته است که به زعم او هم فکر آقاي جليلي هستند و از اين رو هر نظر شخصي و يا گروهي سايرين را به دکتر جليلي نسبت داده است و در عين حال مشخص نکرده است حدود و ثغور تفکر جليلي کجاست؟ به طور مثال آيا اگر يک 
امام جمعه‌اي در کشور موضعي گرفت جليلي بايد پاسخگوي آن باشد؟
يکي از مواردي که نويسنده در مورد رويکرد اقتصادي جليلي نوشته است اين است: 
«رويکرد جليلي سرسختانه از تقدم سياست بر اقتصاد دفاع مي‌کند و از تحميل هزينه بر عامه مردم و کوچک‌ترشدن سفره آنان هراسي ندارد؛ البته ممکن است گاه با هدف بهره‌برداري انتخاباتي، سخنوران حامي اين رويکرد از مشکلات معيشتي مردم سخن بگويند و دولتمردان حزب رقيب را به بي‌توجهي به دشواري‌هاي زندگي مردم متهم كنند».
اين جور بي ضابطه سخن گفتن اگر چه پاسخ نمي‌طلبد اما انصاف حکم مي‌کند روزنامه شرق توضيح دهد با چه هدفي اين گونه يادداشت‌هاي بي‌چارچوبي را به اسم افراد اقتصاددان به خورد مخاطبان خود مي‌دهد؟ 
اين که ادعا کنيم شخصي علاقه دارد سفره مردم کوچک شود و اگر هم حرفي مخالف اين مي‌زند به معناي نيت انتخاباتي يا فشار بر رقيب است آيا سخن علمي يک اقتصاددان است يا کينه‌ورزي يک عنصر سياسي؟
در دومين مورد ايشان با همين رويکرد يله و رها مي‌نويسد:
«جليلي و همفکرانش باور دارند براي پيشرفت کشور نيازي به رابطه سالم و سازنده با بقيه جهان نداريم و ازاين‌رو، نبايد براي برداشته‌شدن تحريم‌ها از پيش پاي اقتصادمان بهايي بپردازيم». او براي اثبات اين مدعاي خود نقل قول نامشخصي از جليلي آورده است که او گفته است: «ايران تحت شرايط تحريم هم مي‌تواند سالانه 200 ميليارد دلار صادرات داشته‌ باشد.» اما روشن نمي‌کند از کجاي اين سخن عدم تعامل با دنيا در مي‌آيد؟ يا باز با نقل قولي مبهم از کساني که او ادعا مي کند حامي رويکرد جليلي هستند مي‌نويسد: «در زمستان 93 يکي از سخنوران اين گروه در ماجراي ثبت جهاني ميدان اميرچخماق يزد گفت : يونسکو چه حقي دارد براي ما تعيين‌تکليف کند». 
برفرض صحت اين ادعا و ارتباط دادن آن با آقاي جليلي، باز مشخص نيست اگر کسي در مورد استقلال کشور سخن مي‌گويد چه ارتباطي با عدم تعامل با جهان دارد؟ جليلي معتقد است بهايي که براي سازش پرداخته مي‌شود هميشه بيشتر از مقاومت خواهد بود.
تفکري که نويسنده در آن قلم مي‌زند، رويکردش با تيترهايي که در زمان مذاکرات هسته‌اي و يا انتخابات امريکا کاملا براي همه معلوم است، که نگاهش به جاي داخل، همواره به غرب است و جهان براي آن در آمريکا و چند کشور اروپايي خلاصه مي‌شود و اگر کسي در برابر آمريكا و برخي کشورهاي اروپايي موضع استقلال و عزت براي کشور بگيرد به عدم تعامل با جهان متهم مي‌شود! 
نويسنده شرق ادامه داده است اينان با شايسته‌سالاري مخالف هستند و تنها 
به هم گرايش بودن بسنده مي‌کنند! 
«در چنين فضايي، يک ديپلمات و سياست‌مدار لازم نيست به تخصص و تجربه مسلح باشد، ... فقط کافي است سليقه سياسي مطلوبي داشته‌ باشد.  در چنين فضايي، جاي شگفتي نخواهد بود که ديپلماتي مانند محمدجواد ظريف بازنشسته و خانه‌نشين شود».
اينکه در کجا و چه زماني تجربه جليلي نشان داده که به شايسته‌سالاري وقعي نمي‌نهد براي نويسنده مهم نيست چرا که چنانچه مشاهده شد ايشان در صدد بيان ادعايي است که کينه قلبي خود به جليلي را تسکين دهد و در اين راه نيازي به سند و مدرک متقن نمي‌بيند. 
اگر منظور از شايسته‌سالاري اين است که اين دست نوشته‌هاي بي‌سند و سطحي در صفحه اول روزنامه شايستگي چاپ داشته باشد و نويسنده به عنوان يک اقتصاددان معرفي شود نه تنها جليلي بلکه بسياري از افراد ديگر، با اين نوع شايسته‌سالاري مخالف هستند!
جليلي خود يک متخصص است که اعتقاد دارد در کنار تخصص بايد به آرمان هاي کشور نيز پايبند بود و شايد اين تخصص يک ديپلمات باشد که ضمن مذاکره و بده و بستان بتواند بر آرمان هاي کشور و ملتش ايستادگي کند! 
ضمن آنکه ثمره تخصص و مذاکرات آقاي ظريف و سرنوشت برجام و تحريم ها اينک در برابر ديدگان ملت است و مي توان خوب قضاوت کرد که خروج ظريف از خانه و عهده دار شدن ديپلماسي کشور تا چه ميزان به نفع کشور بوده است. ضمن آنکه حال که سخن بي سند و 
بي مدرک اشکالي ندارد مي توان ادعا کرد که اتفاقا گروه فعلي بر مبناي گرايشات سياسي شکل گرفت و حتي منافع سياسي گروه خود را بر منافع ملي ترجيح داد و در مذاکرات در مورد انتخابات مجلس و ماندن آنها بر سر قدرت و ربط آن با برجام سخن به ميان آورد! 
البته در پس اين ادعا يک «خود شايسته پنداري» نيز نهفته است که اگر کسي اين جماعت را در امور دخالت ندهد از شايسته سالاري عدول کرده است!
«بزرگ‌ديدن خود و کوچک‌ديدن دشمنان» اشکال ديگري است که نويسنده به جليلي وارد کرده و نوشته است: 
 «حاميان رويکرد جليلي در معرض باور نادرست خودبزرگ‌پنداري هستند. ... 
مدام از گرفتاري‌ها و فقر و فلاکت دشمنان سخن مي‌گويند.»
اگر تفکري در کشور اعتماد به نفس را به ملت تزريق مي کند واز بزک کردن دشمن در روزنامه اي انتقاد مي کند دليل بر خود بزرگ پنداري نيست بلکه برگرفته از همان تخصص ديپلماتيک است که در بحبوحه مذاکرات با ضعف سر ميز با دشمن ننشينيد! 
وقتي در بزنگاه مذاکره از خزانه خالي و قدرت دشمن سخن گفته مي شود
و دشمن را کدخدا مي نامند بايد يک جريان بلند شود و قدرت و عظمت ملت ايران را به ايشان يادآوري کند! بله دشمن شيطان بزرگ است اما همه کاره دنيا نيست و نيازي به ترس از آن نيست تا براي بهبود اقتصاد کشور چشم به دستان او دوخته شود و آن را فرشته نجات دانست!
مورد جالب ديگري که نويسنده شرق آن را بيان کرده است «کم‌اهميت‌دانستن نظرخواهي از مردم» در اين جريان است! و ادامه داده است: «حاميان رويکرد جليلي اعتناي چنداني به امر «پرسيدن از مردم» ندارند. دقيقا به همين دليل، به‌ دنبال طرح موضوع همه‌پرسي از طرف رئيس‌جمهوري، برخي از اين سخنوران چنان برآشفتند که گويي وي حکم به حليت امري حرام داده ‌است.»
آيا اين جريان با رفرندام مخالف است يا جرياني که لبوفروش و راننده تاکسي را از اظهار نظر در برابر موضع هسته اي منع مي کند؟ آيا اين جريان که پس از شکست، به پيروز انتخابات با روي باز تبريک مي گويد با راي مردم مخالف است يا جرياني که پس از شکست، کشور را به آشوب 
مي کشد؟ آيا اين جريان اعتنايي به راي مردم ندارد يا جرياني که راي مردم به راي کيفي و کمي تقسيم و آن را به تهراني و شهرستاني نام گذاري مي کند؟ اگر کسي به رئيس جمهور محترم بگويد در 
اولويت بندي سخنان خود دقت کند و مسائل بي فايده مانند رفراندم را بي دليل و بي جهت به بحث اول مملکت تبديل نکند با اصل رفرندام مخالف نيست!
اما اين گونه اتهامات مسلسل وار به دکتر جليلي براي چيست؟ 
نتيجه گيري نويسنده به خوبي اين مطلب را روشن مي کند که نويسنده از روي کار آمدن اين جريان در وحشت است و براي جلوگيري از اين اتفاق، به جاي آنکه توانايي هاي جريان مطلوب خو درا بيان کند به 
لجن پراکني عليه طرف مقابل مي پردازد. 
رويکردي که در انتخابات هاي اخير شاهد آن بوديم و با ترسيم يک چهره موهوم وحشتناک از رقيب سعي مي کنند نداشته هاي خود را پوشش دهند. 
بهتر است اين افراد که از بقاي تفکر خود در مناصب حکومتي ترس دارند به جاي تيره جلوه دادن رقيب خود به گونه اي صادقانه با مردم صحبت کنند و از اقدامات و عملکردهاي خود در سياست خارجي و داخلي دفاع کنند. يقينا مردم فهم و درک دارند و اگر حرف ها را با واقعيت منطبق ببيند باز هم به آنها اقبال نشان خواهند داد و نيازي به اين گونه حرافي هاي بي پشتوانه نيست! 
اين گونه نقادي نوعي گريز از نقد هاي بي پاسخ به اين جريان است.اين راه خوبي براي قرار به جلو نيست!


آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9262/1/27950/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha