آرشیو
انتخاب نشریه


گفتگو با زهرا داوود نژاد بازيگر جوان تلويزيون و سينما
در ايران کمتر کمدي خوب ساخته مي شود

ناهيد جعفرپور کامي 
اشاره:
شنيدن نام زهرا داوود نژاد بسياري از علاقه مندان به دنياي تصوير و هنر هفتم را در وهله اول به ياد خانواده اش مي اندازد. خانواده اي که تقريبا مي توان گفت همه هنرمندان سبکي مخصوص خود دارند. پدرش عليرضا داوود نژاد نويسنده و کارگردان است، عمو و برادرش محمد رضا و رضا داوود نژاد و حتي مادر بزرگشان احترام السادات حبيبيان هم بازيگرند و خانواده اي را تشکيل داده اند که به اصطلاح هنر در خون شان جاري است. زهرا داوود نژاد هم به عنوان دختر اين کارگردان بارها در ساخته هاي پدرش در قالب نقش هايي متفاوت مقابل دوربين رفته و تجربه هاي متفاوت آزموده است. با اين حال نکته اي که در نگاه به کارنامه اين بازيگر زن به چشم مي آيد و نظر را جلب مي کند کم کاري و گزيده سنجي اوست. حالا او بعد از مدت ها دوري از تلويزيون دوباره به اين قاب جادويي بازگشته و هنرنمايي مي کند. ماحصل گفتگو با اين هنرمند جوان، تقديم حضورتان مي شود؛
* شما تبحر بازي در سريال ها و فيلم هاي مختلفي را داريد. بازي در اين آثار چه ويژگي هايي براي شما دارد؟
- يک بازيگر براي اينکه بتواند در فيلم ها و سريال هاي خوب بازي کند بايد حضوري موثر داشته باشد، بايد سواي تسلط بر تکنيک بازيگري، بدني آماده و ورزيده داشته باشد.
* جذابيت نقش کمدي براي شما چطور است؟
- يکي از نکات حائز اهميت در فيلم هاي کمدي بخش بداهه بازي کردن بازيگران است که هميشه براي من به شخصه جذاب بوده است. براي من کارگرداني که اجازه دهد بداهه کار کنم هميشه قابل احترام و توجه است. البته در ايران کمتر کمدي خوب ساخته مي شود و بيشتر فيلم ها يا سريال ها به سمت لودگي مي رود. کارگرداني که کمدي کار مي کند بايد به بازيگري که در کمدي تبحر دارد اجازه دهد تا آزادي عمل داشته باشد.
* بازيگري کار پر استرسي است. گاهي به اين دليل که دوره هاي بيکاري زياد شده و بازيگر دچار مشکل مي شود؛
- بله. برخي بازيگران دوره هاي بيکاري طولاني را سپري مي کنند که اين موضوع روي روح و روان شان تاثير مي گذارد، بخصوص حرفه ما که نه بيمه اي دارد و نه کسي يا سازماني و نهادي از آن حمايت مي کند.
* شما در سريال "هيئت مديره" ايفاي نقش کرديد. چه شد که در اين سريال بازي کرديد؟
- چندين سال از تلويزيون دور بودم. اولويت اصلي ام همکاري با گروهي حرفه اي بود و ترجيح مي دادم در سريال هاي خوب و موفق ايفاي نقش داشته باشم. اين سريال هم بازيگران پرتلاش و موفقي داشت که علاقه مند بودم در ان بازي کنم. فيلمنامه خوب و کارگردان، همه براي سريال مرا ترغيب کرد تا بتوانم مريم اين سريال را بازي کنم.
* کار کردن با مازيار ميري چطور تجربه اي بود؟
- بسيار انسان شريف و مهرباني است که هر بازيگري دوست دارد با ايشان همکاري داشته باشد. ايشان چون فعاليت 
هنري شان را در زمينه کارگرداني ادامه دادند و کارگردان قابلي هم هستند به تبع هر کسي دوست دارد با ايشان همکاري کند. من در اين سريال به خوبي ايشان را شناختم و از اين به بعد هم دوست دارم با ايشان همکاري کنم.
* با تجربه سال ها بازيگري به نظرتان کساني که بازيگري را به عنوان حرفه و شغل انتخاب مي کنند چگونه 
مي توانند براي خود سايه امني به وجود آورند که کمتر آسيب ببينند؟
- بستگي به نگرش هر فرد به حرفه بازيگري دارد. خود من از کودکي به بازيگري علاقه مند بودم و علاقه را در تئاترهاي مدرسه به نمايش مي گذاشتم و با سينما رفتن عطش بازيگري ام را سيراب مي کردم. همه تلاشم را کردم که هر جور شده بازيگري حرفه اي را هم تجربه کنم. بازيگري علاقه ام است.
* خانم داوود نژاد! چرا چندين سال از بازيگري دور بوديد؟
- الان خدا را شکر اين فاصله کمرنگ شده و هر شب مرا در تلويزيون مي‌بينيد. من براي مدت زماني حدودا ده ساله خارج از تهران زندگي مي‌کردم و به همين علت در آن مدت از فضاي کاري دور بودم، اما امسال بالاخره برگشتم و فعاليتم را از سر گرفتم. بنابراين حالا برگشته‌ام و قرار است از اين به بعد جدي‌تري فعاليت کنم.
* در سريال "هيئت مديره" تعدادي خانم در آپارتمان زندگي مي کردند، اين زنان را چقدر شبيه زنان واقعي سطح جامعه مي‌دانيد؟
- به نظرم شبيه هستند و همه‌شان شباهت‌هايي به زنان سطح جامعه دارند.
* به نظر شما مي توان از راه هنر و بازيگري پول به دست آورد؟
- اگر علاقه اي در حرفه بازيگري نباشد هيچ وقت نمي توان از اين حرفه پول دار شد. البته اين نگرش درباره سوپر استارها و ستاره هاي سينما که دستمزد بالايي مي گيرند صدق 
نمي کند. بازيگري امنيت شغلي و مالي ندارد. به نظرم کساني که به بازيگري علاقه مندند اما درجه يک نيستند، بهتر است در کنار بازيگري شغل ديگري هم داشته باشند که زندگي شان وابسته به پول اين حرفه نباشد.
* شما بازيگر فيلم "ملاقات طوطي" بوديد. از بازي تان در آن فيلم برايمان مختصري بگوييد؛
- "ملاقات طوطي" فيلمي تماماً زنانه بود که به مشکلات يک زن ميانسال براي ازدواج مي پرداخت. براي من بازي در نقش زني ميانسال که ازدواج نکرده، وقتي در زندگي واقعي دختر هم دارد چالش بسيار سخت و ويژه اي بود. يک فيلمي بود که از همه نظر سخت بود ولي در کنار همه مشکلاتش بسيار هم دلنشين بود.
* برخي بازيگران، خيلي صبور و آرام به حرفه بازيگري ادامه مي دهند و برخي هم با عجله و خيلي زود دوست دارند به همه چيز برسند. به نظر شما کدام راه درست تر 
است؟
- شهرت، محبوبيت، پول و... مستلزم خيلي چيزهاست. نمي شود از راه برسي و بخواهي که مردم تو را بشناسند و دوستت داشته باشند. بايد آرام آرام با نقش هايت به دل مردم راه پيدا کني تا بتواني ماندگار شوي.
* خانم داوود نژاد! تعامل تان با بازيگران مجموعه هيئت مديره چگونه بود؟
- خيلي خوب و دوستانه و صميمي. گروهي بوديم که خيلي به هم احترام مي گذاشتيم و عاشقانه در کنار هم کار مي کرديم. فضاي بسيار صميمي و قابل تحملي داشتيم که خيلي هم به ما خوش گذشت.
* در جايي خوانده بودم برخي از سکانس ها در نگارش و لهجه برخي کاراکترها حذف شد. چرا اين اتفاق افتاد؟
- نگراني هاي گروه توليد باعث شد برخي کاراکترها لهجه نداشته باشند، چرا که در اين چند سال اخير در برخي 
سريال ها که لهجه خاصي داشتند شاهد دلخوري اصناف يا استان هايي بوديم که منجر به اعتراض دسته جمعي شد. مثلا براي تعميرکار آسانسور لهجه آذري نوشته شده بود که لهجه او را حذف کردند که به آذري ها برنخورد.
* اگر باز هم نقش طنز به شما پيشنهاد شود، 
مي پذيريد؟
- بستگي به کار دارد که متن و کارگردان خوبي داشته باشد يا نه.
* براي انتخاب نقش هايتان چه رويه اي را دنبال 
مي کنيد و علاقه منديد مردم، زهرا داوود نژاد را با خلق چه تيپ شخصيتي بشناسند؟
- دوست دارم تصوير واقعي کاراکترهايي باشم که براي مردم قابل لمس باشد. اينکه در تئاتر يا تلويزيون بازي کنم برايم مهم نيست. دوست دارم جنس کارم را مردم دوست داشته باشند و در يادشان بماند. کارهايي را مي پذيرم که دوستشان داشته باشم. به حرف هيچ کس هم گوش نمي کنم و فقط و فقط به سراغ دلم مي روم.
* آيا سعي کرده ايد در بازيگري کسي را الگوي خود قرار دهيد؟ بازي و کار کردن با چه کساني برايتان بيشتر از همه جذابيت دارد؟
- بله. پدر، برادر و خيلي از عزيزان دلم که واقعا مديون شان هستم. هميشه به کار و اخلاق بازيگران خوب توجه داشته و سعي کرده‌ ام ياد بگيرم. به لحاظ حرفه‌اي و اخلاقي به خانم گلاب آدينه علاقه خاصي دارم و همچنين کار آقاي پرستويي و کيانيان را خيلي دوست دارم.
* نظر شما در ارتباط با سرعت ستاره شدن در سينماي ايران چيست؟
- ما در سينماي ايران ستاره نداريم. اگر منظور شما بخش جوانگرايي سينماست که البته اگر بدون هدف و چشم انداز باشد نه تنها به سينما کمک نمي کند، بلکه به ساختار آن آسيب مي زند. براي ستاره شدن بايد از لحاظ فکر و انديشه تجربياتي انجام شود. سواد، ظرف ظرفيتي را افزايش مي دهد. هستند کساني که بي حساب و کتاب وارد سينماي ايران شده اند، بعضي ها در حد يک يا چند فيلم باقي مي مانند و بعضي چهره هاي ماندگار مي شوند. در سينماي ايران به تعداد انگشتان دست، بازيگر جوان وجود ندارد. اگر همين تعداد در حال توليد فيلمي باشند، قطعاً کارگردان هاي ديگر بازيگر نخواهند داشت.
* با وجود اينکه شما در خانواده هنري بزرگ و تربيت شده ايد، چرا سراغ کارگرداني نرفتيد؟
- چون خودم را فعلا در حد کارگرداني نمي بينم. معتقدم تا زماني که هنوز کار را ياد نگرفتي نبايد سراغش بروي. من هم هنوز خودم را در آن حد نمي بينم.
* به عقيده شما بازي در چه نقشي دشوارتر است؟
- همه نقش ها به نظر من سخت است، حتي نقشهاي ساده. چون قرار است از خودت جدا شده و کس ديگري شوي. يکي از جذابيت هاي بازيگري اين است که در يک برهه زماني خاص قرار است يک نفر ديگر شويم نه اينکه عکس روي جلدش باشيم.
* خودتان را بازيگر بزرگي مي دانيد؟
- اگر روزي فکر کني که در جايگاهت بهتريني، آن روز مرده‌ اي. 
وقتي از وجود يک رقيب ديگر نترسي، تمام شده‌ اي؛ نابود شده ‌اي. همچنان اين جاه‌ طلبي را دارم و مي‌گويم که فيلم خوبم را هنوز بازي نکرده‌ام. يک ‌سري جبرهاي جغرافيايي همه جا همراه ما وجود دارد، کاري هم نمي‌شود کرد. يک بازيگر عرب وقتي فيلم را بازي مي‌کند، در ۱۷ کشور بازخورد دارد يا يک بازيگر انگليسي زبان که شايد سطحش از من هم پايين‌تر باشد اين امکان را دارد که در عرصه وسيع‌تري ديده‌ شود. ما چند کشور فارسي زبان داريم؟ طنز ما فقط در ايران معنا دارد. کسي که در سينماي انگليسي زبان و در شرايط برابر با من کار مي‌کند، چيزي نزديک به يک‌ ميليارد مخاطب از من جلوتر است. بخش‌هايي از موفقيت دست ما نيست اما با همين شرايط و چارچوب و فضا، آدم خيلي بيشتر بايد ترقي و تجربه کند.
* به همين خاطر هم هست که خيلي ‌هاي ‌شان رفتار حرفه‌اي ندارند. درست است؟‌
- ما بازيگر لوس زياد داريم. اما تقصير خودشان نيست؛ همه جاي دنيا چنين چيزي وجود دارد که فرد بنا به جرياني وارد سينما شده است. برخي زرنگي مي‌کنند و در زمان مناسبي خودشان را از اين جريان خارج مي‌کنند؛ کساني هستند که وقتي با فيلم‌هاي تجاري تثبيت شدند، از خودشان مايه گذاشتند و حتي مجاني بازي کردند که از آن ژانر جدا شوند ولي عده‌اي همان بچه لوس باقي مي‌مانند و زماني که دوره‌شان تمام شد، کنار گذاشته مي‌شوند و به تاريخ مي‌پيوندند. آدم بايد خيلي مراقب باشد.

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9254/1/26372/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha