آرشیو
انتخاب نشریه


گفتگو با آزاده اسماعيل خاني، بازيگر جوان تئاتر، تلويزيون و سينما
تئاتر، پايه و اساس بازيگري است

ناهيد جعفرپور کامي
اشاره:
آزاده اسماعيل خاني فرزند دو هنرمند شناخته شده تئاتر، سينما و تلويزيون ايران است. دختر مرحوم جمشيد اسماعيل خاني، بازيگر مجموعه هايي چون " کت جادويي، خانه ما و همسايه ها" و نيز گوهر خيرانديش که وي هم در سريال هايي چون "همسايه ها، ميوه ممنوعه، دختران حوا و کلاه پهلوي" ايفاي نقش کرده است. آزاده اسماعيل خاني 
مي کوشد در وهله اول مستقيم از نام خانوادگي اش شناخته شود و راه خودش را طي کند. او اگر چه بازيگري را به گفته خودش کمي دير آغاز کرده، اما حالا اين حرفه برايش بسيار جدي است و بازي در نقش "نور آفاق" مجموعه "معماي شاه" باعث بيشتر ديده شدن او شده است. ماحصل گفتگو با اين هنرمند جوان تقديم حضورتان مي شود؛
* خانم اسماعيل خاني، شاهد حضور جسته  گريخته شما در فضاي مجازي هستيم. علت حضور کمرنگ شما در اين فضا چيست؟
- من خيلي در فضاي مجازي فعال نيستم، به اين دليل که وقت چنداني براي اين کار ندارم و در ضمن کمي هم تنبل هستم. به هر حال اين گونه نيست که به صورت فعال و همه روزه به اين فضا سر بزنم و در آن حضور پررنگي داشته باشم. ما در دوراني زندگي مي کنيم که فضاي مجازي بخش لاينفک زندگي هر انساني به شمار مي رود و نمي توان از آن اجتناب کرد. به همين دليل من به صورت جزئي و در زمينه کاري از آن بهره مي برم. معمولاً کارهايم را در اين فضا به اشتراک مي گذارم و از آنجا که مردم دوست دارند بدانند که هنرمندان در حال انجام چه کاري هستند، در باره کارهايي که در دست اقدام دارم با آنها تبادل نظر مي کنم. گاهي هم دستنوشته هاي شخصي ام را به اشتراک مي گذارم که به علاقه هميشگي من به نوشتن فيلمنامه و نمايشنامه بازمي گردد. 
* در کارنامه کاري شما انواع و اقسام نقش ها از زنان مرفه گرفته تا زناني از طيف محروم اجتماع ديده مي شود. بازي کردن در اين نقش هاي متفاوت چه جذابيتي برايتان دارد؟
- هميشه دنبال بازي در نقش هاي متفاوت هستم. وقتي فردي ادعاي بازيگري دارد بايد در قبول نقش هايش تفاوت را در نظر بگيرد. من هميشه سعي مي کنم با قبول 
نقش هاي متفاوت ثابت کنم که تجربه گرايي برايم در اولويت قرار دارد. دوست دارم خودم را به چالش بکشم و در اين راستا به ظاهر آراسته اي که بعضي ها مي گويند، فکر نمي کنم. در کل هميشه سعي کرده ام تنوع لازم را در بازي هايم ارائه کنم.
* آيا آقاي ورزي بازي قبلي تان را در سينما و تئاتر ديده بودند که شما را براي سريال" معماي شاه" انتخاب کردند؟
- خير، ايشان از قبل هيچ بازي اي از من نديده بودند. اما چون کارم را از تئاتر شروع کرده بودم فکر مي کنم خيالشان از بازي ام راحت بود و اعتماد زيادي به من کردند. البته خيلي خوشحالم ايشان اين اعتماد را به من کردند و اجازه دادند خودم را نشان بدهم.
* چه قدر اهل سينما و تئاتر رفتن هستيد؟
- تئاتر زياد مي روم اما سينما هر موقع فيلمي به اکران خصوصي اش دعوتم کنند و فيلمي که خودم در آن باشم. اگر نه به اين صورت که به طور عادي بروم، نه فرصت نمي کنم.
* در بازي هاي سينمايي شما با نوعي سادگي، دوري از پيچيدگي ها و اغراق هاي معمول و پيرايه هاي 
بازيگري روبه رو هستيم. با توجه به اين 
تفاوت ها، در تئاتر چه رويه اي را مي خواهيد در پيش بگيريد؟
- حتماً تفاوت هايي هست و من به عنوان بازيگر، ناظر بر اين تفاوت ها هستم. بديهي است بازيگر روي صحنه يک نمايش ناخودآگاه با نوعي اغراق تئاتري همراه مي شود، در حالي که سينما چنين اغراقي را اغلب برنمي تابد. فقط همين هم نيست. شما روي صحنه حواس تان به همه چيز هست. از طرفي بايد بر خودتان متمرکز باشيد و از طرفي حتي بايد تماشاگري را که در رديف هاي 
عقب تر نشسته، نيز در نظر بگيريد.
* بعد از بازي در فيلم ها و سريال هاي مختلف، از مسيري که تاکنون رفته ايد راضي هستيد؟
- هميشه سعي کرده ام درست انتخاب کنم و از 
نقش هايي که در آن بازي کرده ام دفاع کنم و حرفي براي گفتن داشته باشم.
* در تلويزيون خيلي کم بازي مي کنيد. علاقه به رسانه ملي از کجا در شما نشأت گرفت؟
- من مخاطبان تلويزيون را خيلي دوست دارم. آنها مرا در خيابان مي بينند و اظهار نظر مي کنند. اگر مردم و 
لطف شان نباشد ما هنرمندان هم اين قدر شناخته نمي شويم. دوست دارم به عشق مردم در تلويزيون بازي کنم.
* در انتخاب نقش ها وسواس داريد؟
- به هر حال هر بازيگري دوست دارد نقش هاي متفاوتي را تجربه کند. کارهاي ديگري هم به من پيشنهاد شده بود که خودم از بين آنها نقش هايي را انتخاب کردم که واقعاً دوست شان داشتم.
* پس برايتان فرقي نمي کند در تلويزيون بازي کنيد يا سينما؟
- راستش من مرزي بين سينما و تلويزيون قائل نيستم. اتفاقاً تلويزيون بيشتر مرا بين مردم محبوب کرد تا سينما. سينما را خيلي دوست دارم و همه بازيگران عشق به سينما و تئاتر دارند، اما گارد ندارم. ولي در مجموع بايد تأکيد کنم پيشنهادهاي کاري ام کم شده است و اين اتفاق فقط براي من نيفتاده و براي خيلي از بازيگران پيش آمده است. اميدوارم اين موضوع حل شود.
* شما در خانواده اي هنزمند بزرگ شده ايد و قطعاً نقش والدين و اين حيطه هنري در رشدتان بي تأثير نبوده است. آيا از ابتدا تصميم داشتيد بازيگر شويد؟ و بازيگري چه قدر برايتان جدي است؟
- نه، اصلاً از ابتدا قصد و تصميمي نداشتم، چون شرايط سخت و دشواري کارها را به شکل برجسته اي مي ديدم و در خودم اين توان را نمي ديدم که با اين شرايط کنار بيايم و به اين شکل بازي کنم. به نظرم هنرپيشگي بر خلاف اسم زيبايي که دارد جزء يکي از دشوارترين کارهاست. هنوز هم بازيگر قابلي نشده ام. فقط به صورت ناخودآگاه تحت تأثير محيطي که در آن بزرگ شده ام اين ويژگي در من شکل گرفت و پرورش يافت. با اين حال کار واقعاً برايم لذت بخش و شيرين بود.
* آيا در کار "معماي شاه"، سختي هم داشتيد؟
- ما تحت شرايط سخت و فشرده اي اين کار را ضبط کرديم. گاه به خودمان مي آمديم و مي ديديم از صبح تا ساعت 7 شب بدون آنکه غذايي خورده يا استراحتي کرده باشيم مشغول کار بوديم و اين گذشت زمان را متوجه نمي شديم يا زمان هايي بود که خسته و خالي از انرژي به خانه مي آمدم. اما هنوز ذوق کار داشتم و منتظر بودم فردا صبح دوباره براي ادامه اش بروم. 
* ممکن است در آينده در تلويزيون بيشتر حضور پيدا کنيد؟
- به پيشنهادهايي که مي شود، بستگي دارد. اگر شرايط کار دلخواهم باشد حتماً بازي خواهم کرد اما باز هم مي گويم نه به هر قيمتي.
* فکر مي کنيد چرا سوپر استار نشديد؟
- معتقدم برخي در بازيگري فرمانده هستند. يعني يک کار انجام مي دهند و فرمانده مي شوند، بعضي ديگر هم سرباز هستند و تلاش خودشان را مي کنند تا به فرماندهي نزديک تر شوند. من هنوز خودم را سرباز مي دانم، يعني يک دفعه از آسمان به زمين نيفتاده ام که بازيگر شوم. بلکه براي کارم تلاش کردم و مي کنم. خوشبختانه در تمام کارها با کارگردان هاي بسيار خوبي کار کرده و از همه آنها آموخته ام.
* نگران نيستيد سايه و نام والدين تان موجب شود خودتان به صورت مستقل ديده نشويد؟
- نه، اصلاً نگران نيستم. فقط احساس مي کنم اين قضيه شايد به نوعي باعث شده حساسيت هاي من بيشتر باشد. من درس اين رشته را خوانده و تلاش خودم را کرده ام تا مثل مادرم پله پله از اول شروع کنم و جلو بيايم و در نقش هايم شناخته شوم. البته کار برايم سخت است و اين قضيه را انکار نمي کنم.
* فيلمنامه يک اثر براي قبول ايفاي يک نقش چه قدر مهم است؟
- خيلي مهم است. بارها پيش آمده به دليل فيلمنامه ضعيف، نقش اول يک فيلم يا سريال را رد کرده ام. فيلمنامه خط قرمز من در بازيگري است. من بازيگر، اگر فيلمنامه خوب و درستي در اختيار نداشته باشم چگونه مي توانم نقش را به شايستگي بازي کنم؟ برخي از همکاران نقش هاي بدون کيفيت را بازي مي کنند و بعد مي گويند متأسف هستيم که اين نقش را بازي کرديم!
* از بين سينما، تئاتر و تلويزيون کدام يک را بيشتر دوست داريد؟ اولويت خودتان به لحاظ کاري چيست؟
- نمي توانم انتحابي کنم. من هيجان و کسب تجربه هاي مختلف را دوست دارم و به خاطر همين مايل هستم در تمام اين عرصه ها حضور داشته باشم. با اين حال شايد بهتر باشد اين طور بگويم که تئاتر از اولويت کمي بالاتر برايم برخوردار است، چرا که زندگي همه ما صحنه اي از تئاتر است و دائم در حال تمرين آن هستيم. تئاتر پايه و اساس زندگي يک هنرپيشه حرفه اي و نقطه تعالي روح است و تمريني است که موجب روز به روز بهتر شدن بازيگر به روي صحنه مي شود. لذا تئاتر برايم به منزله نوعي کلاس درس است. سينما و تلويزيون عرصه هايي هستند که به من اين اجازه را مي دهند امتحانم را پس بدهم و تا حد امکان جلوي دوربين، قابل قبول باشم.

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9090/1/2463/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha