آرشیو
انتخاب نشریه


افروز :همسران برتر ، برازنده‌ترين زينت يكديگرند

دکتر غلامعلي افروز
در نگاه آموزه هاي ديني و ارزش هاي 
قرآني و در منظر پيامبر اعظم، رسول اکرم حضرت محمد (ص) وجود زن مانند باغباني است از جنس گل و شوهر بايد سنگربان اين باغبان گل صفت باشد. شوهرها سنگربان زنانشان هستند و بايد باشند. در اين فضا زن همانند باغبان گل صفت و 
گل پروري است که وجودش پر از عواطف و احساسات و منبع آرامش و آرامشگري است و شوهر، باغدار و سنگربان اين عواطف و احساسات است. پيامبر اعظم (ص) با اين نگاه مي فرمايند: «شوهر فرمانروا و سنگربان خانه خويش است و زن باغبان اين خانه.»
رسول اکرم (ص) فرمودند: «برادرم جبرئيل به من خبر 
مي داد و همواره سفارش و توصيه زنان را مي نمود تا آنجا که من گمان کردم براي شوهر جايز نيست که به زنش اُف بگويد... آري شما، زنان را به عنوان امانت هاي الهي در خانه خود جاي داده ايد.» پيامبر خدا (ص) همچنين فرمودند: «بهترين شما کسي است که بهترين رابطه را با همسر و خانواده اش داشته باشد و من بهترين رابطه را با خانواده ام دارم.» پيامبر خدا (ص) در تأکيد خاص بر تکريم همسران و خوشرفتاري با آنان، از نشانه هاي کمال ايمان مؤمنان را در رفتار محبت آميز با همسران خود دانسته و مي فرمايند: «کامل ترين مؤمنان کساني هستند که اخلاقشان نيکوتر است و نيکوترين مؤمنان کساني هستند که براي زنان خود نيکوترين هستند.»
پيامبر خدا (ص) آن اسوه گذشت و ايثار و برترين الگوي خيرخواهي و خيرآفريني در تأکيد بر اثربخشي انديشه و رفتار همسران در آرامش و سعادت و سرنوشت حيات دنيوي و اخروي همسران و ضرورت همدلي و همراهي و همگامي زن و شوهر در همه امور مادي و معنوي زندگي مشترک مي فرمايند: «به هر کس در دنيا چهار خصلت داده شود، همه خير دنيا و آخرت به او داده شده است و از مواهب آن بهره مند مي شود؛ تقواپيشگي که او را از 
حرام هاي الهي دور نگاه مي دارد، گشاده رويي و خوش خلقي که با آن بين مردم زندگي مي کند، صبوري و شکيبايي که با آن با جهالت و کم خردي جاهلان مقابله مي کند و همسر شايسته اي که در همه امور زندگي همراهش بوده و به او کمک کند.»
پيامبر خدا (ص) همواره مي فرمودند کمکي که همسران نسبت به همديگر روا مي دارند از بهترين مصاديق صدقه در راه خدا محسوب مي شود. به سخن ديگر، هر نوع کمک فکري و همراهي و حمايتي که زن و شوهر نسبت به همديگر در زندگي مشترک روا مي دارند، در نزد خالق مهربان، به مثابه صدقه پر ثواب ذخيره مي گردد. پيامبر اعظم (ص) در اين ارتباط فرمودند: «خدمتي که به همسر خود روا مي داري، صدقه است.» از منظر پيامبر اعظم (ص) نه تنها همدلي و همراهي و مساعدت صميمانه و صادقانه همسران نسبت به يکديگر در نزد خالق زوج آفرين صدقه اي 
ماندگار تلقي مي گردد، بلکه با تلاقي نگاه محبت آميز همسران نسبت به يکديگر چتري از لطف و مرحمت عرشي بر فراز سرشان گشوده مي شود. همين است که پيامبر خدا (ص) مي فرمايد: «هنگامي که زن و شوهري با نگاه محبت به همديگر مي نگرند خداوند مهربان به ديده رحمت بر آنها مي نگرد.» 
پيامبر اعظم (ص) نه تنها تلاقي امواج نگاه محبت آميز همسران را روشني دلها و تجلّي انوار رحمت الهي مي دانند بلکه مي فرمايند: «همسرتان را با نام و لقب و عنواني صدا بزنيد که او دوست مي دارد». به سخن ديگر، پيامبر 
خدا (ص) بر اين تأکيد دارند که هميشه همسر خود را با محبت آميزترين و پرجاذبه ترين صوت صدا بزنيد، ايشان خودشان هميشه اين گونه بودند و در حيات پربرکت زندگي مشترک حضرت علي (ع) و حضرت زهرا (س) درمي يابيم که آن برترين زوج هستي، فارغ التحصيلان اول مکتب 
پيامبر اعظم (ص) هميشه همديگر را به زيباترين و گيراترين زبان پرمحبت صدا مي زدند، همچون «حبيبي زهرا»، «زهراي عزيزم»، «حبيبي علي»، «علي عزيزم»، مادر حسنم، «اباالحسن»، «پدر حسنم» و عناويني در همين معنا.
در همين ارتباط پيامبر خدا (ص) همواره مي فرمودند: «وقتي کسي را دوست مي داريد محبت خود را ابراز کنيد، ابراز محبت، صلح و صفا به وجود مي آورد و قلب هاي 
شما را به هم نزديک مي سازد». ابراز محبت که از 
اصلي ترين مؤلفه هاي حقوق عاطفي همسران است فوق العاده مهم است. شايسته است که همسران فهيم همواره محبت و دوستي خود را با صوت زيبا و گيرا و دلنشين نسبت به همديگر ابراز نمايند. بدون ترديد همسراني که همديگر را قلباً دوست دارند از موهبت ارزشمندي برخوردارند، ليکن بايد توجه داشت صرف محبت قلبي بسيار شايسته و مطلوب است اما هرگز کافي نيست و بايسته و شايسته آن است که مراتب محبت و دوستي خود را نسبت به يکديگر ابراز نمايند، هم با نوشتن يادداشت هاي لطيف و دوست داشتني به دوراز زبان گله و منت و توقع و موعظه و نصيحت و هم با کلام گيرا و پرجاذبه.
تأکيد پيامبر اعظم (ص) در به زبان آوردن مکنونات دروني و ابراز محبت قلبي در حقيقت برخاسته از يک نياز فطري و اساسي انسان بخصوص همسران به زبان تأييد، تشويق، ترغيب و تکريم و محبت است. چراکه همه انسانها فطرتاً محبت پذيرند و اخم گريز، تأييد طلبند و تکذيب ستيز، تکريم پذيرند و تحقيرگريز. ابراز محبت قلبي، با کام گيرا و رسا، آن هم به همسر دلدار و دلبند، پاسخ به اين نياز هميشه انسان به محبت و نوازش عاطفي و رواني است. پيامبر 
اعظم (ص) بر اين مهم تأکيد مي نمايند که «هديه به يکديگر بدهيد تا پيوند محبتتان استوار شود زيرا هديه محبت را 
مي افزايد و کينه ها و کدورتها را از بين مي برد.»
بدون ترديد بهترين هديه ها، هديه اي است که همواره همسران به يکديگر مي دهند تا رشته محبت و مودت ايشان مستحکم تر گردد. هديه هميشه يک شيء مادي نيست. هديه مي تواند در کنار تحفه هاي معمول و معقول، يک شاخه گل، يادداشت محبت آميز، کلام گيرا و پرجاذبه «دوستت دارم» باشد و چهره گشاده و خوش خلقي، کمک به همسر و نيايش و دعا براي همسر مي تواند هديه زيبا و پرارزشي باشد. لذا همسران هرگز نمي بايست در ارتباط متقابل نسبت به هم بخل ورزيده و از معجزه هديه 
بي نصيب باشند. پيامبر خدا (ص) فرمودند: «اين سوگند و وعده الهي است که بخيل وارد بهشت نمي شود.» و همچنين فرمودند: «از گناه مرد (شوهر) همين بس که بدزبان و بدکار و بخيل باشد.» بديهي است مردي که 
تنگ نظرانه و بخيلانه با همسر و خانواده اش مراوده مي کند همواره پيوندهاي عاطفي، محبت و دوستي را به سادگي و ارزاني سست مي نمايد.
همواره توصيه هاي مؤکد پيامبر اعظم، حضرت رسول اکرم محمد مصطفي (ص) بر اين بوده است که زن داراي شخصيتي است بسيار حساس و عاطفي و نيازهاي رواني او فوق العاده مهم و قابل توجه مي باشد. به عبارت ديگر، اصولاً نياز خانمها به نوازش عاطفي و رواني بر نيازهاي اجتماعي و اقتصادي آنها غلبه دارد. از اين رو، جاذبه هاي عاطفي و رواني شوهرها برايشان بسيار حائز اهميت است. درک ويژگيهاي عاطفي و حساس خانمها و پذيرش اين حقيقت و باور بر آن، مقدمه لازم رفتار خوشايند و مطلوب شوهرها در تعامل با همسرانشان مي باشد. به عبارت ديگر، شايسته نيست شوهرها همه انديشه و تلاش خود را در جهت تغيير لطافت پيکره شخصيت و نقش آرام و آرامشگر همسران خود نمايند. در تأکيد بر اين معنا، پيامبر اعظم حضرت محمد (ص) مي فرمايند: «طبيعت خلقت زن همانند دنده هلالي شکل است (حساس، ترد و شکننده) اگر در انديشه آن باشي و اراده کني که آن را راست کني، آن را مي شکني. پس با او با همان هيئت طبيعي اش مدارا کن تا زندگي خوبي داشته باشي.»
همه کلام گهربار پيامبر حق، محمد مصطفي (ص) بر اين معناست که زن از ويژگيهاي شخصيتي خاص خود برخوردار است، طراوت عواطف و احساسات، محبت پذيري و تکريم طلبي 
و نياز هميشه اش به نوازش عاطفي از مؤلفه هاي اصلي شخصيت او مي باشد. بديهي است چنين شاکله اي از شخصيت لطيف، لازمه آرامشگري و قابليت مطلوب همسري و فرزندپروري است. خاصه آنکه طبيعت آرام و آرامشگر، محبت پذير و تکريم طلب، منبع عواطف و احساسات، هرگز با خشونت و تندخويي تناسبي ندارد. شايسته است شوهران فهيم و بصير، نيک بدانند که همسرانشان در زندگي مشترک در همه شرايط و موقعيت ها نيازمند زبان مهر و محبت، رفتار با مودت و مروت، تأييد و تکريم شخصيت و نوازش عاطفي و رواني مي باشند.
بدون شک از منظر رسول اعظم حضرت محمد (ص) 
اصلي ترين وظيفه و رسالت زن در برابر شوهر و شوهر در برابر زن اين است که در تحقق بخشيدن به هدف غايي زوجيت با همه انديشه و احساس و عواطف و رفتار محبت آميز خود آرامشگر وجود يکديگر باشند.
تن پوش رواني - نفساني همديگر بوده و همه جاذبه هاي وجودي خود را در بستري از اخلاص و صفا تقديم همديگر نمايند. در کمک به همديگر سبقت بگيرند و بدون توقع و منت در فراهم نمودن آرامش و آسايش همديگر از هيچ کوششي فروگذار نباشند.
همه توصيه هاي پيامبر خدا (ص) به شوهران اين است که همواره با همسران خود با نرمي و لطافت و آرامش و سخاوتمندانه برخورد نمايند. از سوي ديگر ايشان به زنان نيز توصيه مي فرمايند که حرمت همسران خود را رعايت نمايند و همواره شخصيت ايشان را تکريم کنند. پيامبر اعظم (ص) با عنايت به اصل نزديکي و رازداري و مصونيت بخشي و آرامشگري زن و شوهر و تأثير متقابل ايشان در سرنوشت دنيوي و اخروي همديگر مي فرمايند: «شوهر در پيش زن مقامي دارد که هيچ چيز ديگر ندارد.» از منظر رسول خدا (ص) 
در گستره اجتماعي و تعامل انسانها، زن و شوهر از جايگاه بس ويژه و ممتاز و انحصاري برخوردارند و بيشترين مسئوليت را نسبت به يکديگر دارند و بيشترين رسالت را در تکريم يکديگر و آرامشگري متقابل دارند.
از منظر رسول بزرگوار اسلام (ص) بايسته است همه سعي و تلاش زن و شوهر در جهت جلب رضامندي متقابل باشد. زن و شوهر بايد همواره به احساس رضامندي متقابل اطمينان داشته باشند و هرگز همديگر را نرنجانند. درواقع اين حقوق به صورت متقابل در زندگي زناشويي مطرح مي باشد.
همواره رابطه زن و شوهر در نظام ارزشهاي الهي و از منظر پيامبر اعظم (ص) بر بستري از رعايت متقابل حقوق فطري و طبيعي و پاسداري از حرمت شخصيت و رازداري و امانتداري متقابل و تلاش مستمر و بي وقفه براي جلب و حفظ رضامندي همديگر استوار است. پيامبر اسام (ص) ارزش و ثواب عرشي جلب رضامندي همسر و حفظ آرامش در کانون خانواده را برابر با پيکار در صف مقدم جبهه عليه دشمنان اسام و قرآن مي دانند. در يک نگاه بسيار متعالي، پيامبر رحمت محمد (ص) همه «جهاد» در راه خدا را صرفاً در صف آرايي در مقابل دشمنان اسلام محدود 
نمي نمايند. از منظر ايشان زندگي مشترک زن و شوهر اصلي ترين ميدانهاي جهاد درراه خداست. پيامبر اعظم (ص) 
مي فرمايند: «با هوس ها و کشش هاي نفساني خود مبارزه کنيد تا بر نفس خود تسلط يابيد.» چراکه در بسياري از مواقع نمودهايي از کشش هاي نفساني، خودخواهي ها، خودمداري ها، 
خودنمايي ها، حسادت‌ها، کينه جويي ها، منت گذاري ها، پرخاشگري هاي متکبرانه، فزون خواهي ها، چشم چراني ها 
و هوسراني ها، روابط صميمانه و آرامشگرانه همسران و آرامش خانواده را مختل و آسيب پذير مي نمايد.
روزي پيامبر خدا (ص) وارد خانه علي و زهرا عليهماالسلام شدند، ملاحظه فرمودند علي (ع) مشغول پاک کردن عدس هستند و زهرا (س) مقدمات پختن غذا را فراهم مي نمايد. ايشان فرمودند: «يا علي! هرکس در خانه به همسر کمک کند، ثواب هزار حج و هزار عمره را براي خود ذخيره 
مي کند.» در اين انديشه و نگاه، خانه يعني قلّه ثواب، يعني ميدان جهاد، يعني بستر حج و عمره، يعني مدرسه تهذيب نفس، تواضع و صبوري و بهشت آرامش و آرامشگري.
مردي خدمت رسول خدا (ص) رسيد و عرض کرد همسري دارم که هرگاه وارد خانه مي شوم به استقبالم مي آيد و چون خارج مي شوم بدرقه ام مي کند و هنگامي که مرا اندوهگين مي بيند، مي گويد: اگر براي تأمين مخارج زندگي غصه مي خوري بدان که ديگري (خداوند رزاق) آن را به عهده گرفته است و اگر براي آخرت نگراني و غصه مي خوري، خدا اين نگراني و غصه را زياد کند (تا بيشتر به فکر آخرت باشي.) پيامبر اعظم (ص) با استماع صحبت هاي 
اين مرد فرمودند: «خداوند همواره روي زمين عامان و کارگزاراني دارد و اين زن يکي از عاملان خدا روي زمين است و نيمي از ثواب و پاداش شهيد را دارد.» چقدر زيبا و پرمعناست که تجلي جلوه هاي مطلوب و پرجاذبه رفتار و منش زن فهيم و بلندانديش در کانون پرمهر خانواده، با پر قداست ترين ارزشها يعني جهاد درراه خدا و فيض شهادت برابري مي کند.
به طورکلي اهميت و ارزشمندي حقوق خانواده ناشي از ارج و منزلت والاي اين کانون مقدس است. جامعه اي که در آن کانون هاي خانواده از بالاترين قوام و استحکام برخوردار هستند، مناسب ترين بستر رشد و شکوفايي استعدادها، حاکميت ارزشها و تبلور رفتارهاي متعالي فردي و گروهي است و بيشترين مسئوليت پذيري اجتماعي و برقراري عاليترين روابط بين فردي و پيوندهاي عميق عاطفي در آن به چشم مي خورد. در حقيقت زماني که عقد ازدواج و پيمان زوجيت بين يک زوج واقع مي شود، تکاليف و حقوق معيني براي زن و شوهر ايجاد مي گردد. بدون ترديد، بحث درباره حقوق خانواده و گستره وظايف و مسئوليت هاي همسران، بيش از آنکه صرفاً در قلمرو موازين حقوقي و قانوني مطرح باشد، اساساً متأثر از پيوندهاي عاطفي و رواني است. کمال آرامشگري متقابل همسران و تحقق بخشيدن به غايت زوجيت يعني نيل به آرامش و تجربه خوشبختي، بدون حاکميت حقوق حقه عاطفي زوجين نمي تواند معنا يابد. ازاين رو بايسته و شايسته است که زن و شوهر همواره در انديشه حسن تأمين نيازهاي فطري عاطفي و رواني يکديگر باشند. بديهي است با توجه به فلسفه و هدف غايي ازدواج
که همانا دستيابي به کمال آرامش است، تلاش در تأمين نيازهاي فطري عاطفي و رواني در گستره حيات مشترک، به هيچ وجه تعطيل بردار نيست و براي اين منظور توجه به مباحث زير ضروري است.
در توصيف رابطه بي بديل زن و شوهر و چگونگي اداي حقوق عاطفي و رواني از منظر خالق زوج آفرين، زن و شوهر مي بايست تن پوش رواني - نفساني همديگر باشند. خداوند در قرآن مي فرمايد: « هنّ لِباسٌ لکم و انتم لِباس لهنّ - آنان لباس شما هستند و شما لباس آنانيد.» و اين زيباترين گلواژه عرشي در توصيف رابطه بي بديل زن و شوهر در گستره هستي و در عين حال کاملترين تعبيري است که خالق منان در ارتباط با نحوه روابط همسران بيان فرموده است. است. واقع امر اين است که همه انديشه ها و نظريات و تحقيقاتي که تاکنون در قلمرو روانشناسي خانواده و روابط مطلوب ميان زن و شوهر در کشورهاي مختلف مطرح شده و انجام پذيرفته، بيانگر اين حقيقت است که موفق ترين و خوشبخت ترين همسران، آناني هستند که از آغاز زندگي مشترک رابطه اي گرم و صميمي باهم داشته اند و هر قدر که از زمان بسته شدن پيمان ازدواج آنها مي گذرد و هر سالي که از زندگي زناشويي شان سپري مي شود، رابطه آنان گرم تر، صميمي تر و نشاط انگيزتر و زندگي شان پربارتر مي گردد، به گونه اي که گذشت زمان، فرزندآوري، کهولت، حوادث و تحولات اقتصادي و اجتماعي هيچ گونه خدشه اي بر همدلي و صميميت آنان وارد نمي آورد.
به راستي که چه تعبير و تمثيل نيکويي است؛ لباس بودن براي همسر، لباسي که تاروپود آن از راستي و صداقت، گذشت و شجاعت، صبوري و عدالت، معرفت و محبت، وارستگي و کرامت، آزادگي و عبوديت و تقوا و تقواپيشگي است. خوشا به حال همسراني که با درک عميق قداست، فلسفه و هدف والاي ازدواج، رسالت خطير همسري و منزلت نيکوي همسر بودن؛ جامه سعادت و خوشبختي را به جسم و جان خود مي پوشانند و قامت همسر را نيز به اين زينت مي آرايند، چرا که لباس همسر بودن يعني:
* گرما بخشيدن  
هم چنانکه لباس به تن آدمي گرما مي بخشد، همسران نيز گرمابخش دلهاي يکديگرند و از حرارت اين گرماي مطبوع، دلها آرام، جانها راحت، قلبها پرنور، بارقه هاي اميد روشن، ستاره هاي بخت درخشان، انگيزه هاي تلاش مضاعف و غنچه هاي حيات و گل هاي وجود کودکان و نوباوگان شکوفا مي گردد.
* زدودن سردي ها 
لباس، سردي ها را مي زدايد و همسران برتر و گرمابخش نيز به دور از سردي ها و تنشها، از صميمي ترين روابط بهره مند مي شوند و با سپري از گرماي وجود، با رخنه هر سردي و بروز هرگونه بي تفاوتي و سردمزاجي و مداخله وسوسه هاي 
شيطاني مقابله مي نمايند.
* پوشاندن عيب ها و پنهان داشتن 
کاستي ها 
لباس، عيوب و کاستي هاي آدمي را مي پوشاند و او را از چشم عيب جويان و نقالان مجالس لغو دور نگه مي دارد و همسران برتر، اين همراهان صميم و فهيم و محرمان راز، با لباس محبتي که بر قامت جسم و جان هم مي پوشانند، همه کاستي هاي رفتار، ضعف هاي احتمالي اخلاق و لغزشها و خطاهاي يکديگر را از ديد ديگران، خويشان و نزديکان و حتي نزديکترين نزديکان خود مستور مي دارند. همسران برتر هرگز ضعفهاي شخصيتي و عيوب احتمالي يکديگر را براي کسي بازگو نمي کنند، به گونه اي که حتي پدران و مادران، خواهران و برادران و خويشان و دوستان ايشان نيز از عيوب احتمالي همسرشان باخبر نمي گردند. زنان و مردان هوشمند و عاقل، آنان که الگوي زندگي شان حضرت فاطمه زهرا (س) و حضرت علي (ع) است، هيچ گاه حکايت نارسايي ها 
و شکايت همسران خود را به نزد اعضاي خانواده پدري خويش نمي برند. ايشان همواره تلاش دارند بين همسر و خواهران و برادران خود تأليف قلوب نمايند.
* محرم راز بودن 
لباس پوشاننده عيب ها، پنهان گر کاستي ها، صندوق راز و رمزهاي همسران دل آرام و آرامشگر است. زوجهاي دل آرام و همسران برتر، اين همگامان طريق رشد و فلاح، آگاهان به آشکار و نهان يکديگر و راهيابان به خلوت درون و اسرار نهان يکديگر، هميشه با عزمي استوار و اراده اي خلل ناپذير، با صبوري و متانت و در شرايط و موقعيت هاي گوناگون، در غم و شادي، سلامت و بيماري، آرامش و عصبانيت، فقر و غنا، کاميابي و ناکامي و... کليدداران امين گنجينه عزت و حيا، پاسداران حريم عصمت و صفا و نگهبانان آبروي  فردي و اجتماعي يکديگر خواهند بود، چراکه عيب پوشي و رازداري از صفات خداوندي و از برجسته ترين ويژگي هاي 
انسانهاي باتقوا و رشد يافته است.
* مصون داشتن از آفت ها و آلودگي ها 
لباس، انسان را از آفتها و آلودگي هاي محيطي مصون 
مي دارد. همسران هوشيار و بيداردل، حساس و مسئوليت پذير نيز با رفتار صميمي و محبت آميز، منشي توأم با عطوفت و خوشرويي، تلاش مستمر در جهت حسن تأمين و ارضاي مطلوب نيازهاي رواني، کشش هاي فطري و تمايلات نفساني همراه و شريک زندگي خود، همديگر را از محرک هاي آسيب زاي رواني، وسوسه هاي ويرانگر شيطاني، جاذبه هاي 
رفتاري و کلامي نامحرمان و کجروي هاي دوستان محافظت مي کنند. چرا که در بسياري از مواقع، سردي ها و بي تفاوتي ها، کشاکش ها و پرخاشگري ها، ناملايمات و تندي ها 
و گاه قهرها و جداييها در بين زن و شوهرها، ناشي از آن است که همسران نتوانسته اند به گونه اي که انتظار 
مي رود پاسخگوي نيازهاي رواني و تمايلات نفساني يکديگر باشند و مصونيت رواني لازم را ايجاد نمايند. اغلب به دليل همين ناکامي ها که به ظاهر، تبلور بيروني چنداني ندارد، شاهد آسيب پذيري هاي نفساني يکي از زوجين و يا هر دوي ايشان هستيم. به همين دليل زن و شوهر مي بايست مطلوب ترين لباس و مقاوم ترين و نفوذناپذيرترين پوشش رواني - نفساني و حمايتي يکديگر باشند. به عبارت ديگر، همسران برتر آناني هستند که با توجه به نيازهاي رواني و تمايلات طبيعي و نفساني همديگر و ارضاي مطلوب و شايسته آنها، زمينه سکينه خاطر و آرامش رواني را در يکديگر فراهم مي کنند.
* آرام جان بودن 
لباس به انسان برهنه و عريان آرامش مي بخشد. به بيان ديگر، انسان بي تن پوش و جامه، بسيار نگران و مضطرب و پريشان است. همسران رفيق و شفيق نيز لباس گرم و آرامش بخش يکديگرند. بيشتر زنان و مردان بالغي که بدون دليل موجه تن به ازدواج نمي دهند و روزگار خود را با تجرد و تنهايي سپري مي کنند، گاهي به طور محسوس دچار ناامني رواني، تشويش و اضطراب مي گردند، حال آنکه ازدواج و همراه شدن با همسر، اضطراب زدايي و آرامش يابي است و به راستي بنا به سخن حق که کاملترين منشور روانشناختي انسان است، در تأمين آرامش روان و سکينه خاطر زوجين، بيشترين نقش بر عهده وجود ارزشمند و آرامشگر «زن» است و اين «مرد» است که مي بايست شرايط لازم و فضاي مطلوب و خوشايند و آرامش بخشي و دل آرامي زن را فراهم آورد. يکي از معاني کلام عرشي قرآن کريم که مي فرمايد: «الرجال قوامون علي النساء» اين است که مردان نگهبان گل وجود پرمهر و عطوفت زنان هستند.
بسياري از فزون طلبي ها، خودنمايي ها، انانيت ها، تجمل گرايي ها، 
بي قراري ها، پرخاشگري ها و کجروي هاي اجتماعي مردان و بعضاً زنان متأهل، به دليل ناامني رواني و اضطراب و پريشاني درون واقع مي گردد، چرا که انسان همواره به دنبال آرامش روان و تعادل حياتي است. اگر اين آرامش و امنيت خاطر و سکينه قلب در کانون خانواده، با حسن ارضاي نيازهاي رواني و تمايلات طبيعي و مشروع نفساني همسران و رفتارهاي مطلوب و روابط صميمي و خوشايند و آرامش بخش متقابل فراهم نشود، به ناچار در بسياري از موارد فقر عاطفي، کمبودهاي رواني و دغدغه هاي 
دروني، مستعدترين زمينه براي بروز واکنش انفعالي در برابر محرک هاي متنوع و به ظاهر خوشايند، گرايش به رفتارهاي نامطلوب و گشوده شدن زاويه انحراف و آسيب پذيري هاي فردي و اجتماعي خواهد بود.
* تنوع بخشيدن به زندگي 
لباس به نماي ظاهري فرد تنوع مي بخشد و سبب آراستگي ظاهري انسان در محيط اجتماعي مي شود. به بيان ديگر، لباس علاوه بر پوشاندن عيوب، گرمابخشي، مقابله با آلودگي ها 
و آرامش دهي به روانها، نقش ايجاد تنوع در زندگي فردي و اجتماعي انسان را نيز عهده دار است. همسران برتر، آنان که لباسي برازنده براي يکديگر هستند و خود را به زينت هاي اخلاقي مزين نموده اند، از هر فرصت و از هر عاملي براي پيشگيري از کسالت رواني، زدودن رگه هاي افسردگي و تنوع بخشيدن به روابط فيمابين و در يک کلام خوشايندي زندگي خانوادگي بهره مي گيرند. خوش بياني و خوش خلقي، زيباگويي و گزيده گويي براي همسر و استقبال از کلام و رفتار وي، اعمال سليقه و ابتکار و خلاقيت و نوآوري در زندگي روزمره، متصف شدن به صفات متعالي اخلاقي، متبسم و گشاده رو بودن، آراسته شدن براي همسر و فراهم ساختن زمينه هاي رشد ذهني، مطالعه و پيشرفت تحصيلي و تعالي معنوي او، سيروسفر، صله ارحام و ديدار خويشان و دوستان، مشارکت در رسيدگي به نيازمندان و تهيدستان و امور خير و خداپسندانه و سرانجام فرزندآوري و فرزندپروري ازجمله عوامل مؤثر در تنوع بخشيدن به زندگي مشترک همسران برتر است. همسران برتر آراسته ترين، برازنده ترين و فاخرترين لباس و ارزنده ترين زينت يکديگرند. همسران برتر با صفاي باطن، سجاياي اخاقي و بزرگ منشي خود لباس شايستگي و وقار بر قامت جسم و جان هم مي پوشانند. چنين لباسي همواره با طراوت و تازه است و به زندگي مشترک تنوع و نشاط و شادابي و سلامت مي بخشد. به سخن ديگر، زن و شوهر حق دارند که هميشه لباس فاخر، نو و آرامش آفرين همديگر باشند.
* متناسب بودن 
لباس همواره بايد متناسب با قامت و اندام آدمي باشد. هر کس که لباسي مي خرد و يا دوخت لباسي را به خياط سفارش 
مي دهد، خواهان آن است که لباسش نه گشاد باشد و نه تنگ، نه کوچک باشد و نه بزرگ، بلکه لباسي باشد متناسب و به اندازه قامت او، لباسي راحت و برازنده، محکم و بادوام، موقر و قابل تأييد و تحسين، چراکه لباس نشانه اي از شخصيت و بينش فکري انسان و بيانگر مشي و منش زندگي فردي و اجتماعي اوست. همسران برتر، کفو هم هستند و به عبارت ديگر، متناسبترين لباس يکديگرند و لباس، نماد کفويت است. همسران برتر آنچنان معرف شخصيت و قالب فکر و انديشه يکديگرند که بي همراهي هم، احساس تنهايي و رهاشدگي مي نمايند. همسران برتر از مصاديق بارز «طيبات» و «طيبين» هستند. وجود همسران برتر، بيانگر همگامي پاکترين انسانها، شايسته ترين زوجها، بايسته ترين ياران، هم سطح ترين 
رفيقان، يکرنگ ترين دوستان و مناسب ترين انتخابها هستند. همسران برتر، همزبان و همدل هستند. همسران برتر در اخلاص و پاکيها و در عصمت و خويشتنداري، همسنگ و همتراز يکديگرند. همسران برتر با توازن رفتار و تناسب اخلاق، برخورداري از عزت نفس و پاک زيستن، پاسداري از حريم عصمت و طيب بودن و طيب ماندن، زيباترين 
جلوه هاي مساوات حقيقي زن و مرد هستند.
* نزديک ترين همراه 
لباس، نزديکترين همراه، پيوسته ترين جزء و سايه بان هميشگي وجود انسان است. گويي انسان و لباس او حقيقت واحدي را تشکيل مي دهند. همسران برتر نيز همگامان افضل و نزديکترين ياران يکديگرند و لباس وحدت انديشه و آرمان همديگر به شمار مي آيند. در حقيقت نزديک ترين يار و محرمترين رازدار انسان، لباس وجود، يعني همسر اوست. به راستي که نزديکترين کس انسان، بعد از ذات اقدس خداوندي که خالق وجود، عالم بر ذات الصدور و آگاه به نيتها و انگيزه هاي درون و رفتار برون آدمي است، وجود ارزشمند همسر مي باشد. آري، تنها همسر انسان است که از آغازين لحظات زندگي مشترک، در گذراندن روزها، ماه ها 
و سال ها، در صبح و شام، در نهان و آشکار، در ابتلاها و عافيت ها، سختي ها و راحتي ها، نيازمندي ها و بي نيازي ها، 
کامروايي ها و ناخوشي ها، در تنهايي ها و در ميان آشنايان و غريبه ها، در اظهارنظرها و انتخاب ها، در معاشرت ها و گفتگوها، در سفرها و حضرها و در برخوردها و رفتارها، به تدريج بر خصيصه هاي شخصيتي و ويژگي هاي حاکم بر نفسانيات زوج خودآگاه مي گردد. به کلام ديگر، در حيات دنيوي، هيچ کس مانند همسران با ويژگي هاي شناختي، رواني و انگيزه هاي شخصيتي و اجتماعي همديگر آشنا نيستند، چراکه همسران، وحدت نظر و يکدلي را احساس مي کنند. زوج هاي جوان و همسران برتر با همه حرمت و احترام و قدر و منزلتي که براي دوستان، خويشان و نزديکان خود قائلند، با همه محبتي که به برادران و خواهران خود ابراز مي دارند و با همه خضوع و خشوع، تواضع و تمکين و تکريم و احساني که شايسته و بايسته است همواره در برابر والدين خود داشته باشند، با يکديگر رفتار مي کنند. در عين حال، نزديکترين، صميمي ترين و محرمترين يار آنان «لباس وجودشان» يعني همسر دلبندشان است و بايد نيز اين چنين باشد.

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9245/1/24137/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha