آرشیو
انتخاب نشریه


مهين‌ترابي در گفتگو با رسالت :
بازتاب‌هاي مردمي برايم بسيار مهم است

ناهيد جعفرپور کامي
اشاره:
مهرانه مهين ترابي متولد 20 مرداد 1336 در کرج است. او فرزند چهارم يک خانواده هفت نفري است و جز او کسي در خانواده فعاليت هنري ندارد. اولين تجربه بازيگري او ايفاي نقشي در تئاتر "تله" نوشته محسن يلفاني و به کارگرداني خانم ديانا در سال ۱۳۵۶ بود. وي با فيلم "گلبهار" به کارگرداني تهمينه اردکاني در سال ۱۳۶۵ به سينما آمد و با مجموعه تلويزيوني "مش خيرالله صندوقچه اسرار" در سال ۱۳۷۰ عضوي از خانواده مجموعه‌ هاي تلويزيوني شد و با نقش آفريني در مجموعه "همسران" و "خانه سبز" به اوج محبوبيت رسيد. او همچنين داراي ليسانس بازيگري و کارگرداني از دانشکده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران مي‌باشد. وي هنوز مجرد است و در پاسخ به اين سؤال که چرا ازدواج نکرده‌است، جواب داد: "ازدواج را دوست داشتم اما بايد تنها مي‌ماندم. من هم عاشق فرزند هستم و دوست دارم براي افراد خانواده‌ام آشپزي کنم. اما از آنجا که بازيگري وجودم را ساخته بود نمي‌توانستم به راحتي از حرفه‌ام بگذرم." ماحصل گفتگو با اين هنرمند توانا و باسابقه تقديم حضورتان مي شود؛
* خانم مهين ترابي، علاقه شما به رسانه ملي از کجا نشأت گرفت؟
- مردم مرا با تلويزيون شناختند و من مخاطبان تلويزيون را دوست دارم . آنها مرا در خيابان مي بينند و من در برابر لطف آنها وظيفه دارم برايشان کار کنم و فراموش شان نکنم و دوست دارم به عشق مردم در تلويزيون کار کنم.
* دليل اينکه چهره تان بعد از اين همه سال فعاليت خوب مانده چيست؟
- اگر چهره ام خوب مانده شايد به اين دليل است که سالم زندگي کرده ام يا از آن مهمتر شايد به شوق بازيگري مربوط باشد. هنوز که هنوز است من پر از شوق هستم و ياد گرفته ام که نوکر مردم باشم، درست زندگي کنم و خودم را آلوده دنيا و جامعه نکنم. ياد گرفته ام در مقابل مردم و خودم مسئول باشم.
* خودتان را بازيگر خوبي مي دانيد؟
- من به غير از بازيگري کار ديگري بلد نيستم و خودم را خيلي بازيگر مي دانم. به هر حال چندين سال است که به صورت حرفه اي درگيراين حرفه هستم. حتي اگر بي سواد هم بودم با اين سابقه کاري دکتراي اين حرفه را گرفتم. خيلي از کارگردان ها به خاطر سوابق کاري ام به من پيشنهاد هاي خوبي مي دهند و من هم در آنها بازي مي کنم.
* سريالي که شبها از شما در تلويزيون پخش مي شد به نام "آنام" به نظر خودتان چه طور سريالي بود؟
- "آنام" نام يک مجموعه تلويزيوني ايراني به تهيه کنندگي اسماعيل عفيفه و کارگرداني جواد افشار و به نويسندگي اميرعباس پيام است که بسيار خوب درخشيده و توانسته در ذهن مردم ريشه کند تا جايي که مردم هر وقت مرا در خيابان مي بينند از من مي پرسند آخر سريال چه مي شود 
و اين نشان دهنده اين است که مردم پيگير اين سريال هستند و جاي شکرش باقي است. 
* شنيده ايم که نام سريال قبلاٌ چيز ديگري بوده و تغيير کرده. درست است؟
- بله، همين طور است.  نام "مهر ناميرا" براي اين سريال برگزيده شده بود که بعدها با نظر عوامل سازنده به نام ترکي "آنام" به معني مادرم تغيير کرد. 
* نقشي که در سريال بازي کرديد يک خانم دکتر بود. اين شغل چه کمکي به شخصيت پردازي بهتر نقش داشت؟
- خيلي اثرگذار بود. اين زن يک زن مدرن و تحصيلکرده و داراي معلومات است و سواي استفاده از مهارتش در بيرون خانه براي بهبود روابط درون خانوادگي آن را وارد محيط خانواده هم مي کند. با توجه به شرايط، او وارد يک شرايط بحراني مي شود که باعث مي شود در مقطعي کوتاه احساسش بر منطقش غلبه کند و احساسي تصميم بگيرد. 
* خودتان چه چيزهايي به نقش اضافه کرديد؟
- سعي کردم با مشورت هايي که با کارگردان داشتم، کمي لطافت در کار ايجاد کنم.
* فيلمنامه کامل تا چه ميزان به بازيگر کمک مي کند 
تا به نقش اشراف داشته باشد؟
- صد در صد همين است. فيلمنامه اگر کامل نوشته شود و بازيگر اگر کارش را درست انجام ندهد، جوابي براي گفتن ندارد. فيلمنامه براي داستان خيلي مهم است. يعني يک ژانر با فيلمنامه زنده است.
* در جايي خواندم که شما گفتيد عاشق شيرجه زدن در نقش هستيد؟
- بله، همين طور است. البته هر بازيگري روش خودش را در کار دارد و متفاوت است. من يکباره فيلمنامه را 
مي خوانم که داستان را بدانم اما اين طور نيست که درباره نقشم از شب قبل فکر کنم. ترجيح مي دهم سر صحنه حضور داشته باشم و ببينم چه اتفاقي مي افتد.
* شما در سريال "همه چيز آنجاست" هم خوب درخشيديد. نقش اکرم، مادر خانواده را بازي کرديد؛
- زماني که من براي بازي در اين سريال دعوت شدم، هنوز فيلمنامه کامل نوشته نشده بود، اما وقتي طرح را خواندم از آن خوشم آمد. اين مجموعه تلويزيوني به مفهوم خانواده و انسجام اعضاي يک خانواده تاکيد زيادي داشت و يکي از ويژگي‌هايش اين بود که با وجود تعدد شخصيت‌ها هر کدام از آنها قصه خودشان را داشت.
* به نظرتان موضوع سريال "همه چيز آنجاست" چه قدر دغدغه مردم و جامعه امروز ما بود؟
- معتقدم اين قصه خيلي به واقعيت الان زندگي مردم نزديک بود. خوشبختانه من در خانواده‌اي زندگي مي‌کنم که انسجام بين اعضاي آن حرف اول را مي‌زند، اما موضوع سريال همه چيز آنجاست مبتلابه خيلي از افراد جامعه بود و نويسنده موضوع مناسبي را دستمايه قرار داد. ضمن اين‌که در اين سريال شاهد قصه‌هاي متعددي بوديم و همين به جذابيت قصه افزود.
* اعتقاد داريد که نقش به بازيگر خط مي دهد؟
- هيچ بازيگري خودش نمي تواند بگويد من پيرو فلان سبک يا مکتب هستم. در واقع خود نقش است که به بازيگر خط مي دهد در چه سبکي بازي کند و از آن دستورالعمل بگيرد . 
* آيا بازتاب ‌هايي که از مردم هنگام پخش 
مي‌ گيريد در بازي شما تاثيرگذار است؟ 
- بله، وقتي بازتاب‌هاي خوبي از سوي مردم بگيرم، مسلما با انرژي بيشتري کارم را انجام مي‌دهم و تلاش مي‌کنم در قسمت‌هاي باقيمانده با تمرکز بيشتري نقشم را اجرا کنم. تا امروز بازتاب‌هاي خوبي از پخش سريال هايم گرفته ام و اميدوارم مردم هميشه همراه با هنرمندان باشند و از ديدن سريال ها لذت ببرند.
* براي شما مهم است تماشاگر، شخصيتي را که بازي مي کنيد دوست داشته باشد؟
- براي من مهم است که مردم شخصيت را باور کنند. متاسفانه شخصيت سازي در ادبيات نمايشي ما بخصوص در فيلمنامه، عقب مانده است و طبيعي هم هست نقش بايد از نظر جامعه شناسي، روان شناسي، تاريخ و فرهنگ و ادبيات درست باشد. واژه هايي که يک لمپن استفاده 
مي کند برازنده يک استاد دانشگاه نيست. يا خانم بازيگري که ناخن هاي کاشته شده دارد نمي تواند نقش يک رختشور را بازي کند. فکر مي کنيد چرا در بسياري از سريال هاي 
ما کارگر واقعا کارگر نيست؟ معتقدم بايد محبت عاطفه نسبت به مردم را در چشم هاي يک بازيگر ديد وگرنه نقش هاي مثبتش هم باور کردني نخواهد بود. اگر اين عاطفه باشد بازيگر روي صحنه يا مقابل دوربين از مردم مي ترسد.
* در جمع مردم بودن دشواري هايي براي شما دارد. در کوچه و خيابان اذيت نمي شويد؟
- سعي مي کنم زياد در کوچه و خيابان حضور نداشته باشم به خاطر اينکه اين حضور جلب توجه مي کند، هم باعث مي شود ما به کارمان نرسيم و هم ديگراني که ما را مي بينند و مي شناسند به کار خود نرسند. خلاصه همهمه اي ايجاد مي شود. معمولا سعي مي کنم در شرايط خاص از خانه بيرون نروم.
* هميشه کنار بازيگران بزرگ کار کردن براي ساير بازيگران دستاوردهاي زيادي دارد؟
- بله. خوشبختانه من در آثارم اين شانس را داشته ام که با بازيگران بزرگ کار کنم و اين همکاري بدون ترديد در روند کاري ام تاثيرات مثبت زيادي داشته است.
* برايتان فرقي نمي کند در سينما بازي کنيد يا در تلويزيون؟
- نه، تفاوت ندارد. هر يک از مديوم هاي تلويزيون و سينما ويژگي هاي خاص خودشان را دارند. اما آن چيزي که بيشتر از همه براي من بازيگر اهميت دارد اين است که متن يک سريال يا فيلم سينمايي خوب و کامل نوشته شود، نقش درست اجرا شود، اگر نقشم را خوب ايفا کردم مورد تشويق قرار بگيرم، زود از ياد آدمها نروم، کارهاي خوب اجرا کنم و ماندگار باشم. 
* وقتي مشغول بازي در فيلم نيستيد اوقات فراغت تان 
را چگونه سپري مي کنيد؟
- مطالعه را خيلي دوست دارم. خيلي زياد کتاب 
مي خوانم . اين کار حتي به کمکم مي آيد تا فيلمنامه هاي 
بهتري انتخاب کنم و در جلوي دوربين، بازي بهتري ارائه بدهم.
* به داشتن شانس در بازيگري اعتقاد داريد؟
- علاقه مندان به کار بازيگري خيلي زياد است. من هميشه به جوانان علاقه مند به اين حرفه مي گويم واقعا بايد خدا بخواهيد و شانس هم بياوريد تا بازيگر قابلي براي رسانه و سينما شويد. 
* هميشه شاهد بازي‌هاي روان شما هستيم. قبل از ضبط چه قدر تمرين مي‌ کنيد؟
- مسلما قبل از ضبط هر صحنه، تمرين و دورخواني داريم، اما آنچه باعث مي‌شود مخاطبان امروز شاهد بازي روان و خوب باشند، اين است که کارگردان کارش را بلد است و به بازيگر اجازه مي‌دهد بهترين بازي‌اش را جلوي دوربين به نمايش بگذارد. در واقع او شناخت خوبي نسبت به بازيگران دارد و مي‌داند چگونه با بازيگر برخورد کند تا او هر آنچه را در بازيگري مي‌داند به اصطلاح روي دايره بريزد و نقشش را به بهترين شکل بازي کند. ضمن اينکه من هنگام دورخواني، درست فيلمنامه را مي‌خوانم که به من کمک زيادي مي‌کند تا به نقش و داستان نزديک شوم. در واقع همين مسئله باعث مي‌شود اعتماد به نفس من هم بالاتر برود. 
* کار در تلويزيون برايتان چه دستاوردهايي دارد؟
- تلويزيون نسبت به سينما بسيار فراگيرتر است و براي من هميشه بازي در سريال هاي تلويزيوني حائز اهميت بوده است و در اولويت هاي کاري ام قرار دارد.
* نکته اي که در بازي شما خيلي به چشم مي آيد اين است که هيچ وقت کلمات رکيک و مبتذل را قاطي بازي تان نمي کنيد؛
- من هيچ وقت در بازي هايم ادا درنياورده و مخاطب را گول نزده ام. درست است که دست ما در حرفه بازيگري بسته است اما اين دليل نمي شود که براي اينکه بازيگر قابلي شوي هر چيزي را به زبان بياوري. من وقتي فيلمنامه را مي خوانم ديگر مهرانه مهين ترابي نيستم، کاراکتر را مال خودم مي کنم و با آن بازي مي کنم. يعني کاري مي کنم که وقتي يک نفر فيلم را مي بيند فکر مي کند که انگار دارد در فيلم زندگي مي کند.

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9236/1/22440/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha