آرشیو
انتخاب نشریه


کارنامه سياه تروئيکاي اروپايي
چرا به اروپا اعتماد نداريم؟

بخش سياسي خارجي: تناقض گويي ها، دوگانگي ها و اظهارات دروغين مقامات اروپايي در خصوص برجام، از جمله عواملي است که منجر به بي اعتمادي کشورمان نسبت به کشورهاي اروپايي و خصوصا سه کشور آلمان، انگليس و فرانسه شده است. بيانات قاطعانه و مهم اخير رهبر معظم انقلاب اسلامي نيز در همين راستا قابل تفسير است. 
نقش‌آفريني اروپا در پرونده هسته‌اي ايران درست از زماني آغاز شد که در سال 2003 آژانس بين المللي انرژي اتمي تحت فشار آمريکاي سرمست از پيروزي در عراق بررسي پرونده هسته‌اي ايران را آغاز کرد.در اين ميان آشکار شدن برخي آلودگي‌هاي اورانيومي در بازرسي آژانس از شرکت کالاي الکتريک زمينه را براي فشار هر چه بيشتر فراهم کرد. در سپتامبر سال 2003 آژانس قطعنامه‌اي در محکوميت ايران صادر کرد و از ايران خواست تا با اجراي فوري پروتکل الحاقي از هرگونه فعاليت مربوط به توسعه فناوري غني سازي بپرهيزد.با افزايش فشارها ايران براي مذاکره اروپا را انتخاب کرد و استارت اين مذاکره با سفر وزراي امورخارجه انگليس، فرانسه و آلمان به ايران در اکتبر سال 2003 آغاز شد. فرآيند مذاکره اروپا با ايران نزديک به دو سال طول کشيد. روندي که در نهايت با ناتواني اروپا در مديريت فشار آمريکا و حفظ دستاوردهاي ايران فرو پاشيد.
 مذاکرات اين دوسال به دو توافقنامه و يک بيانيه انجاميد؛ بيانيه سعدآباد و توافقنامه بروکسل و پاريس که بخش اعظم آن تعهدات ايران براي توقف بخش‌هاي مختلف برنامه هسته‌اي ايران بود.
در بيانيه سعد آباد که همزمان با سفر سه کشور اروپايي به تهران آغاز شد، ايران قبول کرد تا پروتکل الحاقي را اجرا و غني سازي اورانيوم را در هر سطحي متوقف کند. طرف اروپايي نيز به ايران تعهد داد تا تلاش کند از ارسال پرونده هسته ايران به شوراي امنيت سازمان ملل متحد جلوگيري کند.
با اين حال پيچيدگي‌هاي فني برخي مسائل مطرح شده بين ايران و آژانس در خصوص آلودگي‌هاي مرتبط با تجهيزات غني سازي سبب شد تا اروپا از عمل به تعهدات خود طفره برود. ايران و اروپا مذاکرات جديدي را در شهر بروکسل براي حل اختلافات آغاز کردند.اين مذاکرات به انعقاد توافقنامه بروکسل ختم شد. بر اساس توافقنامه بروکسل دومين همکاري ايران و سه کشور اروپايي بود که در 23 فوريه 2004 در بروکسل انجام شد. بر اساس اين توافقنامه ايران پذيرفت که ساخت قطعات و مونتاژ سانتريفيوژها را به حالت تعليق درآورد. در مقابل سه کشور اروپايي متعهد شدند براي بازگشت روابط ايران و آژانس به شرايط عادي و بسته شدن پرونده در اجلاس ژوئن 2004 آژانس تمام تلاش خود را به کار گيرند.
با اين حال پيشرفت برنامه هسته‌اي ايران در ماه مارس سال 2004 و آغاز فعاليت تاسيسات «يو سي اف» باز هم اروپايي‌ها اعلام کردند که تعهدي به جلوگيري از ارسال پرونده هسته‌اي ايران به شوراي امنيت ندارند. پس از آن و به فاصله کوتاهي دو قطعنامه عليه ايران در آژانس بين‌المللي انرژي اتمي صادر شد.در نهايت در اجلاس سپتامبر سال 2004 آژانس از ايران خواسته شد تا تمام فعاليت‌هاي مرتبط در حوزه هسته‌اي را تعليق کرده يا انتظار ارسال پرونده خود را به آژانس در نوامبر همان سال را داشته باشد.
لازم به ذکر است که اخيرا ولاديمير پوتين و امانوئل ماکرون، رؤساي جمهور روسيه و فرانسه، طي يک نشست خبري مشترک در مسکو، پايتخت روسيه، بر حمايت از توافق هسته‌اي ايران به شکل فعلي آن تأکيد کردند.امانوئل ماکرون در اين باره اظهار کرد: سه کشور اروپايي بارها اعلام کرده‌اند که به برجام پايبند هستند و اين توافق به همان شکلي که سال ۲۰۱۵ امضا شد، باقي مي‌ماند.پوتين نيز در اين نشست خبري تصريح کرد: موضع مسکو در قبال برجام مشخص است و از مواضع اروپا براي حفظ اين توافق استقبال مي‌کند.
ادعاي ماکرون در خصوص حفظ توافق هسته اي ( به صورت فعلي) در حالي صورت مي گيرد که وي اصلي ترين بازيگر اروپايي بود که به ترامپ در خصوص «تغيير برجام» چراغ سبز نشان داد. کارنامه ماكرون و ديگر سياستمداران اروپايي، به خوبي گوياي ماهيت دروغين و غير قابل اعتماد آنهاست. 

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9225/1/21341/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha