آرشیو
انتخاب نشریه


شور و اشتياق حضور در مهماني خدا
ماه رمضان؛ فرصت بازسازي و خودسازي

دکتر جواد سعيد تهراني
انسان در دنياي سراسر تنش و اضطراب امروز، بيش از هر چيز به آرامش روح و روان نياز دارد، اما هر چه بيشتر تلاش مي‌کند اضطرابش بيشتر مي شود، اگر چه همه تلاش‌ها با هدف رسيدن به خوشبختي است و آرامش روان نقش محوري در اين فرآيند دارد، اما چگونه است که نتيجه تلاش‌ها موجب افزايش استرس و سرخوردگي مي شود؟
* عوامل تنش‌ زا در زندگي:
1- انسان‌هايي که دنيا را فقط با عينک مادي مي‌نگرند و گرايش هاي معنوي در فطرت آنان به علت کم ‌توجهي 
ضعيف شده است قربانيان اصلي اين صحنه هستند. ممکن است موقعيت اجتماعي و اقتصادي خوبي داشته باشند اما پا نهادن روي تمايلات متعالي انساني که انگيزه اصلي خالق هستي و هدف نهايي از آفرينش انسان است، هزينه‌هايي دارد که انسان‌هاي رفاه زده آن را مي پردازند.
2- عامل ديگري که بهداشت روان را به خطر مي‌اندازد اسارت انسان در بندهاي شوم قدرت‌ طلبي و ثروت خواهي 
و لذت‌گرايي است، عاملي که بسياري از انسان‌ها را به کام خود کشيده است. اين قبيل انسان‌ها اغلب به مبدأ و  معاد باور دارند اما تمايلات لذت گرايي آنچنان دقايق زندگي آنان را پوشش داده که فرصت انديشيدن به لحظه وداع با زندگي را از آنان گرفته و ناگهان در اثر حادثه‌اي نزديکي مرگ را با تمام وجود لمس مي کنند. ممکن است در آن لحظات دشوار از گذشته پرالتهاب و سراپا غفلت پشيمان شوند اما پشيماني در آن زمان معمولا نتيجه بخش نيست.
3- گروه ديگري از قربانيان اين صحنه کساني هستند که زندگي متوسط و آرامي دارند اما تحمل‌شان در برابر ناملايمات و جزر و مدهاي زندگي کم است، چه بسا اگر اقتصاد جامعه سالم باشد و روابط اجتماعي بر مبناي اصول و قواعد صحيح و منطقي حاکم باشد اين گروه در زمره افراد موفق جامعه به حساب آيند، اما اقتصاد بيمار، ناهنجاري‌هاي حاکم در جامعه، بيکاري، فقر، پايمال شدن کرامت انساني، همه و همه شرايطي را براي  اين قشر از جامعه فراهم مي‌‌آورد که سلامت روح و روان خود را از دست داده و به خاطر عدم تعادل روحي هر روز با مشکلات جديدي در صحنه زندگي روبه‌رو ‌شوند.
* نگاه غرب به انسان:
رويکرد جهان غرب در مسائل اجتماعي بر دموکراسي است که شالوده آن انسان محوري (اومانيسم) و مکتب تربيتي آن ليبراليسم است. فلاسفه غرب راه نجات بشريت را در دموکراسي به سبک غربي مي‌دانند و انکار نمي‌کنند يکي از مشکلات اين رويکرد افزايش استرس در جامعه است. آنان اين دلهره و اضطراب را لازمه زندگي مي دانند.
سارتر که از نظريه پردازان دهه‌هاي اخير غرب است، دلهره را نشانه‌‌هاي زنده بودن مي‌دانست، اما واقعيت اين است که بشر مي تواند هيجان نوآوري در زندگي را توام با آرامش داشته باشد و در سايه اين آرامش به زندگي نشاط و شادابي ببخشد.
* چاره چيست؟
اديان الهي و مکتب‌هاي تربيتي غير ديني عموما به اين نکته تاکيد دارند که سرچشمه ناهنجاري‌هاي رفتاري بشر، اضطراب است و همه  تلاش‌هاي صاحبان فکر و انديشه بر اين نکته متمرکز شده که اضطراب را از زندگي انسان دور کنند، پيامبران عليهم السلام با تکيه بر معارف آسماني يعني ايمان به خدا، توکل بر خدا، پرهيز از گناه، توبه و اظهار پشيماني به درگاه خدا از خطاهاي انجام شده و درخواست بخشش از خداوند مهربان تلاش مي کنند پيروان خود را در سطح قابل قبولي از ايمان و قدرت معنوي نگه دارند و لذا به تصديق دانشمندان روانپزشک و روانشناس، پيروان اديان الهي به خاطر رابطه عاطفي‌اي که با خالق جهان دارند از سلامت نسبي بهتري نسبت به ديگران برخوردارند.
* ماه رمضان براي مسلمانان يک فرصت طلايي است:
خداوند مهربان در ماه مبارک رمضان با دعوت از همه مسلمانان در يک مهماني بزرگ، فرصتي فراهم نموده تا هر کس با هر پرونده‌اي که دارد اميدوارانه در اين مهماني شرکت نمايد و عذر تقصير به پيشگاه الهي برده از او درخواست عفو و گذشت کند و بخواهد تا به او فرصت جديدي بدهد تا خطاهاي گذشته را با اطاعت اوامر الهي جبران نمايد. هرگاه در شب‌هاي ماه مبارک رمضان گذارمان به يکي از مساجد شهر بيفتد مشاهده خواهيم کرد که زن و مرد و پير و جوان چگونه خالصانه به درگاه خدا عرض ادب و اخلاص مي نمايند و هرگاه در لحظات پاياني مجالس با آنان گفتگويي داشته باشيم خواهيم ديد عمدتا با اميد و نشاط فراوان، مصمم به انجام فرائض و دوري از گناه با دلي سرشار از عشق و محبت به پاکي‌ها، مساجد را ترک مي‌نمايند.
همه پيامبران الهي عليهم السلام با اين هدف آمده‌اند که رابطه انسان را با خالق جهان هستي اصلاح کنند تا انسان بتواند تکاليف خود را نسبت به خدا و مردم و خودش بشناسد و به نحو مطلوب انجام دهد، از غرور و تکبر و زياده‌خواهي فاصله بگيرد، با روحيه‌اي متواضعانه با همنوعان رفتار کند و در نهايت در دنيا عزيز و سربلند شده و در آخرت در جوار رحمت الهي قرار گيرد.
* افتخار حضرت علي (ع) :
جمله اي در مناجات مولي الموحدين اميرالمومنين علي (ع) را مرور مي کنيم، به اميد آنکه پيام بلند و زيباي آن را دريابيم؛ «خدايا! اين عزت مرا بس است که بنده تو باشم و اين افتخار برايم بس است که تو پروردگار مني، تو چناني که من مي‌خواهم، مرا آن چنان کن که تو خواهي.»
* عدم آگاهي از آينده:
انسان از هر زمان که خود را بشناسد به علت احساس بي‌ثباتي و بي‌اعتباري در زندگي همواره دچار نوعي اضطراب و نگراني است، از فرداي خود ناآگاه است، نمي داند از سلامت جسمي و روحي برخوردار خواهد بود يا نه،  نمي‌داند رفاه و آسايش نسبي او ماندني است يا دستخوش تندباد حوادث خواهد شد؟ آگاهي ندارد پست و مقام و موقعيت سياسي اجتماعي و اقتصادي او در تشکيلات جامعه چه جايگاهي خواهد داشت و بالاخره اينکه نمي داند از دفتر حيات او چند برگ باقي مانده است؟
* ارتباط با منبع فيض الهي:
انسان هرگاه قدم به عرصه بلوغ و نوجواني بگذارد شاهد تغييراتي در فيزيک بدن از جمله رشد سريع اندام‌ها و به دنبال آن بروز و ظهور عواطف و احساسات جواني و شکوفايي تمايلات مرزناشناس خود مي باشد. احساس مي کند آنچه را مجموعه تمايلات مادي و معنوي او مطالبه مي کند، دنياي کوچک و محدود و گذرا قادر به تامين آنها نيست، خواسته هاي او در اين جهان مادي به درستي برآورده نمي‌شود. او به دنبال آرامش است. حيات ابدي را طالب است، او به دنبال ثبات و اعتبار هميشگي است، او جمال و کمال را در اوج بهره‌مندي از لذايذ دنيوي خواهان است، خداي سبحان براي او پيام داده است که همه خواسته‌هاي تو بحق و قابل تامين است اما در حياتي ديگر و راه رسيدن به رفاه ابدي و ثبات و اعتبار دائمي، ارتباط با منبع فيض الهي است، بايد چنان زيست کني که خدا از تو راضي باشد، لازمه آن  پرواپيشگي است، عاشق شدن است، اگر بخواهي چشمه‌اي از حيات اخروي را مشاهده کني بايد روحيه تسليم در برابر فرمان خدا را داشته باشي، همه آلودگي‌ها را از خود دورکني، تمايلات نفس را تحت کنترل خود در آوري، 
با زبان روزه و با دل روزه‌ دار با خداي خود خلوت کني و از آن مهربان‌ترين مهربانان با خضوع و خشوع بخواهي، از خطاهاي گذشته‌ات درگذرد، صفحه دلت را نوراني کند و دريچه‌اي از عالم معنا به سويت بگشايد.
* انسان شدن، رسالت انساني:
حاصل اين تلاش آن خواهد شد تا ساعتي را به تفکر درباره نظام آفرينش اختصاص‌دهي؛ اينکه چه بوديم؟ چرا به دنيا آمده‌ايم؟ و سرانجام، مقصد کجاست؟ هدف از اين رفت و آمد چيست؟ خيلي زود پيامبر دروني ات (عقل) با الهام از کلام وحي تو را هدايت خواهد کرد که بزرگترين رسالت انسان در زندگي، انسان شدن است و همه امتياز انسان نسبت به ساير موجودات در همين حرکت خلاصه مي‌شود. اين راهي است که همه انسان‌ها تکويناً آن را مي‌پيمايند. اما چگونه پيمودن در دست خود انسان است.
* نبرد حق و باطل :
وقتي به اينجا برسي و نگاهي به گذشته تاريخ سرگذشت انسان بيندازي، مشاهده مي‌کني در طول تاريخ همواره دو خط جريان داشته است؛ يک خط از آن تسليم شدگان به فرمان خداست که همواره در صدد  کسب رضاي الهي بوده‌اند و براي حاکميت خدا در زمين با همه اهريمن صفتان مبارزه کرده‌اند و در صورت ضرورت شربت شهادت نوشيده‌ اند. خط دوم در تقابل با خط اول است. رهروان آن خط به عنوان سربازان شيطان به فساد و تباهي در زمين دامن مي‌زنند زيرا از زندگي جز لذت درک ديگري ندارند و سراسر زندگي بشر را درگيري اين دو خط تشکيل مي‌دهد که به نام نبرد حق و باطل شهرت يافته است. در طول تاريخ، انبياء و اولياي الهي عليهم السلام، بندگان صالح خداوند، حق جويان و... صف اول را تشکيل مي‌دهند. جباران، ستمگران حاکمان و مستبدان و زياده‌خواهان هم در صف مقابل قرار دارند.
تا اينجاي تاريخ به رغم فراز و فرودهايي که وجود داشته، حق بر باطل پيروزي داشته است البته پيروزي نهايي حق و شکست قطعي باطل که همه انبياي الهي عليهم السلام نويد آن را به امت‌هايشان داده‌اند، از انتظارات و مطالبات جامعه جهاني است و محقق خواهد شد زيرا خداوند به عنوان حق مطلق از آن پشتيباني مي‌کند و حکمت الهي هم در نظام آفرينش چنين اقتضايي دارد.
* مناجات عارفان: 
کدام انسان است که اين لحظات شيرين ملکوتي را کشف کند و طالب جمال و کمال الهي نشود، لحظاتي که بدين‌سان در انديشه گذشت از بُعد عرفاني بسيار زيبا و روح‌افزاست و در اصطلاحات ديني آن را مناجات عارفان مي‌نامند.
خداوند متعال انسان‌هاي عاشق را رها نمي‌نمايد و آنان را همواره با هاله‌اي از نور به شاهراه سعادت رهبري مي‌کند.
* رمضان، ماه ضيافت الهي:
يکي از امتيازات ماه مبارک رمضان که ماه نزول قرآن بر قلب مطهر پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله است، ضيافت و مهماني خداوند براي همه بندگانش مي‌باشد. سفره اطعام خداوند به گستردگي جهان ‌آفرينش است. هيچ کس از اين مهماني استثنا نشده است، حتي گناهکاران و کساني که به ظاهر با خداوند ارتباط ندارند، همه دوست دارند در اين مهماني شرکت کنند تا هم سربلند به عطاهاي الهي و آمرزش گناهان شوند و نيز از نمايشگاه عظيم الهي در سير عالم ملکوت ديدن نمايند. در حالي که چشم دلشان سرگرم مشاهده مناظر و مزاياي شگفت‌انگيز الهي مي باشد، گوش دلشان مي‌تواند نغمه‌هاي روح‌نواز و نشاط‌ بخش عالم ملکوت را بشنود. دل انسان در اين ضيافت بيکار نيست و پيرامون شگفتي‌هاي آفاق و انفس به تفکر مي‌نشيند و با تمام سلو‌ل‌هاي وجودش پيام «ربنا ما خلقت هذا باطلا» (پروردگارا! اين جهان با عظمت را بيهوده نيافريدي) را لمس مي‌کند، مي‌فهمد و اقرار مي‌نمايد اين سفر معنوي که از سوي خداوند حکيم و مهربان طراحي شده هر سال به مناسبت ماه مبارک رمضان تجديد مي شود 
تا هر آن کس در وجودش انديشه، انصاف و اراده وجود دارد بتواند با دريافت جواز رستگاري، خود را در جوار قرب الهي قرار دهد و خداگونه شود. طوبي لهم و حسن مآب.
* وجوب روزه:
آيات مربوط به روزه (آيات 183 تا 185 سوره مبارکه بقره) به عنوان يک تکليف الهي در مدينه توسط پيک وحي بر قلب مطهر پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله نازل شد و چگونگي ابلاغ آن توسط خداوند از لحاظ اصول مترتب بر آموزش و پرورش بسيار براي انسان آموزنده است.
ابتدا خداوند، بندگان ويژه خود را مخاطب قرار داده و همچون پدري مهربان که تصميم دارد زحمتي را بر فرزندش تحميل کند که بعدها ثمره آن را خواهند ديد، مي‌فرمايد :
اي مومنان! روزه به عنوان يک تکليف بر شما واجب شد همان طور که امت‌ هاي گذشته مکلف به انجام آن بودند، اگر چه به ظاهر انجام اين تکليف زحمت دارد اما ثمراتي که از آن نصيب شما خواهد شد فراوان است.
بهره اين عبادت کسب تقواي الهي است و شما با اين تمرين به آساني خواهيد توانست بر هواي نفس خود غلبه کنيد و در برابر زياده‌ خواهي‌هاي آن که با کمال شما نمي‌سازد مقاومت نماييد، يعني پروا پيشه شويد. البته ايامي را که بايد روزه‌دار باشيد محدود است ضمن آن که بيماران و مسافران را شامل نمي‌شود، اين دو گروه در ايام ديگر، آن روزها را جبران خواهند کرد و نيز کساني که توانايي تحمل روزه را ندارند با اطعام حداقل يک نيازمند به ازاي هر روز رفع تکليف مي‌شود. از شما بندگان خوبم هر کدام به راز و رمز روزه‌داري آگاه باشيد خواهيد دانست که روزه فوايد بسيار دارد.
سپس خداوند مهربان زمان روزه‌ داري را تعيين فرموده و مي‌فرمايد در ماه رمضان قرآن را بر قلب مطهر پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله نازل کرديم، قرآني که سراسر براي همه جهانيان هدايت است و سرشار از براهين و دلايل روشن براي هدايت و جداسازي حق از باطل مي‌باشد، لذا زمان روزه‌داري شما را در اين ماه عزيز قرار داديم. هر يک از شما اين ماه بزرگ را درک کند اين تکليف عبادتي را انجام دهد، خداوند هرگز قصد سخت‌گيري براي شما ندارد بلکه خواهان راحتي و آساني براي شماست. لذا اعلام کرديم کساني که بيمار يا مسافرند در ساير ايام آن را جبران کنند. اکنون که با عظمت و فلسفه اين عبادت آشنا شديد و دانستيد چه نقش موثري در سير کمالي شما به سوي خدا دارد، زمان روزه ‌داري 
را در يک ماه کامل کنيد و نيز خدا را سپاس گوييد و بزرگ شماريد که زمينه رشد و تعالي شما را فراهم کرد، همچنين در هر فرصتي به خاطر نعمت بزرگ هدايت، خدا را شاکر باشيد.
* نکته تربيتي:
يک نکته تربيتي که براي ما انسان‌ها آموزنده است اين که اساتيد و مربيان خود را فراموش نکنيم. هر کس در زندگي ما حق آموزش و پرورش به گردن ما دارد و براي رشد و تعالي ما زحمت کشيده و درهاي هدايت را به روي ما باز کرده قدردان زحمات آنان باشيم و براي آنان دعا کنيم، اين مربيان شامل پيامبر اسلام و ائمه اطهار عليهم صلوات الله و... تا پدر و مادر و همه اساتيدي که به صورت مستقيم و غيرمستقيم در رشد و هدايت ما نقش ايفا نموده‌اند و ما از فيض وجود آنان بهره‌مند شده‌ايم، مي‌شود.
* ماه خدا:
در اخبار آمده پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله در جمعه آخر شعبان خطاب به مردم فرمودند: «قد اقبل اليکم شهر... بالبرکه و الرحمه و الغفران...» (مردم! خوشا به حالتان که ماه خدا به شما روي آورده است، ماهي که سراسر برکات و رحمت و بخشش الهي را به شما نويد مي‌دهد.)
و در ادامه فرمودند: «و هو شهر دعيتم فيه الي ضيافت...» (همه شما در اين ماه بزرگ به مهماني خداوند دعوت شده‌ايد.)
وقتي انسان به يک مهماني بزرگ دعوت مي شود ايجاب مي کند همه جوانب مهماني را بررسي کند، ببيند آيا شرايط ورود به مهماني را دارد؟ در اخبار آمده که اولياي خدا در ماه‌هاي رجب و شعبان با شب‌زنده‌داري و عبادت و خودسازي، خود را براي درک چنين ضيافتي بزرگ آماده مي کردند.
از امام علي عليه السلام نقل شده که فرمود: من در ميان خطبه پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله سوال کردم؛ 
«يا رسول الله ما افضل الاعمال في هذا الشهر» (اي رسول خدا! بهترين اعمال در اين ماه بزرگ چيست؟)
پيامبر صلي الله عليه و آله فرمود: «يا ابا الحسن افضل الاعمال في هذا الشهر الورع عن محارم...» (يا علي! بزرگ‌ترين اعمال در ماه رمضان، پرهيز از گناه است.)
خداوند به همه ما توفيق آماده شدن و بهره برداري از برکات ماه مبارک رمضان را عنايت بفرمايد.
* يک ماه تمرين خودسازي:
همه ايام به خدا تعلق دارد، هر کس در هر لحظه و دقيقه‌اي که دلش ياد خدا کند، مي تواند با خدا ارتباط برقرار نمايد. عذرخواهي به خاطر کوتاهي‌ها در بندگي و درخواست بخشش از درياي کرم خداوندي، اين يک ارتباط شخصي است و خداوند با نداي «ادعوني استجب لکم» (مرا بخوانيد، شما را مي‌پذيرم) همواره  در انتظار لبيک بندگانش مي باشد. اما ماه رمضان يک فرصت استثنائي است که خداوند مهربان به منظور هدايت انسان به شاهراه رستگاري ايجاد نموده است. در اين اردوي يک ماهه، نشست‌هاي فشرده آموزشي، اخلاقي، خودسازي، عبادي و تعاوني به صورت عمومي و اختصاصي تشکيل مي شود و پيام‌هاي محبت‌آميز پروردگار مهربان توسط فرشتگان رحمت به تشنگان محبت القاء مي ‌گردد، پيام‌هاي الهي براي مردم در همه سطوح، عاشقانه است، همه جا صحبت از عفو عمومي است، صحبت از قبولي اعمال، پذيرش توبه، پاداش فراوان و برآورده شدن حاجات است. در همه مساجد و تکايا و محافل زمزمه مناجات و صوت دلنشين قرآن، آواي روحبخش ادعيه، دل و جان انسان را صفا مي بخشد. در ماه رمضان سفره اکرام الهي از غنا برخوردار است، که عطش روحي همه انسان‌ها را با همه تنوعي که در نيازهاي معنوي و گرايش هاي ملکوتي دارند برطرف مي‌نمايد، بندگان خدا در اين ماه به نحوي برنامه‌هاي روزانه را تنظيم مي‌نمايند تا از فيوضات و برکات ساري و جاري در لحظه لحظه‌هاي اين ماه برخوردار شوند. احساسات و تمايلات عالي و استعدادهاي دروني انسان در اين ماه جنب و جوش و بروز و ظهور خاصي دارد و شايد همين شور و هيجان است که به آدمي نشاط و شادابي ويژه مي‌بخشد. در اين ماه، شب و روز و ماه و خورشيد و حتي کوه و دشت و چمن، حيوان و نبات، پيامي بزرگ ‌تر از هميشه براي انسان‌ها دارند. همه چيز رنگ آيات الهي دارد، همه پديده‌ ها انسان را به ياد خدا و خالقيت، حاکميت و رحمانيت و رحيميت او مي‌اندازد.
به دريا بنگرم دريا تو وينم
به صحرا بنگرم صحرا تو وينم
به هرچه بنگرم کوه و در و دشت
نشان از روي زيباي تو وينم
از پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله نقل شده که فرموده اند: « اگر بنده از آنچه در ماه رمضان برايش مقدر شده خبر داشت، دوست داشت تمام ايام سال، ماه رمضان باشد». و نيز پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله فرمود: «الحمد لله الذي اکرمنا بک ايها الشهر المبارک» (خدا را سپاس اي ماه مبارک که ما را به خاطر تو گرامي داشت.) اميد است مسلمانان، اين فرصت طلايي را براي خودسازي پاس بدارند.
*ماه رمضان، فرصتي استثنايي براي ارتقاي بهداشت روح و روان:
انسان هرگاه از کار و کوشش فکري و جسمي خسته شود به ويژه اگر اين تلاش همراه با استرس باشد، احساس مي‌کند بايد فرصتي پيدا کند تا در گوشه‌اي به دور از دغدغه‌هاي حيات مادي به استراحت بپردازد، اگر مشغله‌هاي زندگي، او را از اين فرصت‌ها محروم کند به تدريج زمينه بيماري‌هاي اعصاب و روان و گاه بيماري روان تني فراهم مي‌شود.
متخصصين علوم زيستي و روانشناسان به مردم توصيه مي‌کنند که به بهداشت روان اهميت فراوان دهند و به دولت‌ها توصيه مي نمايند کارمندان را مجبور به استفاده از مرخصي‌هاي استحقاقي کنند و حتي با ايجاد تسهيلات يارانه ‌اي آنان را تشويق به مسافرت‌هاي خانوادگي نمايند. همه اين تلاش‌ها بدين علت است که جسم و روان انسان در بهترين شرايط زيستي قرار داشته باشد تا بازده اقتصادي که لازمه رفاه اجتماعي است روند رو به رشد خود را حفظ کند.
روح يا نفس انسان هم، چنين شرايطي دارد. دل انسان در اثر تکرار گناه و زندگي آلوده به شهوات و غفلت از خدا، تيره مي‌شود. تيرگي دل، ياد خدا را از فکر و ذهن انسان مي‌زدايد. در اين حالت تمايلات و گرايش هاي ثروت اندوزي، لذت خواهي و قدرت طلبي 
او را احاطه کرده و براي ارضاء تمايلات مرز ناشناس، او را به سوي دره سقوط مي کشاند. همه انسان‌ها بالقوه در مسير چنين خطري قرار دارند. فقط انسان‌هاي آگاه مي توانند از فرصت‌هايي که خداوند مهربان در زندگي انسان فراهم مي‌نمايد استفاده کرده و خود را از سقوط حتمي نجات دهند.
رسول گرامي اسلام (ص) مي‌فرمايد : «به هوش باشيد که در ايام روزگارتان نسيم‌هايي از رحمت خداوند مي‌وزد، خود را در مسير آنها قرار دهيد.»
ماه رمضان يکي از اين فرصت‌هاست. انسان‌هايي که غرق در چرب و شيرين زندگي هستند و شب و روز را سپري مي‌کنند بدون آنکه لحظاتي را با خداي جهان آفرين 
خلوت نموده و با مناجات با آفريدگار هستي، دل را صفا بخشند، وقتي احساس مي‌کنند نسيم روح‌افزاي ماه رمضان وزيدن گرفته همين انسان گناه ‌آلوده با ديدن و شنيدن فضاي روحاني حاکم بر جامعه، آتش شوق بازگشت به سوي خداوند مهربان، روحيه پشيماني و عذرخواهي از غفلت‌ها در وجودش زبانه مي‌کشد.
آري، ماه رمضان براي همه انسان‌ها فرصت پاک شدن و تمرين براي پاک ماندن است، عارف‌ترين انسان‌ها بهشت خلوت انس با محبوب را در لحظه لحظه‌هاي اين ماه مي‌جويند و گناهکارترين مردم، اميد به عفو و بخشش خداوند دارند.
خداي مهربان با شناختي که از مخلوق خود دارد، هر سال يک ماه به بندگانش فرصت بازسازي و خودسازي مي‌دهد تا با ارائه عذر تقصير به پيشگاه خداي مهربان و بهره‌ مندي از فضاي ملکوتي رمضان، ملتمسانه از حضرتش درخواست کنند تا انوار هدايتش و نعمات برکاتش را بر آنان ارزاني بخشد.
ماه رمضان داراي ظرفيت عظيمي است و اين عظمت تا آنجا عمق دارد که خداي مهربان حساب ويژه‌اي براي آن باز کرده است و از همه بندگانش دعوت نموده تا از اين ضيافت حداکثر بهره‌مندي را حاصل نمايند.
در اين ماه روحيه عرفاني انسان تحرک بيشتري پيدا مي‌کند. انسان معمولا در ساير ايام، خدا را به خاطر نيازهاي شخصي مي خواند. در اين ماه بيشترين متون دعايي که مورد استفاده قرار مي گيرد، تسبيح و تقديس حضرت احديت است و خواسته‌هاي مطرح شده بيشتر جنبه عمومي دارد، رفاه جمعي مطرح است و اگر جنبه شخصي دارد درخواست توفيق از خداوند است تا ما را به جوار قرب خودش راهنمايي کند، ما را در انجام کارهاي عام المنفعه موفق نمايد. به ما قدرت بدني دهد تا در خدمت بندگانش و انجام تکاليف خود باشيم.
از پيشگاه خداوند درخواست مي کنيم اين روحيه کمال خواهي و سير الهي را همواره در جوامع اسلامي زنده نگه دارد.

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9222/1/20958/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha