آرشیو
انتخاب نشریه


اندر بلاغت يک پوزخند!

سيد باقر پيشنمازي
بعضي ها پندهاي خيرخواهانه پيامبران در مورد «تکريم» انسان و برحذر داشتن از مکر شيطان را به سختي باور مي کنند اما «پوزخند شيطان» را زودتر وجدان مي کنند! چون زبان «تحقير» را بهتر مي فهمند!
اينها اول فريب مي خورند، بعد مي فهمند که فريب خوردند! (مثل جماعتي که در حادثه صفين به حکميت تن دادند و در اجراي درخواست طرف مقابل شتابزدگي و پيشدستي کردند و فريب خوردند و بعد فهميدند که نبايد فريب مي خوردند!) اما خردمندان باهوشياري به دست آمده از تدبر در کلام وحي و راهبري پيامبران، دام هاي  شيطان را مي شناسند و مقاومت مي کنند.
پندهاي پيامبرگونه امام خميني (ره) و رهنمودهاي حکيمانه مقام معظم رهبري که منبعث از قرآن کريم و سيره معصومين عليهم السلام است، غير قابل اعتماد بودن شيطان بزرگ را در همه مراحل زندگي فردي و اجتماعي خصوصا مذاکرات و معاهدات، بارها گوشزد کرده و مسير دستيابي به پيروزي و سربلندي را منحصر در تبعيت از سنت تغيير ناپدير الهي معرفي و بر ضرورت  جهاد دائمي با جبهه باطل، همواره تأکيد کرده اند.
اما برخي از چهره ها که روزگاري در صفوف انقلابيون ديده مي شدند اکنون (بر اساس بيان صريح آيه 52 سوره مائده) به خاطر دنياطلبي بيشتر و براي کسب موفقيت وعزت خارج از مسير سنت الهي، به دشمن اميد بسته و در اين مسير دچار سراسيمگي شده اند. هم اينان نجوا به راه انداخته بودند که به جاي اينکه با شاخ گاو روبه رو شويد، از شير گاو استفاده کنيد و اگر بعضي مسئولين نظام کوتاه بيايند و اجازه دهند، ما مذاکره مي کنيم و تحريم ها را برمي داريم! و کشور را نجات مي دهيم! آن چنان رونق اقتصادي ايجاد مي کنيم که همه در رفاه خواهند شد! ديگر کسي به يارانه نياز نخواهد داشت و... «ما زبان آنهارا بلديم»! غافل از اينکه آمريکا به طمع دوشيدن پاي ميز مذاکره مي آيد نه دوشيده شدن. اين گاو، سرکش تر از آن است که به خاطر همزباني وهمدلي به شما سواري بدهد تا چه رسد مجال دوشيدن شير!
در روش هاي تربيتي گاهي اوقات نهي زباني کودک از خطر، نه تنها بازدارنده نيست که باعث تحريک بيشتر کنجکاوي او براي تجربه خودسرانه آن مي شود. بنابر اين توصيه شده که گاهي اجازه داده شود خطر تضعيف يا مهار شده را با نظارت والدين تجربه کند تا در غياب آنها مرتکب رفتار پر خطر نشود.
شايد به همين دليل و در پاسخ به همان نجواها، مذاکره محدود و مشروطي تجويز شد تا ساده انديشان نسبت به دشمن، چند گامي در اين مسير بردارند و به اتفاق طرفدارانشان ميزان پايبندي طرف مقابل به معاهدات را ببينند. شايد تجربه عملي به دست آمده از عهدشکني آنان، موجب ارتقاء فهم سياسي و ايمان به مباني اعتقادي در نحوه سلوک با دشمن شود. همان راهبردهايي که در بيان قرآن به صراحت، نيّات دشمنان اسلام را توصيف کرده و مسلمانان را از مکر آنان برحذر داشته است. (1)
رَجُلي که سال هاي قبل و بعد انقلاب همين مباني را تبليغ و ترويج 
مي کرد اما وقتي که خود مکنت و دولتي پيدا کرد در بزنگاه ابتلاء الهي، ناباوري خود نسبت به همان مباني را به نمايش گذاشت! و از «نکونامي» عبور کرد!اگر چه پديده برجام از اينکه 5 سال يک کشور بزرگ را به خاطر اميد واهي بستن بعضي مسئولين اجرايي به کمک و دستگيري بيگانگان، از ادامه پيشرفت متوقف کرد، خاطره اي تلخ و غم انگيز است و هدر رفتن فرصت هايي گرانبها از ملتي بزرگ و آبرومند، خسارتي جبران ناپذير به نظر مي رسد، اما از جهت ديگر به خاطر اينکه تجربه موفقي براي ارتقاء آگاهي عمومي و رشد فهم سياسي نسبت به رفتار دشمن شد، دستاوردي بزرگ به حساب مي آيد و بي انصافي است اگر همين يک دستاورد برجام بخواهد انکار شود. چرا که بسياري از افراد ساده انديش يا غافل را هوشيار و بيدار کرد و سال ها تبليغات رسانه هاي دشمن در تحريف حقايق براي افراد 
بي اطلاع و کم تجربه را نيز بي اثر کرد.
اکنون آنچه که ارزش درج در کتب درسي دانش آموزان براي انتقال به نسل هاي آينده را دارد همين دستاورد است نه صرف امضاي معاهده نامه و جشن و پايکوبي برجامي در خيابان هاي پايتخت به خاطر هيچ!
اينکه چرا و چگونه يک دولت دچار اشتباه محاسباتي شده و خود را در معرض تحقير و پوزخند دشمن قرار مي دهد؟ و اينکه چرا در اقدامي پيشدستانه و شتابزده و قبل از راستي آزمايي طرف مقابل، نماد بالندگي علمي دانشمندان هسته اي کشور زير خروارها بتن دفن 
مي شود؟! اينکه چگونه عوامل دوتابعيتي و مرتبط با دشمن به هيئت هاي 
مذاکره کننده يا سطوح بالاي دولتي راه پيدا مي کنند و چرا بايد يک ملت در سپردن سرنوشت کشور خود به افراد بيشتر دقت کند؟ و... نيازمند تأمل است.
اي کاش بعضي از مسئولين محترم ما در دوره تحصيلات ابتدايي خود شعر پندآموز «جوجه نافرمان» پروين اعتصامي در کتاب فارسي را به خاطر سپرده بودند و هشدارهاي ابلاغ شده قبل از پذيرش برجام را ناديده نمي گرفتند. مسئول بلندپايه اي که صريحاً اظهار مي دارد چرا نمي شود به آمريکا اعتماد کرد؟ انسان را به ياد فرازهايي از شعر پندآموز اين شاعره فهيمه مي اندازد:
جوجه گفتا که مادرم ترسوست
به خيالش که گربه هم لولوست!
گربه حيوان خوش خط و خالي است
فکر آزار جوجه هرگز نيست!
اين سطرها به اين اميد نگاشته شده اند که در آينده، جماعتي ديگر، کشور را معطل آزمودن دوباره آزموده ها نکنند.
پي نوشت:
1- مائده، آيه 51/ بقره، آيه 120/ممتحنه، آيه 2/ آل عمران، آيه 118

آدرس مطلب http://www.resalat-news.com/newspaper/page/9208/1/19572/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha