محمد حسن احمدي
در سال هاي اخير بويژه در هفته هاي اخير مظلوميت شيعيان يمن با هجوم همه جانبه نظامي، تبليغاتي و سياسي وسعت و دامنه بيشتري  به خود گرفته است. سال2004  اولين يورش عليه شيعيان يمني به وقوع پيوست و اکنون بعد از شش سال از آن تاريخ ششمين حمله اما با دامنه وسيعتر و گسترده تر آغاز شده است.
 با نگاهي تاريخي به وضعيت معيشتي شيعيان يمن اين نکته پرواضح است که در طول حکومت دولت يمن، شيعيان با مشکلات اساسي دستو پنجه نرم کرده اند از آن جمله مي توان به نداشتن حق تاسيس مدارس ديني مخصوص شيعيان، همچنين اذيت و آزار و زنداني کردن شيعيان و علماي شيعي توسط دولت يمن ، جلوگيري از برگزاري جشن هاي عيد غدير و اقدامات ناجوانمردانه حکومت يمن با همکاري وهابيان عربستان در به آتش کشيدن علني  و قانوني کتب مقدس شيعيان از جلمه نهج البلاغه و صحيفه سجاديه و کتب منتشر شده از علماي شيعي در مورد امام علي (ع) و امام حسين (ع) که در برجسته کردن مظلوميت اين مردم نقش بسزايي دارد اشاره کرد.
 مرحله کنوني به نسل کشي شيعيان يمن منتهي شده است که متاسفانه با سکوت مغرضانه و متعصبانه مذهبي رسانه ها  و سايت هاي خبري عرب همراه شده است اين نسل کشي شيعيان درپاکستان نيز وجود دارد .با اندکي تامل در موضوع شيعه کشي در يمن حرکات عربستان عليه شيعيان و کشتارهاي وحشيانه در پاکستان, سختگيري هاي بي مورد مناسک  عليه شيعيان جهان بخصوص ايرانيان و اختلاف افکنيها در عراق اين نکته مشهود است که يک حرکت سيستماتيک عربي- جهاني عليه وحدت مسلمانان بخصوص شيعيان به راه افتاده است که هر روز بر  دولت يمن با تبليغات وسيع خود در رسانه هاي ملي و بين المللي  در بيان علل حمله خود به گروه شيعيان يمني از شخصي به سيد حسين الحوثي نام مي برد و او را ترويستي به تمام معنا و همچو  بن لادني در يمن مي نامد تا جايي که او را مخالف اهل سنت جهان و خواهان براندازي دولت قانوني يمن مي داند.
 ”حسين بدرالدين الحوثي “،45  ساله و فرزند علامه شيخ “بدرالدين الحوثي “، از مشايخ بزرگ مذهب زيديه يمن بود. 
 ”حسين الحوثي “ رهبري قيام زيديان را عهده دار بود تا اين که حدود دو سال پيش در درگيري ها کشته شد و برادرش “عبدالملک “ فرماندهي گروه را برعهده گرفت. با اين حال، “حسين “ هنوز هم برجسته ترين چهره اين گروه به شمار مي رود.
 در رد تفکر سيد حسين الحوثي علماي بزرگ اهل سنت و وهابيت از جمله شيخ الازهر طنطاوي به نوشتن مقالات متعدد اهتمام جدي گماردند تا جايي که حکم به تکفير او را صادر کردند. اما اين اظهارات خلاف واقع است زيرا اگر سيد حسين فردي تروريست بود چطور به عنوان نماينده مجلس شوري يمن بود،چطور ايشان استاد دانشگاه صنعا بود و از همه مهمتر نامه ها و فعاليتهاي سياسي ايشان نشان از شخصيت مثبت و غيرخشونت آميز است. در نامه ايشان به رئيس جمهور يمن تصريح مي کنند که من مخالف شما نيستم و مسئله مهمي که باعث شده فرياد ما بلند شود کشتار هاي و حشيانه و آزار و اذيت هاي وهابيان در مرزهاي يمن با عربستان مي باشد و ما خواستار اقدام عملي عليه اينان ميباشيم.
 از ديگر دروغ پردازي هايي که در مورد سيد حسين الحوثي شده است اين است که ميگويند سيد حسين خود را پيامبر و يا امام زمان معرفي کرده است و لا اقل ايشان را به عنوان يماني آخر الزمان معرفي کردند تا جو جامعه يمن بخصوص دولت يمن را بر عليه ايشان و به تبع آن شيعيان يمني که گرداگرد ايشان جمع شده اند برتابند.
 يماني امام زمان طبق نظر شيعيان کسي است که قبل از ظهور امام زمان در يمن ظهور پيدا مي کند و با سرنگون کردن دولت يمن حکومت را به دست مي گيرد.
 البته سيد حسين در سخنراني هاي متعدد اين مطلب را رد مي کرد و مي گفت بنده طلبهاي بيش نيستم و حتي مجتهد هم نيستم تا چه رسد به پيامبر و امام .
 روزگاري حسني مبارک رئيس جمهور مصر از تهديد هلال شيعي در خاورميانه خبر داد ولي اکنون مفتيان وهابي از خطرتبديل هلال به دايره شيعي با حضور سيد حسين در يمن خبر مي دهند و اين را خطر بزرگي براي اهل سنت معرفي مي کنند و با اين استدلال خواهان نابودي گروه شيعي حوثيان و شيعيان يمن شدهاند.
 سيد حسين با مهاجرت از صنعا به نواحي شيعه نشين يمن از جمله مران حرکت منجيان خود را براي رهايي از ظلم و کشتار مرزهاي يمن آغاز کرد البته او رابطه خود را با حکومت به عنوان نماينده مجلس و شخصي سياسي قطع نکرد بلکه با نامه هاي خود به رئيس جمهور يمن هدف خود را بهبود اوضاع شيعيان يمن مطرح کرد.
وي با متانت هر چه تمام توانست شيعيان زيدي، اسماعيلي و جعفري را با هم متحد کند و با استفاده از مشترکات مذهبي مانند جشنهاي روز غدير و عاشورا اتحاد را مستحکم کند و دولت وهابي تاب اتحاد و به بازي گرفته شدن در روزهاي غدير را نياوردند.
 چراکه از روزهاي بسيار سخت و خطرناک عربستان روز غدير است که در منطقه حوثيان که  هم مرز با عربستان است برگزار مي شود اين روز چنان بر عربستانيان سخت مي گذرد که با کمک دولت يمن همه ساله تجهيزات نظامي به اين مناطق فرستاده مي شود تا از برگزاري اين جشن جلوگيري کنند.
 سيد حسين معتقد بود که در قرن ششم عالمي زيدي گفت که در حال حاضر براي فرار از اوضاع وخيم نبايد عمر و ابوبکر را نقد کنيم بلکه به احترام اکثريت اهل سنت سکوت مي کنيم.
 سيد حسين ادامه مي دهد که اين يک اشتباه بزرگ بود زيرا ما اگر برائت را از ابوبکرو عمر برطرف کنيم باعث حسن ظن به يزيد مي شود و اين هم شد همچنين اين را فرمودند که اگر يک قدم در مورد عمر حسنظن نشان دهيم نظريه افضليت سه خليفه از امام علي را تائيد کرده ايم
 ايشان معتقد  بودکه عقب نشيني در مورد اعتقادات باعث نمي شود که اينها از ما راضي باشند.
 مسئله ديگر شعار سيد الحسين الحوثي ميباشد که الموت لاسرائيل، الموت لامريکا، لعنه علي اليهود مي باشد که در تلويزيون يمن هم کرارا پخش شده است. بعضي از مفتيان گفته اند اين شعار امام خميني است که سيد حسين از ايشان گرفته اند. سيد حسين در پاسخ بيان مي کندکه امام خميني(ره) اين حرف را از قرآن گرفته است و کلام کلام درستي است.
 با اين تفاصيل  دولت يمن براي جلوگيري از محبوبيت روزافزون سيد حسين در نواحي شيعه نشين يمن و تبديل نشدن ايشان به شخصيتهاي انقلابي چون امام خميني(ره) در ايران و صدر در عراق حمله اول خود را در سال2004  به ناحيه مران که محل اسکان سيد حسين بود شروع کرد. طبق برآوردهاي نيروهاي نظامي دولت يمن حوثيان ظرف24  ساعت شکست مي خورند اما اکنون شش سال از اين حملات مي گذرد گاهي با آتشبس همراه مي شود و گاه دوباره شعله ور مي شود.
اين جنگ فرسايشي به کابوسي بزرگ براي دولت عربستان و دولت يمن تبديل شده است زيرا شخصيت حوثيان که در شهرها  و روستاهاي کوچک فعاليت مي کردند به شخصيت شناخته شده در يمن و حتي دول اسلامي بلکه شهرتي بين المللي دست يافتهاند و اعتقادات و سخنراني هاي سيد حسين در تمام مناطق يمن و عربستان انتشار يافته  است.
 اين يک پيروزي واقعي و عزتمندي واقعي براي شيعيان يمن و جهان است که از ابتداي جنگ عليه اين گروه اقبال شيعيان و حتي اهل سنت به شيعه بيشتر شده است چرا که با راه افتادن اين جريان نه تنها مردم ين بلکه دول مسلمان ديگر براي شناسايي عقايد و نظرات اين گروه به پاي سخنان سيد الحوثي که بيان عقايد شيعه و تفسير نهج البلاغه و قرآن است مي نشينند و با عقايد شيعه آشنا مي شوند و در مواجهه با واقعياتي که روبرو مي شوند راهي جز تسليم يا طغيان ندارند.