22  بهمن ، روز ملي ايرانيان است . در اين روز تاريخ هفتاد ساله نهضت ضد استبدادي و ضد استعماري ايرانيان به انجام خود رسيد. نهضتي که يکصد سال پيش در مشروطه به خاطر شکاف بين مذهبيون و روشنفکران شکست خورد و پس از آن جنبش ملي شدن صنعت نفت به دليل اختلاف ميان «مليون» و «مذهبيون» حاصلي جز کودتاي زاهدي تحت مديريت سيا نداشت.
اما31  سال پيش به خاطر قوام مثلث «رهبري» ، «ايدئولوژي»   و «مردم» ، که حاصل نيم قرن تجربه انقلابيون بود، به پيروزي رسيد. از آن زمان22  بهمن را به عنوان روز وحدت ملي پاس مي داريم . همه گروهها و رنگها فراتر از سلايق خاص خود، در قالب چند اصل محوري انقلاب ملي خود را گرامي  مي دارند.
مقدمه فوق ، تفسير اصولگرايانه22  بهمن است. در تعدد وتفرقه فروع همواره بازگشت هاي وحدت گرايانه به اصول ضروري است . يادآوري دستاوردي که به سختي حاصل شده و نبايد به راحتي دستخوش نوسان شود . مرزبندي با دشمناني که هرگونه رقابت
 اختلاف نظر بر سر فروع را به دعوايي اصولي تعبير مي کنند و پرهيز تحديد تنگ نظرانه دايره اصولگرايي و اتهام پراکني هاي ناشايست نسبت به کساني که در کوران انقلاب و تحولات بعد از آن امتحان خود را پس داد ه اند.
به اعتقاد نگارنده غير از خط نفاق و وابستگان به بيگانه، همگان در روز22  بهمن ماه هم حق دارند و هم تکليف . حق برخورداري از تمام شرايط  و تسهيلات سياسي ، اجتماعي و فرهنگي و اقتصادي قانون اساسي و تکليف حرکت در مسيري وحدت گرا و آشتي جو. پرهيز از شعارهاي تفرقه آميز و حاکميت تفکر ايجابي به جاي انديشه «سلبي» در اين حضور ضروري
 است .
اگر دستاوردهاي انقلاب اسلامي ايران در سي ويکمين سالگرد آن تحت الشعاع اختلاف نظرها قرار گيرد ، به اين حرکت عظيم مردمي ظلم شده است . انقلاب اسلامي1357  در شرايطي شکل گرفت که جهان دو قطبي ، «انحصار» را در دنيا نهادينه کرده بود. ايران در آن زمان از درون قلمرو استراتژيک غرب خارج شد و راهبرد
نه شرقي ، نه غربي رادر سياست خارجي تعريف نمود.
دهها نوع تحريم، جنگ هشت ساله و بايکوت اقتصادي و فناوري،  هزينه هاي اين خروج ضداستعماري بود.اما تنه انقلاب به حدي قوي بود که «تهديدها» را به «فرصت» تبديل کرد. در ائتلاف ناصادق دشمنان انقلاب ،  صدام ، طالبان و منافقين ، توسط سازندگان خود سرکوب شدند و ايران در اوج زوال يا دلمشغولي دشمنانش ، چشم انداز20  ساله اي را تعريف نمود که بايد در پايان آن قدرت اول منطقه باشد.
امروز ديگر هدف غرب بازگرداندن ايران به درون آن قلمرو استراتژيک نيست ، بلکه تلاش آنها مانع سازي در راهي است که مي تواند ايران را براي اول شدن در خاورميانه رهنمون سازد. با فناوري هسته اي
چند صد رشته علمي و صنعتي به سطح تکنولوژي برتر ارتقاء مي يابد و لذا بدون آن داعيه اول شدن در منطقه به سطح تکنولوژي برتر ارتقا مي يابد و لذا بدون آن داعيه اول شدن در منطقه صرفا يک ادعا است . ايرانيان از لحاظ نرم افزاري از استعداد و توان لازم براي پيشرفت و رقابت علمي - صنعتي برخوردارند و کسب رتبه هاي برتر در المپيادهاي جهاني گواه اين امر است . و آنچه که تحت عنوان تحريم مطرح است ، به جنبه هاي سخت افزاري توسعه مربوط است . هر چند که با نهضت اختراع دانشمندان جوان ، ايرانيان اين نظم ناعادلانه را نيز به چالش طلبيده اند.
توان دفاعي ايران مثال ديگر است. هر گاه ژنرالهاي ارتش آمريکا، نتيجه جنگ را قابل پيش بيني بدانند، در آغاز آن ترديدي به خود راه نمي دهند. در واقع اين از الزامات ابرقدرتي آنها و برگرفته از تاريخ اوج و زوال قدرت ها است . کشورها داراي داعيه ابرقدرتي نبايد در جنگي وارد شوند که نتيجه آن قابل پيش بيني نباشد. گذشت آن زمان که چند مقام عالي رتبه سياسي - نظامي ايران براي خريد چند موشک دست چندم شرقي به کشورهاي خارجي سفر مي کردند تا با تحريم هاي ناعادلانه ايام جنگ تحميلي مقابله نمايند. صادرکنندگان آن زمان اسلحه به ايران ، اکنون به واردکنندگان سلاحهاي ساخت ايران تبديل شده اند. کشورهاي منطقه پس از سالها ايفاي نقش در قالب راهبردهاي فرا منطقه اي و پيوستن به طرح «مشارکت براي صلح» ناتو و خريدهاي کلان نظامي نتوانسته اند به آن حاشيه امنيتي برسند که ايرانيان در سايه دستاوردهاي داخلي خود رسيده اند.
دشمنان ايران تلاش کردند که از حوادث بعد از انتخابات به عنوان «ميانبري» براي رسيدن به اهداف31  سال گذشته خود استفاده کنند.
نکته قابل تامل اين است که در اين ايام بيشترين ضر ب الاجل ها، قوانين تحريمي و موضع گيريهاي غيرمتداول مبني بر اقدام نظامي و تجزيه ايران از سوي آن بازيگران شکل گرفت . به نام ايرانيان سياست «افغاني سازي» و «عراقي سازي» ايران زمين را دنبال کردند . از ابتداي دهه1970  ميلادي تاکنون، هيچ کشور خاورميانه اي که دستخوش سياست هاي مداخله غربي بوده ، روي آرامش به خود نديده است.
بهترين راهکار براي مقابله با اين شرايط، بازگشت به ظرفيتهاي دروني نظام است . مي توان در22  بهمن امسال ظرفيت مضاعف انقلاب در حل مسالمت آميز اختلافات دروني و پاسخ جدي به سياست هاي ناعادلانه خارجي را نشان داد. لازمه اين کار بازگشت به اصول متساهل و وحدت بخش انقلاب1357  است.