امروز دوشنبه19  بهمن در سي و يکمين سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي تحت عنوان “انقلاب اسلامي، بسيج مردمي، نيروهاي مسلح، امنيت و اقتدار ملي” نام گذاري شده است.
اقتدار ملي از جمله مفاهيم نوظهور در حوزه مطالعات سياسي و امنيتي است که کاربردهاي متعددي در سياست داخلي و خارجي يافته است.
نوعا اعتقاد بر اين است در اقتدار نوعي رابطه خاص و فارغ از قدرت اساسا  مطرح است. بدين معنا که اقتدار در جايي وجود دارد که نمي توان  سراغي از قدرت در آنجا  گرفت. اقتدار با مشروعيت اعمال قدرت همزاد است.
اغلب پژوهشگران بر اين باورند که هيچ يک از الگوهاي قدرت بدون داشتن انطباق با مباني فرهنگي يک جامعه، نمي توانند به “اقتدار” تبديل شوند.
تحقق امنيت و اقتدار ملي در يک ديالکتيک نامتجانس فرهنگي و سياسي غيرممکن است.
امروزه متغير امنيت و اقتدار ملي در قرن بيست و يکم تابع صرف قوه قهريه کشورها نيست. با توسعه حوزه هاي نفوذ قدرت نرم “soft power” در روابط بين الملل و ترکيب پيچيده آن با عناصر سخت از قبيل توان نظامي و اقتصادي، فضاهاي جديدي در برابر تئوري پردازان قدرت باز شده تا با بازتعريف منافع ملي و عناصر بومي شکل دهنده به اقتدارملي، اين مفهوم را از زنگار يکجانبه قواي قهريه برهانند و رنگي انساني تر و به مراتب هوشمندانه تر بدان بزنند.
برخي از انديشمندان افزايش توان و قدرت اجزاي تشکيل دهنده دولت را عامل اصلي اقتدار ملي مي دانند و برخي ارتباط مستقيمي بين اقتدار ملي و منافع ملي برقرار مي کنند. “مورگنتا” خط کش منافع ملي را اقتدار يک کشور و کليه عوامل تاثيرگذار بر ارتقاي قدرت مادي و معنوي يک جامعه مي داند.در اين ميان رويکردهاي جديد اغلب پشتيبان قدرت نرم هستند و فرايندهاي مشروعيت ياب اين نوع از اقتدار را موفق تر مي دانند.
در انقلاب اسلامي اقتدار ملي محصول ترکيب هوشمند قدرت سخت و قدرت نرم است. اگر چه به واسطه جنس و ذات انقلاب اسلامي طي31  سال گذشته هسته مرکزي ترکيب هوشمند اقتدار در ايران يعني قدرت نرم نمود ويژه اي داشته است اما پيشرفت ها و دستاوردهاي انقلاب اسلامي در عرصه قدرت سخت نيز افتخار آفرين است.
نهادينه کردن انديشه دفاع مشروع به هنگام تجاوز نيروهاي متجاوز دشمن، بومي سازي دفاع ملي، حراست از مرزهاي کشور به بهترين وجه ممکن و خودکفايي نيروهاي مسلح متناسب با دکترين دفاع نامتقارن طي سه دهه گذشته جمهوري اسلامي را به يکي از بزرگترين قدرت هاي منطقه تبديل ساخته که حتي تصور تجاوز و تعدي به آن نيز با پاسخ محکمي روبرو مي شود.اما آنچه که باعث شده است تعابيري همچون قدرت منطقه اي و يا ابرقدرت منطقه اي درباره جمهوري اسلامي بخصوص در سال هاي اخير به کار رود بيش از آنکه به قدرت سخت انقلاب معطوف باشد متوجه قدرت نرم و دامنه نفوذ سياسي و فرهنگي نظام اسلامي در عرصه هاي داخلي و خارجي است.
بسيج مردمي و فرهنگ حضور مستمر مردم در صحنه هاي مختلف دفاع از انقلاب يکي از نشانه هاي عالي گفتمان اصيل انقلاب اسلامي است که همواره حول دال برتر اين گفتمان يعني ولايت فقيه در چرخش بوده و هست. در چهارمين دهه از عمر پر برکت نظام اسلامي فضاي کشور مهياي تاثيرگذاري بيش از پيشاين فرهنگ در مناسبات سياسي و فرهنگي است.
سرمايه عظيم اجتماعي حضور مردم در صحنه با قريب به31  سال تجربه مي تواند به طور فعال در تقويت ساير سرمايه هاي اجتماعي در کشور، بصيرت سياسي و اجتماعي آحاد مردم، افزايش اميد به آينده در بين جوانان و تقويت اعتماد به نفس ملي دخيل باشد. در واقع اقتضاي مردمي بودن انقلاب دميدن روح اميد به کالبدکشور است .
نمايشگاه اين قدرت نرم حضور ميليوني مردم و مشارکت گسترده در دفاع از آرمان هاي انقلاب اسلامي است. در واقع يکي از پديده هاي اجتماعي نادري که مختص به انقلاب اسلامي است حضور يکپارچه ملي به انحاي مختلف در دفاع از کيان نظام جمهوري اسلامي است.
مردم علي رغم برخي فشارها، هرجا که نظام را در معرض تهديد مي بينند با شرکت در انتخابات ها، راهپيمايي ها و... حمايت بي دريغ خود را از نظام اسلامي ابراز مي دارند.
به يمن و برکت همين قدرت نرم، نظام مقدس جمهوري اسلامي و ملت ايران در نهم دي امسال و بعد از حوادث انتخابات نفسي تازه کرد و به جهانيان ثابت نمود که مردم و حکومت در ايران اسلامي در پرتو ولايت فقيه يک حقيقت واحد هستند. ملت فهيم و آگاه ايران با حضور تاريخي خود در نهم دي بار ديگر نشان دادند که به مراتب از نخبگان جامعه جلوتر هستند و چشم فتنه را در بدايت امر کور مي کنند.
حضور گسترده، پرشور و با عزم راسخ ملت ايران در راهپيمايي22  بهمن هر سال نمايشي نمادين از ايستادگي و استقامت اين ملت بر سر آرمانهاي انقلاب اسلامي است و راهپيمايي22  بهمن امسال نيز به توفيق الهي صحنه ديگري از نمايش عظيم ملي خواهد بود.